niedziela, 24 stycznia 2016

22. Chcę być z tobą w związku.

- Co do kurwy? - wymamrotał, a mój brzuch zacisnął się przez jego poranny głos.
- Hej - uśmiechnęłam się, a Luke spojrzał na mnie, przez co wyraz jego twarzy złagodniał.
- Czy to bolało?
- Tak, mój kutas.
Uśmiechnęłam się nieśmiało i zsunęłam z niego. Wskoczyłam w swoje spodnie.
- Co robisz? - zapytał, a ja stanęłam obok niego przy łóżku.
Jedna z jego rąk leżała na brzuchu, a druga była pod głową.
- Idę do domu? Zanim babcia się obudzi i dostanie zawału.
- Dlaczego miałaby go dostać?
- Wczoraj jej powiedziałam, że nie będę u ciebie długo, a nie wróciłam na noc.
- No dobra.
- Um, okej, więc? Pa.
Chciałam się odwrócić i niezręcznie odejść, ale Luke złapał i przyciągnął mnie do siebie tak, że prawie na niego spadłam.
- Zostań na śniadanie.
- Nie mogę- Lekko się wyprostowałam.
- Egh.
Chwilę się zastanawiałam czy to powiedzieć, ale nie mogłam się powstrzymać.
- Niektórzy mogą podejrzewać, że coś jest między nami, no wiedz, jakby, że jesteśmy razem, albo się lubimy bardziej niż powinniśmy.
- Ale nie jesteśmy razem- wzruszył ramionami.
Nie zaprzeczył co do lubienia.
Nie zaprzeczył.
- Tylko mówię- wstałam ostatecznie z łóżka.
- Lau- powiedział za moimi plecami. Odwróciłam się.
- Hm?
Zawachał się przez chwilę.
- Nic.
Przewróciłam oczami.
- Do później.
Wyszłam z jego pokoju, mając malutką nadzieje, że mnie odprowadzi do drzwi... Czego nie zrobił. No cóż kurwa.
Zeszłam ze schodów na całe szczęście jego rodziców nie była w salonie, ani kuchni, więc szybko wyszłam z ich domu i udałam się do domu babci. Otworzyłam drzwi i wślizgnęłam się do domu. Było dość cicho, czyżby babcia wciąż spała? Ciocia jest w pracy więc to jest główny powód ciszy, ale wciąż.
Ściągnęłam buty i cicho pobiegałam do pokoju, przebrałam ciuchy i zmyłam makijaż, po czym zeszłam na dół jakby nigdy nic. Zrobiłam sobie śniadanie i nalewając mleko doszłam do wniosku, że chyba zostanę w piżamie do końca dnia. Usiadłam z miską do stołu i zaczęłam jeść płatki wsłuchując się w ciszę i myśląc o wczorajszych wydarzeniach w wieczoru, ilekroć do tego wracałam czułam jak płatki przechodzą mi ciężej przez gardło.
Babcia zeszła ze schodów rozburzając moje przemyślenia.
- Dzień dobry- przywitałam się.
- Dzień dobry, dzień dobry.
Babcia zaczęła parzyć sobie herbatę.
- Nie słyszałam jak wróciłaś.
Uśmiechnęłam się nieśmiało.
- Naprawdę?
- Tak.
- W takim razie mocno spałaś. Heh.
Nie chciałam jej okłamywać, bo czułam się z tym okropnie.
- Mhm.
Ona mi nie wierzy.
Ja to wiem.
Babcia wie, że kłamie.
Ale nie chce, żeby sobie coś pomyślała. Odłożyłam miskę do umywalki i poszłam do salonu oglądać telewizje. Babcia dołączyła do mnie trochę później. Po godzinie oglądania postanowiłam pójść po jakąś przekąskę do kuchni. Obmywałam jabłko i szybko wyjrzałam przez okno słysząc czyjś śmiech. Jabłko mi wyleciało z ręki jak zobaczyłam Luke'a i Emme razem, śmiejących się i idących po drugiej stronie ulicy.
Mój mózg przez chwilę się wyłączył.
Czemu oni idą razem? Przecież Luke jej nie lubi w żaden sposób! Emma jest zbyt nieśmiała, żeby sama do niego przyjść. Oni nie mogą być teraz razem. Powinnam zostać u Luke'a na śniadanie. Ugh jaka jestem zła... Nie chwila... ja jestem zazdrosna. Nie mogę być. Ja nie jestem zazdrosna.
Gdzie oni idą? Chyba do Amy.
Czemu do niej? Bo ma basen, jezu no tak.
Spanikowałam teraz. Nigdy nie byłam tak zazdrosna jak teraz. Nawet o te przypadkowe laski, a to tylko dlatego, że z Emmą zna się dość długo i są znajomymi plus wiem, że dziewczyna go lubi. I to mnie najbardziej wkurza. Czemu ona go musi lubić? Czemu ja do cholery go lubię?! Wytarłam jabłko i odłożyłam do miski z owocami z powrotem i pobiegałam do pokoju zobaczyć czy ktoś (mam nadzieje, że Amy) do nie mnie pisał. Jedyna osoba która napisała to była Katy z pytaniem co dzisiaj robię. Napisała mi to jakąś godzinę temu... Oczywiście, że od razu odpisałam. Na całe szczęście nie musiałam długo czekać, a już dostałam odpowiedź.
Katy: "Jak się nudzisz, to może wpadniesz do Amy na basen?
Lau: "Oczywiście"
Taaaaaaaaak. Znaczy... z grzeczności przyjdę. Heh. Szybko rzuciłam się na ciuchy i zaczęłam wybierać jakieś mega ciuchy. Nie stroję się żeby przyciągnąć uwagę Luke'a, tylko dla siebie... I może jakiś słodkich chłopców którzy tam będą. Chociaż zanim się ubiorę spytam babci na wszelki wypadek. Chociaż wiem, że się zgodzi wole, mieć pewność.
Zeszłam na dół do salonu i zapytałam babcię czy mogę wyjść na basen do Amy, ale się nie zgodziła. Nie wierze.
- Przykro mi Laura.
- Um, ale czemu?- dopytałam zakładając kosmyk włosów za ucho.
- Nie będziesz tam szła tylko dlatego, że Luke tam poszedł.
- Ja nie-wcale nie idę tam dla niego- zapewniłam babcię. Nawet sama sobie nie mogłam w to przekonać- skąd taki pomysł?
- To chyba będzie jedna z tych ważniejszych rozmów- babcia przymknęła oczy i poklepała miejsce koło siebie. Usiadłam gdzie wskazała i skrzyżowałam nogi.
Boję się.
- Kiedy byłam w twoim wieku... Może trochę młodsza, bo to były inne czasy, poznałam pewnego chłopca. Pamiętam, że należał to tych "złych chłopców". Palił papierowy, robił różne psikusy, każda dziewczyna była w nim zakochana. Miał w sobie ten cwaniaczki uśmieszek- miałam przed oczami uśmiech o którym myślę każdego dnia.- Było coś w jego oczach co mnie hipnotyzowało za każdym razem jak złapał mój wzrok przy obserwowaniu go.
Kocham kiedy tak się dzieje- pomyślałam.
- Przeprowadził się do nas na początku wakacji, i był rok starszy, moi rodzice mówili żebym na niego uważała, ale byłam młoda i głupia. Po miesiącu od jego przeprowadzki udało mi się z nim nawiązać konwersacje.
- I co się stało?- wciągnięta opowieściami spytałam.
- Rozkochał mnie w sobie bez pamięci, obiecał wszystko czego zapragnęłam, mówił, że nigdy nie pozwoli, abym płakała.
- I tak było?
- Było pięknie, czułam się jakbym żyła we śnie z którego nie chcę się obudzić. To była moja pierwsza prawdziwa miłość.
- Aw gdyby dziadek wiedział jak o nim opowiadasz.
Widziałam jak babcia zaciska pięść.
- Nie mówię o dziadku słonko- spojrzała mi w oczy.
- Ale myślałam, że dziadek był twoją pierwszą miłością- powiedziałam nie rozumiejąc. Zawsze to powtarzała.
- Bo nie lubiłam wspominać o Joe'nie. Za każdym razem jak o nim myślę to wszystko powraca i boli tak samo za każdym razem, nigdy mniej.
- Co się stało? Zranił cię?
- Laura kochanie, nie chcę cię już do reszty zanudzać, ale chcę abyś wiedziała, że Luke jest dla mnie jak wnuk, chociaż z ręką na sercu, mówię, abyś się nie zakochała.
Trochę za późno babciu.
- Skąd wiesz jaki on jest?- trochę byłam wkurzona. Okej może i babcia poznała złego chłopaka, ale to nie oznacza, że Luke też taki jest. Lee całkiem prawdopodobne, że byłby taki, ale nie Luke.
- Powiedz mi czemu nie ma dziewczyny?
- Bo nie wieży w miłość- spuściłam głowę.
- To, że tak powtarza wcale nie oznacza, że tak jest.
- Co chcesz powiedzieć?- podniosłam brew.
- Porozmawiaj z nim o tym.
- On nie lubi o tym rozmawiać.
- A ty lubisz być ciągle odrzucana przez niego?
Poczułam ukłucie w sercu. Babcia trawiła w samo sedno. Najpierw mnie bajeruje, a potem ignoruje i jest obojętny.
- Nie- przyznałam.
- Dlatego, nie puszczę cię do Amy, za niedługo wyjeżdżasz, nie przyzwyczajaj się do niego jeszcze bardziej. Nie chcę żebyś cierpiała jeszcze bardziej.
Wstałam z kanapy powtarzając sobie słowa babci. Coś czuję, że dzisiejszej nocy nie prześpię.
- Babciu, mam jeszcze jedno pytanie.
- Pytaj słonko- uśmiechnęła się zachęcająco.
- Skąd wiesz, że go lubię inaczej niż resztę chłopców?
- Skarbie, zniszczył mi dach od garażu, twój parapet i od czasu do czasu twoje ciuchy pachną jego perfumami. To jak ci się oczy świecą jak o nim wspominasz, często u niego jesteś o nie ważne jakiej porze. Takie rzeczy się zauważa.
Wzięłam głęboki wdech i wyszłam z pokoju, poszłam do pokoju i od razu napisałam do Katy, że jednak mnie nie będzie.
Włączyłam laptopa i zdołowana weszłam na youtobe, nie miałam ochoty wchodzić na tumblr'a i dołować się postami o miłości, couple goals i pytaniami na temat miłości w wiadomościach na które będę musiała odpowiedzieć, ale nie dzisiaj. Nie teraz.
Czemu do kurwy muszę go kochać. No ja pierdole.
Mój telefon za wibrował.
Katy: "Szkoda :c"
Odłożyłam telefon, chociaż nie musiałam długo czekać aż dostanę kolejną wiadomość od... Luke'a? Huh.
Luke: "Czemu cie nie będzie?"
Lau: "Babcia mi niepozwoliła"
Luke: "Była zła za to, że wróciłaś dzisiaj rano?"
Lau: "Nie"
Luke: "Wykradnij się"
Czemu mu tak zależy? Nie to, że mi się to nie podoba, bo podoba mi się każda jego większa uwaga zwrócona na moją osobę, ale mu przecież nie zależy.
Lau: "Nie mogę"
Luke: ":("
Nie odpisałam na to. Smutno mi było, że nie mogłam zobaczyć jego ciała bez koszulki i jego oczu.
No i to ten moment kiedy zaczynam marzyć o nim. 
O jego włosach które są niesamowicie miękkie jak na kogoś kto je farbuje. Chciałabym kiedyś policzyć każdy jego tatuaż i dowiedzieć się o ich znaczeniu. Wyobrażam sobie jak za kilka lat siedzimy razem przy kominku z gorącą czekoladą i piankami, słuchając jakiś starych hitów z tych czasów. Może byłabym już wtedy w ciąży. Hmm ciekawe jak by wyglądało nasze dziecko... Dziewczynka by pewnie miała jego piękne brązowe oczy i jego uroczy uśmiech. Chłopczyk pewnie by się wdał we mnie.
Nic się pewnie z tego nie spełni, bo Luke by wolał, siedzieć w clubie z jakimiś laskami, a nie z takim grubasem jak ja i jakimiś dzieciakami. Jestem beznadziejna.

*Luke's POV*
- Laury jednak nie będzie- powiedziała Katy patrząc z nad telefonu.
- Szkoda- Amy zrobiła smutną minę i popiła whiskey.
Odkaszlałem po czym wstałem biorąc mój telefon i chowając do kieszeni.
- Idę do kibla- wszedłem do domu Amy i zamknąłem się w łazience.
Ja chce zobaczyć Laurę. Musze ją zobaczyć. Nie tylko dlatego, że to się równa strojem kąpielowym, ale dlatego, że... Kuźwa chce ją zobaczyć.
Napisałem do niej. I Odpisała na całe szczęście dość szybko. Uf.
No kurwa nie przyjdzie jednak.
Luke: *:(* -było ostatnią rzeczą jaką do niej wysłałem. Nie odpisała. Spojrzałem w lustro poprawiając włosy i wyszedłem z łazienki, przechodząc przez kuchnię wpadłem na Emmę. Dziewczyna rozlała cały sok na ziemię i rzuciła się po ścierkę, żeby to zetrzeć.
- Sorka- powiedziałem.
- N-nie nic się nie stało- uśmiechnęła się i padła przed moimi kolanami, tam gdzie była rozlana ciecz. Wyobraziłem sobie jak Laura tak pada na kolana przede mną i aż poczułem ochotę wrócenia do kibla i zwalenia sobie, ale zostałem.
- Pomóc?- spytałem z grzeczności. Nie chciało mi się, ale to jakby w połowie moja wina więc jej pomogę.
- Nie musisz- zaczęła szorować szybciej.
Schyliłem się i położyłem swoją rękę na jej ręce, w celu zabrania jej ścierki i dokończenia wycierania.
Em spojrzała na mnie przez dłuższą chwilę, wymuszając na mnie, żebym też spojrzał na nią. Patrzyła mi w oczy, a ja jej. To było dziwne i niezręczne. Po chuj się tak gapisz na mnie?
- Um-Luke- zaczęła się jąkać.
Lubię ją, ale wkurza mnie tą nieśmiałością.
Jesteśmy przyjaciółmi, czego masz się wstydzić???
- No?
- Bo ja- um- ja chciałam- patrzyłem jak niezdarnie wstaje z podłogi i otrzepuje kolana.
- A co tu się dzieje?- Katy wparowała do kuchni.
- Nic- Emma szybko pisnęła i odeszła ode mnie. Katy zawiesiła się na mojej szyi patrząc co robi Em.
- Chciałam nalać tylko soku- Em się wytłumaczyła.
- Oh ok- Katy podniosła brwi i spojrzała na mnie, wciąż trzymając ręce na mojej szyi.- Luke- powiedziała.
- Katy- odpowiedziałem.
- Czy zechciałbyś iść dzisiaj wieczorem z moją osobą na plaże?
- Nie mam dzisiaj wieczorem czasu.
- Czemu?- zabrała ręce z mojej szyi.
Bo chce go spędzieć z Laurą.
- Bo idę na imprezę- podparłem ręce na blacie.
- Jaką?- Emma zza pleców Katy.
- Do ludzi- machnąłem ręką- nie znacie.
- Pewnie znowu idziesz do Laury- Katy się zaśmiała, a Em trzasnęła drzwiami lodówki.
- Co ty pierdolisz- udawałem wyluzowanego.
- Żartuje przecież.
- Wracajmy.
Dziewczyny się zgodziły i wróciliśmy na leżaki. Lau miała rację, inni mogą się domyślać, że spędzamy ze sobą dużo czasu, a nie chcę jej psuć reputacji. Jakby się ktoś dowiedział z bliższych znajomych od razu by jej kazali przestać się ze mną kontaktować. Wszyscy wiedza jaki jestem, ja też wiem. Nie chcę jej zranić dlatego nie chcę z nią zaczynać związku. Chociaż chcę tego cholernie, prawie tak bardzo jak chcę ją pieprzyć. Chociaż jeżeli na noc poślubną chciałaby się po prostu przytulać, mi by to pasowało. Bo ją k... lubię.

*Laura's POV*
Zmęczona przeglądaniem tumblr'a wyłączyłam laptopa, a że nie byłam śpiąca wzięłam sobie książkę i zaczęłam czytać. Wciągnęłam się tylko po to, żeby mój telefon wytrącił mnie z równowagi. Czemu ktoś mi przerywa tą chwilę? Więc to Luke, w takim razie możesz mi przerywać ile... Nie nie możesz! Nie chce z tobą gadać i się z tobą widzieć, nie lubię cię i...
Lau: "Halo"
Luke: "Co tam?"
Lau: "Wszystko okej"
Wstałam z łóżka i podeszłam do okna, żeby patrzeć jak chłopak stoi przy oknie i patrzy idealnie w moje okno, mając nadzieje, że nie podeszłam na tyle blisko, żeby mnie zobaczył odsunęłam się.
Luke: "Że niby nie wiedziałaś, że masz idealny widok na moje okno?"
Powrócił do rozmowy z przed kilku tygodni, kiedy naprawiał mojego laptopa.
Lau: "Sam się chamsko gapisz teraz w moje"
Odwróciłam wszystko na niego. Chłopak tylko prychnął w słuchawkę. Co w tym śmiesznego? Podgląda mnie? Znaczy ja też to robiłam, ale kiedy robi to chłopak, wydaje się to straszniejsze.
Luke: "Nie ważne, pojeźdźmy na plaże"
Lau: "Teraz?"
Luke: "Tak, najlepiej jest nocą"
Nienienienienienienienienienienie.
Lau: "Okej"
Ja pierdole, nie wieże! Nie mogę z nim jechać. Nie mogę... Ale chcę.
Luke: "Czekaj pod sklepem za trzydzieści minut.
Lau: "Dobra"
Rzuciłam telefon na ziemię i zaczęłam się szykować, nie wiem czy zamierza pływać, ale ja nie zamierzam więc nie założę stroju. Założyłam czarną koszulkę z literkami i jeansy.


Babcia chyba się myła, co było dziwne bo jest 22, a ona o tej porze zazwyczaj śpi. Dzisiaj muszę być wyjątkowo bezpieczna, żeby nie zauważyła, że mnie nie ma.
Zeszłam ze schodów i założyłam moje vansy i ruszyłam do wyjścia. Kiedy miałam już łapać za klamkę drzwi się otworzyły i stanęła w nich ciocia.
- A gdzie się wybierasz malutka?
Wspominałam kiedyś, że nienawidzę jak ktoś mówi do mnie w ten sposób? Tak jestem niska, wiem.
- Do Katy.
Skłamałam.
- Leć się bawić, leć jak wysoko tylko chcesz.
Ciocia coś paliła.
Wyminęłam ją i wyszłam zamykając drzwi. Ciepłe powietrze od razu musnęło moją skórę. Mimo później pory było przyjemnie ciepło. Szłam w z dłuż chodnika i zaczęłam żałować, że nie wzięłam słuchawek.
Zeszłam z górki i przeszłam na drugą stronę ulicy, wcześniej upewniając się, że nic nie jedzie z żadnej strony. Kiedy stanęłam już przy sklepie zaczęłam się rozglądać w poszukiwaniu Luke'a. Nigdzie nie było jego auta. Zaczęłam się zastanawiać, po co chce ze mną jechać o tej porze na plażę.
Wyciągnęłam telefon, żeby sprawdzić godzinę. Jest dziesięć po dwudziestej drugiej, gdzie on jest? Autem nie jest chyba tak trudno tu dojechać. Schowałam telefon do kieszeni i w trakcie podnoszenia wzroku oślepiły mnie światła samochodu. Jego samochodu. Zatrzymał się tuż przede mną i spuścił okno.
- Sorry, że tak długo- podrapał się po głowie i spojrzał na moje usta.
- Myślałam, że już nie przyjedziesz.
- Ja bym nie przyjechał?- zakpił kiedy zamykałam drzwi.
- Ładnie wyglądasz- skomplementował.
- Dziękuje- spuściłam wzrok.
Chłopak ruszył pojazd i zaczęliśmy jechać. Po chwili ciszy spytałam.
- Więc jedziemy na plaże?
- Zmieniłem zdanie, pojedziemy gdzieś indziej- popatrzył na mnie chwilkę i wrócił wzrokiem na ulice.
- Gdzie?- podniosłam brwi i popatrzyłam na niego. Jego twarz wyglądała tak dobrze w półmroku, skupiona na drodze.
- Zobaczysz.
Tajemniczy. Podoba mi się to. Zazwyczaj jest taki, ale dzisiaj działa na mnie jakoś inaczej. Jechaliśmy w ciszy dość długo, aż dojechaliśmy na jakiś parking.
- Wygląda strasznie- powiedziałam odpinając pas.
- Ale będzie fajne- wyszedł z auta. Ja zrobiłam to samo i podeszłam do niego okrążając auto.
- Powiesz mi gdzie idziemy?
- Powiem ci jak będziemy na miejscu- powiedział i wyciągnął rękę zza pleców- ale najpierw zawiąże ci oczy- podszedł bliżej z przepaską i trzymał ją przed moimi oczami.
- Czy to konieczne?- spytała lekko przestraszona.
- Nie ufasz mi?
Westchnęłam.
- Okej, zawiązuj.
Chłopak obszedł mnie i założył mi opaskę na oczy. Zawiązał dość ciasno i chwycił moje ramiona. Poczułam jego oddech na mojej szyi. Przeszły mnie ciarki po całym ciele, chłopak był blisko mnie i mimo, że widzieliśmy się rano to brakowało mi tego. Chciałam się teraz odwrócić i zatopić w jego ustach, które są zajęte muskaniem mojej szyi.
- Poprowadzę cię- skończył mnie całować i zaczęliśmy iść. Czułam pod moimi nogami prostą drogę.
- Więc czemu cie dzisiaj nie było?- zapytał.
- Gdzie?
Oczywiście, że wiem gdzie.
- U Amy.
- Mówiłam ci, że babcie mi nie pozwoliła.
- Czemu?
- Nie wiem- przygryzłam wargę, nie chce mu mówić- a czemu pytasz?
- Bo nudno było bez ciebie- zacisnął palce na mojej skórze.
- Miałeś towarzystwo.
Nie odpowiedział, za to poczułam jak walę nogą o coś twardego i prawie się potykam, na całe szczęście chłopak mnie trzymał.
- Ała.
- Sorka- nie usłyszałam tam współczucia.
- Daleko jeszcze?- spytałam czując pod nogami trawę.
- Jeszcze trochę- jego głos zabrzmiał dziwnie, ale spodobał mi się ten ton. Trochę tajemniczy z nutką szczęścia. Jakby uśmiechał się zadziorczo kiedy to mówił.
Po dłuższej chwili chłopak mnie zatrzymał.
- Jesteśmy.
Ściągnął mi opaskę z oczu i ukazał mi się piękny widok. Byliśmy na szczycie góry z której było widać całe miasto, to było piękne, te wszystkie światełka i przemieszczające się światełka auta.
- Tu jest pięknie.
- Tak myślałem, że ci się tu spodoba.
Usiadłam na ziemi patrząc w ciąż na piękny widok. Luke usiadł koło mnie.
- Czy to jest to miejsce gdzie przyjeżdżasz, siadasz na trawie, patrzysz na miasto i myślisz o życiu kiedy jesteś smutny?
- Tak właściwie to znalazłam to na Google- zaśmiał się.
- Zero w tobie romantyczności- też się zaśmiałam.
- Chcesz żeby było romantycznie?
Pokiwałam głową na tak.
- Chodź tu- chłopak rozłożył nogi, robiąc mi miejsce. Uśmiechnęłam się i wślizgnęłam między kolana, opierając ciało na jego torsie i kładąc głowę na jego ramieniu. Opatulił mnie swoimi rękami i położył głowę na moim ramieniu.
- Więc mówiłeś, że nigdy nie miałeś dziewczyny?- zaśmiałam się, ale po chwili przypomniałam, że on nienawidził tego tematu.
- Nie, a co?- spytał delikatnie.
- No bo naprawdę umiesz zadbać o to, żeby dziewczyna czuła się szczególnie.
- To chyba dobrze?
- Bardzo- skończyłam temat, bo zaczęłam sobie uświadamiać ile dziewczyn wcześniej czuło się tak przy nim, jak ja teraz. Pewnie nie jedną zabierał w takie miejsce jak to i mówił czułe słówka.
- Nigdy wcześniej takiego czegoś nie robiłem- powiedział, jakby czytał mi w myślach.
- Co masz na myśli?- spytałam, żeby mieć pewność o co mu chodzi.
- Nigdy wcześniej nie robiłem takich rzeczy dla żadnej dziewczyny.
Moje serce przyśpieszyło, a mój brzuch się zacisnął. Czy on chce mi coś wyznać?
- Jakich?- nie mogłam się powstrzymać, żeby nie zadać tego pytania.
Nie odpowiedział przez chwilę.
- Więc we wtorek jedziemy na biwak?- zmienił temat. Nie wierze, że naprawdę to zrobił, nie w sumie to wierze, on zawsze zmienia temat.
- Tak, chyba tak- wtuliłam się w niego bardziej, żałując, że zaczęłam wcześniejszą rozmowę. Siedzieliśmy wtuleni w siebie, a on bawił się moimi włosami. Zaczęliśmy grać w 'zgadnij słowo', co oznaczało, że rysowałam palcem literki na jego piersi, a on miał zgadnąć słowo, które przeliterowałam.
I wtedy wpadłam na pomysł i zaczęłam pisać.
- Czym jefem?
- Nie. Um, to było "czym jesteśmy", znak zapytania.
- Co?
Podniosłam się lekko, dzięki czemu mogłam go właściwie zobaczyć.
- Czym jesteśmy, Luke? To znaczy, proszę wysłuchaj mnie. Całujemy się, robimy... rzeczy, mówisz, że jestem twoja i robisz się zazdrosny, mówisz, że mnie lubisz... Po prostu chcę wiedzieć czym jesteśmy. Jakby, jesteśmy przyjaciółmi? Bardziej niż przyjaciółmi? Przyjaciółmi z korzyściami? Chłopakiem-dziewczyną? Wiem, że nie bawisz się w dziewczyny i że nie lubisz o tym rozmawiać, ale naprawdę chcę wiedzieć. Myślę, że to sprawiedliwe.
Patrzył na mnie przez kilka sekund, a ja poczułam się jakbym miała mieć niewydolność serca. Jego palce schowały moje włosy za ucho, a Luke przygryzł wargę.
- Chcę... jesteś moja.
- Co to znaczy? Luke, miałam ludzi, bawiących się moimi uczuciami przez całe życie - moja mama, przyjaciele, koledzy z klasy. Po prostu powiedz mi, mogę-mogę to znieść.
- Chcę cię-nie, potrzebuję cię. I-kurwa. Chcę, żebyś była moją dziewczyną, okej? Chcę. Ale nie wiem jak radzić sobie w związku.
- Boisz się?
- Niczego się nie boję.
- Okej... - zamarłam.
- Lubię cię, tak bardzo, bardzo. Nie masz pojęcia. Chcę być z tobą w związku... Jesteś najlepszą rzeczą jaka kiedykolwiek mi się zdarzyła, ale nie chcę cię stracić.
- Nie stracisz.
- Obiecujesz?
- Obiecuję - powiedziałam z uśmiechem, czując w brzuchu motyle.
- Więc, teraz jesteś jakby moim chłopakiem?
Luke uśmiechnął się i przyciągnął moją głowę, aby mnie pocałować. Kontynuowaliśmy leniwe pocałunki, dopóki nie przysnęłam z głową ukrytą w jego piersi.
- Luke- wymamrotałam kiedy chłopak zanosił mnie na rękach do auta.
- Hm?

Luke POV:
- Kocham cię- przystawałem na chwilkę, moje ręce przez chwile stały sie lżejsze. Ona naprawdę to powiedziała? Mam cos odpowiedzieć? Jest pół przytomna, nie będzie nic pamietać. Jak śpi na moich ramionach wygląda przepięknie i niewinnie, za jednym razem. Ona jest niewinna i pierkna. To wlasnie czemu ją koch... Lubie bardziej. 

***
No to mamy rozdział yaaay! W ogóle to 10.01 minął rok odkąd założyłam tego bloga woow. Rok pisania, a jesteśmy dopiero na 22 rozdziale, hahah. Moje tępo mnie zadziwia. Wczoraj byłam na osiemnastce więc jeżeli będą jakieś błędy przy końcówce to sorka, ale sami rozumiecie xD.
Komentujcie jak wam się rozdział podobał, a co wam się w nim nie podobało. 

       
♡TheStellaWish♡

środa, 20 stycznia 2016

...

   Powiem wam, że to już kolejny dzień gdzie wracam o 21 do domu od koleżanki. Dzisiaj 3 godziny robiłyśmy zadania z geografii i uczyłyśmy się na analizę. Jak nie wracam o 20 to później. Przepraszam, że nie ma rozdziału, chciałabym go dokończyć, ale nie mam siły w tygodniu. Jeżeli na weekend nie skończę go pisać to chyba poproszę kogoś z was o pomoc w napisaniu.
Kocham ♡TheStellaWish♡

niedziela, 3 stycznia 2016

Spóźnione!!!

MAM NADZIEJE, ŻE SPĘDZILIŚCIE SZCZĘŚLIWIE ŚWIĘTA Z RODZINĄ, DOSTALIŚCIE PIĘKNE PREZENTY I SIĘ NAJEDLIŚCIE!!! :D
CHCIAŁAM WAM TEŻ ŻYCZYĆ DUŻO SZCZĘŚCIE W TYM ROKU I ŻEBY WASZE MARZENIA SIĘ SPEŁNIŁY W 2016!!! :P

Przepraszam, że tak późno, ale spędzałam te wolne dni z rodziną i znajomymi i jedyne kiedy używałam laptopa to rano i wieczór. Miałam wczoraj już pisać, ale miałam zbyt dużego kaca 0_o.

P.S. To mój pierwszy post w tym roku hihi



I jak macie śnieg?

piątek, 18 grudnia 2015

Secret Love Song

*klik*

We keep behind closed doors

Every time I see you, I die a little more

Stolen moments that we steal as the curtain falls
It'll never be enough

As you drive me to my house

I can't stop these silent tears from rolling down

You and I both have to hide on the outside
Where I can't be yours and you can't be mine


But I know this, we got a love that is homeless

Why can't I hold you in the street?

Why can't I kiss you on the dance floor?

I wish that it could be like that
Why can't it be like that? Cause I'm yours

Why can't I say that I'm in love?
I wanna shout it from the rooftops

I wish that it could be like that
Why can't it be like that? Cause I'm yours

It's obvious you're meant for me

Every piece of you, it just fits perfectly

Every second, every thought, I'm in so deep

But I'll never show it on my face

But we know this, we got a love that is homeless

Why can't you hold me in the street?

Why can't I kiss you on the dance floor?

I wish that it could be like that
Why can't we be like that? Cause I'm yours

Why can't I say that I'm in love?

I wanna shout it from the rooftops

I wish that it could be like that
Why can't we be like that? Cause I'm yours

I don't wanna live love this way

I don't wanna hide us away

I wonder if it ever will change

I'm living for that day, someday

When you hold me in the street

And you kiss me on the dance floor

I wish that we could be like that
Why can't we we be like that? Cause I'm yours, I'm yours

Why can't you hold me in the street?

Why can't I kiss you on the dance floor?

I wish that it could be like that
Why can't it be like that? Cause I'm yours

Why can't I say that I'm in love?

I wanna shout it from the rooftops

I wish that it could be like that
Why can't we be like that? Cause I'm yours

Why can't we be like that?

Wish we could be like that

#jariana

niedziela, 6 grudnia 2015

21. 1:1 kochanie.

Weszłam do łazienki, aby się umyć i wyszczotkować zęby, a następnie wybrałam jakieś ciuchy na dzisiaj. Założyłam je, pomalowałam się i nałożyłam soczewki. Poprawiłam się ostatni raz przed lustrem i zeszłam na dół i o dziwo ciocia siedziała w kuchni. Dzisiaj nie zamierzałam jeść wiele, ponieważ ostatnio jadłam zbyt dużo. W lustrze widziałam mój już odstający brzuch. Dobrze, że założyłam luźniejszą koszulkę na dole.


- Cześć- przywitałam się.
- My już po śniadaniu- ciocia powiedziała z nad telefonu kiedy, podchodziłam do szafki.
- Musiałam się jeszcze umyć- wyciągnęłam płatki i nasypałam do miski. Zalałam je mlekiem i usiadłam na krześle koło cioci.
Babcia patrzyła przez okno obserwując sąsiadów.
- Czemu nie jesteś w pracy?- spytałam.
- Bo mi się nie chciało?- powiedziała sarkastycznie- bo pan Callder wraca musimy się z nim jakoś przywitać, plus ty za niedługo jedziesz trzeba korzystać z ostatnich dni.
- Tygodni- poprawiłam ją.
- Tak czy siak moja ziomówka pisze, że jest nasz serial- ciocia wstała- idę oglądać.
Popatrzyłam jak wychodzi i dokończyłam moje płatki. Włożyłam miskę do zlewu, po czym zalałam ją ciepłą wodą.
- Kiedy idziemy do Brooks'ów?
- Muszę się ubrać słonko i możemy iść- babcia pogłaskała mnie po brodzie.
- To poczekam w salonie.
Wyszłyśmy z pokoju i babcia poszła na piętro, a ja usiadłam na sofie koło cioci. Sally przewijała programy, najprawdopodobniej szukając jej serialu. Wyciągnęłam telefon, żeby się nim pobawić, ale ciocia właśnie wtedy zaczęła rozmowę.
- No więc jak Luke- powiedziała nie patrząc na mnie.
- Hm?
- Jak ci z nim idzie?
- Um, zaprosił mnie na kolacje- popatrzyłam na ciocie, która właśnie zatrzymała program kiedy usłyszała to zdanie.
- Co?
- Było fajnie.
- Czekaj co?- popatrzyła na mnie.
- I do kina, ale nie poszłam.
- Laura.
- Ciocia.
- Zaprosił cię na kolacje?- podniosła brwi.
- No, myślałam, że o to chodzi.
- Tak dokładnie tak laska! Byliście na randce do kurwy nędzy dokładnie o to chodziło.
- Ciszej, nie byliśmy dokładnie na randce, jakby poszliśmy na pizze razem.
- Dał ci wybór gdzie chcesz zjeść?
Kiwnęłam głową na "tak".
- Zapłacił za ciebie.
- Tak.
- To była randka- mrugnęła do mnie. Usłyszałam jak babcia schodzi na dół i wstałam z sofy. Ciocia twierdzi, że to była randka, ja po części też, ale nie, na randki przecież chodzą tylko pary i zakochani w sobie ludzie. Nie jesteśmy parą.
- Jesteś gotowa?- babcia spytała kiedy zeszła ze schodów.
- Tak- wyszłam z salonu i założyłam buty.
Wyszłyśmy z domu i po tym jak babcia zamknęła drzwi na klucz udałyśmy się w stronę domu Brooks'ów.
- A gdzie masz swoją piękną sukienkę?- babcia spytała.
- Była Rosie więc musiała ją zdjąć, żeby potem jej oddać.
- Bardzo ładnie ci w sukienkach.
- Dziękuję.
Doszłyśmy pod drzwi domu sąsiadów i babcia zadzwoniła dzwonkiem. Nie czekałyśmy długo aż mama chłopaków otworzy nam drzwi.
- Dzień dobry kochana o Laura jak miło, że też wpadłaś- ucałowała nas i wpuściła do środka.
Weszłam lekko zdenerwowana (nie wiem czym, może zobaczeniem Luke'a?) i nawet nie ściągałam butów tylko od razu poszłam po salonu, gdzie na kanapie siedział Luke oglądając telewizje z Cody'm który od razu wstał jak weszłam. Nigdzie nie widziałam ich taty.
- Siema- Cody mnie objął ramieniem. Moja babcia weszła zaraz po tym i chłopak także z nią się przywitał.
- Luke może się przywitasz z naszymi gośćmi- jego mama poprosiła uprzejmie.
- Ty ich zapraszałaś więc teoretycznie to twoi goście- powiedział obojętnie.
Jak on mnie wkurza, irytuje, drażni ugh nawet nie znam dobrego określenia, żeby nazwać jak mnie denerwuje. Rano kochany, miły itp, teraz dupek bez uczuć.
Pieprz się Luke. 
Chłopak popatrzył w naszą stronę i kiedy nasze spojrzenia się spotkały (starałam się mieć jak najbardziej obojętne spojrzenie jak tylko mogłam) przygryzł kolczyk w wardze.
Ok pieprz mnie.
Co!
Nie.
Jego włosy nie miały już niebieskiego pasemka, teraz zastąpiło je blond pasmo. Do tego były podniesione. Wyglądał lepiej, bardziej dojrzale i poważnie, mimo, że to ciąż głupie dziecko. Miał na sobie zwykły t-shirt w którym wyglądał naprawdę dobrze.
Mam ochotę go zjeść.
- Luke nie odstawiaj cyrku- powiedział jego tato kiedy wszedł do salonu. Przywitałam się z nim uściskiem dłoni i uśmiechem.
- Egh- chłopak przewrócił oczami i wstał- cześć Lau.
- Hej- starałam się nie uśmiechnąć. Odwróciłam się, żeby zobaczyć czemu nie mówi nic do babci, ale jej nie było. Super, zamyśliłam się i nawet nie wiem, kiedy wyszły.
- Idę się ubrać- Luke mnie minął i szturchnął ręką moje pośladki, tak, żeby nikt nie widział.
- Żadnych czapek- krzyknął mu ojciec. Usłyszałam tylko jak Luke powtarza to w śmieszny sposób jak wchodził po schodach. Przygryzłam wargę, żeby się nie zaśmiać.
- On jest dobrym chłopakiem, ale chuj mu nasrał do głowy w tym wieku- jego tato powiedział do mnie siadając na kanapie- dlatego się tak zachowuje.
Uśmiechnęłam się nie wiedząc co odpowiedzieć.
- Siadaj- mężczyzna poklepał miejsce koło siebie. Zrobiłam jak poprosił- powiedź mi jak to z wami jest.
- P-proszę?- zdziwiłam się.
- Z tobą i Luke'm. Często tu bywasz ostatnio.
- Um nie aż tak- zaśmiałam się nerwowo.
- Lubisz mojego syna?
- Jesteśmy przyjaciółmi.
- Dobrze.
Nie wiedziałam o co mu chodzi i do czego zmierza, więc się tylko uśmiechnęłam.
- Cody'ego też lubisz?
- Bardzo- przyznałam. Jest dla mnie jak brat.
- Jeszcze lepiej- przysunął się do mnie- wiesz ja nie za bardzo lubię jego dziewczynę, Rosie, wydaje się chamska.
Na całe szczęście nie musiałam nic odpowiadać, bo jego żona mnie zawołała do kuchni. Czyli ich tato nie lubi Rosie? Hmm, nie żebym coś do niej miała (lubię ją), ale co fakt to fakt czasami nie potrafi się pohamować.
- Tak?- spytałam jak tylko weszłam do kuchni.
- Chcesz może się czegoś napić?
Czemu jak o to spytała pierwszą myśl jaką miałam było "whisky".
- Nie dziękuję- uśmiechnęłam się.
- Poszłabyś zobaczyć do chłopców czy są gotowi ? Przepraszam, że cię tak wykorzystuje, ale chciałbym jeszcze szybko dopić herbatę.
- Um, dobrze.
I tak czuję się wykorzystana. Nie chce iść do ich pokoi, boję się. Nie wiem czego... Ale się boję.
Weszłam po schodach na górę i najpierw zapukałam do Luke'a, ponieważ jego drzwi są bliżej schodów. Nie czekałam aż coś odpowie, tylko od razu pchnęłam drzwi.
- Twoja mama pyta- w tym momencie zauważyłam, że nie ma koszulki, ale udawałam, że mnie to nie rusza- czy jesteś gotowy?
- Prawie, możesz zamknąć drzwi?
Kiwnęłam głową i przymknęłam drzwi. Jestem głupia, więc zamiast wyjść i zostawić go samego żeby się spokojnie ubrał weszłam do pokoju i dopiero wtedy zamknęłam drzwi. Zarąbiście.
Luke uśmiechnął się pod nosem i założył niebieską koszulkę. Podszedł po tym do mnie i schylił się delikatnie. Na myśl, że chce mnie pocałować przymknęłam oczy.
- Poczekaj z tym do wieczora- wyszeptał mi do ucha i cmoknął moją skórę na szyi. Rozpłynęłam się na te słowa. Albo jest świentym aktorem, albo serio nie był zazdrosny, ani nie jest zły... Ale czemu te inne razy pokazywał to, że jest wkurzony, a teraz nie. Może wtedy to podkoloryzowałam i wcale nie był aż tak wkurzony np: na sprzedawcę. Nie ważne, ważne jest to, że chce ze mną spędzić wieczór, noc, cokolwiek co oznacza "później". Wyszłam z jego pokoju i poszłam do Cody'ego, tylko tym razem czekałam aż odpowie. Po usłyszeniu "wejdź" chwyciłam klamkę i otworzyłam drzwi.
- Hej, twoja mama pyta czy jesteś gotowy.
Cody był ubrany w dokładnie taką samą koszule co Luke (bliźniacza telepatia?) i czarne jeansy.
- Już schodzę.
Kiwnęłam głową i zeszłam na dół. Przy schodach czekał na mnie ich tato który zakładał buty.
- Powinniśmy po woli wychodzić- powiedział mężczyzna.
- Chyba tak- wzruszyłam ramionami jednocześnie się uśmiechając.
- Giny wychodzimy?- krzyknął.
- Tak tak- mama chłopaków odkrzyknęła i przyszłą szybkim krokiem do nas, razem z babcią.
Chłopacy zeszli ze schodów i też ubrali buty.
- Długo tam będziemy?- Luke zapytał przy drzwiach.
- To tato twojej koleżanki, chociaż raz udawaj, że nie masz tego w nosie- jego mama powiedziała poprawiając mu koszulkę z tyłu.
- I się zachowuj- jego tato mu powiedział- mówiłem żadnych czapek.
- Ta, ta- Luke wzruszył ramionami.
- Czasami się zastanawiam kto go wychowywał- powiedział do mnie.
 Uśmiechnęłam się nieśmiało.
Nic nie odpowiedziałam, bo nie wiedziałam co. Szłam sama, przede mną szedł Cody, babcia i Giny, za mną Luke z jego tatą gadając o tym jak bardzo chłopak jest beznadziejny we wszystkim. Chciałam się odwrócić i powiedzieć, że on jest świetny we wszystkim co robi, ale nie jestem taka pewna siebie, żeby to zrobić.
Doszliśmy po chwili pod drzwi rodziny Rosie i babcia zapukała do drzwi.
- Dzień dobry- powitała nas mama Rosie, nawet nie jestem pewna, czy to nie jest pierwszy raz jak widzę jej mamę. Huh.
Po kilku minutach siedzieliśmy przy ogromnym stole. Po mojej lewej siedział Luke (co za przypadek) koło niego Katy i jej mama. Z mojej prawej siedziała babcia, po jej prawej siedział Cody. Na przeciwko nas siedziała Rosie, jej mama, ciocia, która doszła do nas przed chwilką i jakaś dwójka ludzi których pierwszy raz widzę na oczy. Na końcu stołu siedział tato blondynki którego już miałam okazję poznać w stolicy kiedy u niego mieszkaliśmy. Albo mi się wydawało, albo Rosie mama miała podkrążone i zaczerwienione oczy. Ich służąca przyniosła jakąś zupę, żeby każdy mógł sobie nalać. Nikt dosłownie nic nie mówił. Czułam się nieswojo. Kiedy nalałam sobie zupę i podałam ją Luke'owi, patrzyłam się na mój talerz i myślałam, co zrobić żeby jej nie jeść. Każdy jadł w ciszy, oprócz mnie. Nie miałam ochoty na jedzenie. Zaczęłam więc bawić się łyżeczką w zupie.
- Ładną mamy pogodę- Katy mama zaczęła temat.
- Naprawdę bardzo ładna- babcia skomentowała. Ich rozmowa w końcu zaczęła się rozwijać. A ja wciąż bawiłam się jedzeniem, czułam jak Luke kilka razy zerknął na mój talerz i szturchnął kolanem moją nogę. Udawałam, że tego nie poczułam i kiedy przyszła pomoc domowa podałam mój cały talerz nie patrząc się do góry. Ich rozmowa przeszła na końcówkę wakacji co mnie trochę dobiło.
- W tym roku wy robicie- powiedzieli do mojej babci i Sally.
- Wiem, spoko mam to opanowane- ciocia powiedziała jak na haju.
- Jednocześnie zrobimy grilla na pożegnanie wakacji i na pożegnanie Laury.
Niech nie wspominają o tym pls.
- A kiedy dzieci jadą na biwak?- spytała mama Rosie.
- W następnym tygodniu- Rosie szybko odpowiedziała i wróciła do patrzenia się na swoje paznokcie.
Zaraz po drugim daniu którego znowu prawie nie tknęłam ich rozmowa znowu ucichła. Znowu się poczułam nieswojo. Niech ktoś zacznie gadać, bo czuje się jakby każdy teraz mnie obserwował.
- Ktoś mi powie po co do kurwy mieliśmy tu przyjść?- Sally prawie wstała z krzesła kiedy o to pytała.
Kocham cię ciociu!
- Właśnie- tato Rosie wstał z krzesła. Spojrzałam na jego żonę która właśnie zaczęła niepewnie bawić się obrusem.
Rosie lekko odsunęła stół jakby wiedziała, że zaraz odejdzie od stołu. Sama się tym zestresowałam.
- Chcieliśmy coś ogłosić- w głosie mężczyzny słyszałam tylko pewność siebie.
- Ty chciałeś- jego żona go poprawiła.
- Za dwa tygodnie wszyscy jesteście zaproszeni na ślub- powiedział dumnie.
Poczułam jak Luke kładzie swoją rękę na moje kolano. Przeszły mnie ciarki, ale nie spojrzałam na jego dłoń. Ciągle miałam podniesioną głowę, aby widzieć wszystko uważnie. Każdy teraz patrzył się nie rozumiejąc co się dzieje.
- Oh odnawiacie przysięgę małżeńską?- babcia powiedziała z uśmiechem niepewna.
- Nie, poślubię Lissy.
Luke zacisną mocniej rękę na moim kolanie. Rosie wstała od stołu i odeszła. Zaraz po niej wstała jej mama.
- Zawsze musisz robić wszystko przy ludziach? Nawet niszczyć rodzinę.
Każdy, dosłownie każdy miał teraz przerażenie w oczach.
- O chuj- ciocia podsumowała.
Czekałam aż Cody wstanie i pójdzie do Rosie, ale siedział i nawet się nie ruszył. Co było dziwne. Jest jej chłopakiem więc myślałam, że to normalne, że by za nią pobiegł i pocieszał.
- Będzie jeszcze jakiś deser czy możemy już iść?- Sally dodała.
- Wesele odbędzie się 22, zaproszenia ze wszystkimi informacjami zostaną wam wysłane jeszcze do końca tego tygodnia, mam nadzieje, że przyjdziecie.
- Jak będzie tort i wino to zawsze- ciocia wstała od stołu. Podeszła do taty Rosie, poklepała go w ramie- spieprzyłeś sprawę po całości- powiedziała śmiejąc się i wyszła. Każdy powoli zaczął wstawać i wychodzić. Ja, Luke, Cody i Katy byliśmy ostatnimi osobami które opuściły dom Callder'ów.
- Popieprzone- Katy skomentowała kiedy zamknęliśmy za sobą drzwi.
- Ciekawe jak się czuje teraz Rosie i jej mama- zastanowiłam się.
- Pewnie beznadziejnie- Luke wzruszył ramionami- a wy się zastanawiacie czemu ja nie chce związku.
Kurewsko mnie teraz wkurzył.
- Nie wszystkie małżeństwa się tak kończą, to zleży od tego ile mężczyzna ma w sobie męskości.
- Co?- wszyscy na mnie spojrzeli.
- Jeżeli on ją zdradził to pokazał jak bardzo jest nie męski i no błagam oświadczył się innej kobiecie, będąc jeszcze ze swoją żoną?- tak to jest dokładnie co myślę o tej sytuacji.
- I tak każde małżeństwo, albo związek się prędzej czy później rozpadnie i takie sytuacje tylko to potwierdzają- Luke się upierał wciąż przy swoim.
- Nigdy nie kochałeś więc nie wiesz jak to jest- powiedziałam nie panując nad słowami. Katy i Cody spojrzeli na siebie, a Luke nic nie odpowiedział. Pewnie jest na mnie teraz zły. Zarąbiście.
Przez resztę drogi ani Luke, ani ja się nie odzywaliśmy. Chłopacy poszli do swojego domu, a Katy przyszła do mnie. Postanowiłyśmy zrobić sobie wspólne popołudnie.
Poszłyśmy do mojego pokoju i zaczęłyśmy gadać o tej całej sytuacji.
- Więc zamierzasz iść na ślub?- zapytała Katy.
- Chyba? Zależy czy babcia i ciocia pójdą. A ty?
- Raczej tak. To by było dziwne gdybym nie poszła.
- Czemu?
- Bo dość długo się koleguje z Rosie i nasze rodziny się znają, żeby nie iść.
- Musimy kupić w takim razie jakieś ładne sukienki- podniosłam się. Wstałam z łóżka i wzięłam laptopa.
- Co robisz?
- Poszukamy jakiś ładnych sukienek- rzuciłam się na łózko z laptopem koło Katy.
Wpisałam w wyszukiwarkę słowo "sukienki" po czym dopisałam "ślubne", żeby znalazło mi coś dokładnie w tym stylu. Weszłam w pierwszą stronę jaką była i zaczęłyśmy przeglądać.
- Ja bym chciała jakąś białą, albo w kwiatki- Katy zaczęła mówić- taką wiosenną, ale na ślub.
- Hmm, ja to chyba jakąś czarną.
Bo wyszczupla- pomyślałam.
- Nie idziesz na pogrzeb! Szukaj jakiejś jasnej, kolorowej!
- Um, zobaczymy czy coś wybierzemy.
- Będziemy zamawiać przez internet?
- Myślę, że tak.
Szukałyśmy półtorej godziny i szczerze? Nic nie znalazłyśmy fajnego. Egh. Po 17 Katy wróciła do domu, a ja poszłam po szklankę wody do kuchni.
- Laura- powiedziała babcia, kiedy wyciągałam szklankę.
- Tak?
- Postanowiłyśmy iść z ciocią na ten ślub.
Chwila... Postanowiłyśmy? Myślałam, że to dość oczywiste, że tam pójdziemy i nie będzie się nad czym zastanawiać. Chociaż idąc tam mogłyby zranić mamę Rosie... Pewnie dlatego musiały to przemyśleć.
- Oh.
- Jeżeli chciałabyś iść z nami, to poszukaj sobie jakiejś ładniej sukienki, rozmawiałam z twoją mamą i powiedziała, że doślę pieniądze na sukienkę- babcia się uśmiechnęła.
- W takim razie idę szukać jakiejś.
Co z tego, że właśnie przed chwilą to robiłam. Poszłam do pokoju i włączyłam z powrotem laptopa. Tym razem weszłam na tumblr w poszukiwaniu jakiś inspiracji. Zobaczyłam, że Luke odpowiedział, na jakąś wiadomość i zaczęłam czuć się beznadziejnie myśląc o  tym co powiedziałam wcześniej. Szybko chwyciłam telefon i do niego napisałam.
Lau: "Jesteś zły"
Minęło pięć minut, wróciłam do przeglądania strony i czekałam kolejne dwadzieścia aż odpisze. Wkurzyłam się i znowu do niego napisałam.
Lau: "Odpisz"
Luke: "Przyjdź o 20"
Odpisał po kilku minutach.
Lau: "Ok"
Zdziwiona przeglądałam dalej. Po co mam do niego przyjść. Czemu nie może mi napisać.
Około 19:30 zmieniłam koszulkę i poprawiłam makijaż, miałam jeszcze trochę czasu, więc powiem babci, że wychodzę. Zeszłam na dół i weszłam do salonu, gdzie siedziała babcia przykryta kocem popijając herbatę.
- Babciu.
- Oh tak kotuś.
Kobieta spojrzała na mnie i zatrzymała program który właśnie oglądała.
- Luke chciał żebym do niego przyszła na chwilę.
- O tej porze?
- No... ta..ak- zacinałam się, bo to faktycznie dziwna pora.
- No dobrze, będziesz tam nocować?
- Nie- zaprzeczyłam szybko.
- Ostatnio dużo czasu u niego spędzasz- babcia zauważyła. Każdy chyba zwraca już na to uwagę, tylko nie my. Jakoś czuję się, że spędzamy mało czasu... Może dlatego, że chce z nim spędzać całe dnie.
- Cody i Rosie też tam będą- powiedziałam szybko na obronę. Zobaczyłam u babci w spojrzeniu dziwny wyraz zrozumienia. Nie wiem o co chodzi, ale boje się.
- Pamiętam te czasy, kiedy spotykałam się z George'm.
Pamiętam, że miałam pytać o to babcię!
- Z dziadkiem?- przerwałam jej- opowiedz mi o tym.
- Miałaś iść do Luke'a- przypomniała mi- opowiem ci kiedy indziej.
- Uh ok- powiedziałam zawiedziona. Wstałam z łóżka i poszłam założyć buty. Przejrzałam się w lustrze ostatni raz i wyszłam z domu.


Zadzwoniłam dzwonkiem do drzwi i czekałam aż Cody w samych dresach otworzy mi drzwi. On powinien pocieszać teraz Rosie, a nie latać bez koszulki.
- Cześć.
- Hej- przywitałam się i weszłam do domu.
- Luke jest w swoim pokoju- Cody odwrócił się i poszedł do salonu.
- Może przyszłam do ciebie?
- Pff- usłyszałam z pokoju- idź, pewnie się niecierpliwi.
Nic nie odpowiedziałam, tylko weszłam po schodach i stanęłam przed jego drzwiami. Znowu się zaczęłam stresować. Otworzyłam drzwi i weszłam spokojnie do jego pokoju.
- Luke.
- Laura.
Chłopak stał opierając się o szafki i patrząc prosto na mnie. Zamknęłam drzwi za plecami.
- Jesteś zły?- spytałam po chwili.
Uśmiechnął się w dziwny sposób, który sprawił, że mój żołądek się zacisną, a każda część mojego ciała chciała go właśnie w tej chwili.
- Więc nie byłeś wczoraj zły?- zadałam jeszcze raz to pytanie co rano, żeby nie wspominać o tym co powiedziałam mu wcześniej jak wyszliśmy od Rosie.
- Cholernie, miałem ochotę zastrzelić Lee.
- Nie wyglądałeś na takiego zbytnio.
- A ty na zainteresowaną mną.
- Miałeś towarzystwo więc bez różnicy.
- 1:1 kochanie.
Moje serce zabiło mocniej. Nazwał mnie kochaniem.
- 2:1- przypomniałam mu, bo był z dwiema dziewczynami.
- Ty też byłaś zazdrosna?
- Cholernie- powtórzyłam po nim. Nawet nie da się opisać słowami jak bardzo nie chciałam go widzieć wtedy z tymi dziewczynami.
- Nie wyglądałaś na taką zbytnio- uśmiechnął się głupio.
- A ty zainteresowania mną.
Ta rozmowa nie ma tak bardzo sensu!
- Miałaś towarzystwo...
Przerwałam mu.
- Wiesz, że ta rozmowa do niczego nie prowadzi i jest bez sensu?
- Tak- przyznał.
- Po co ją prowadzimy?
- Nie wiem.
Uśmiechnął się do mnie podchodząc do laptopa. Co on chce zrobić? 
W jego pokoju, było ciemno i praktycznie nic nie widziałam. Usłyszałam jak chłopak coś naciska i zaczęła lecieć muzyka.


Podszedł do mnie powoli i złapał delikatnie moją dłoń.
- Zatańczysz?
Kocham cie.
- Z tobą zawsze- uśmiechnęłam się, a jego oczy zamigotały.
To jakaś stara piosenka. Kocham najbardziej na świecie stare piosenki, one zawsze dają najlepszy klimat.
Spojrzałam na jego twarz, nic praktycznie nie widziałam bo jedyne światło w pokoju to światło księżyca. Przysunęłam się do chłopaka, a on mnie objął w biodrach. Wydychał swoje ciepłe powietrze w moje włosy. Czułam w brzuchu takie dziwne uczucie. Zaczęliśmy powoli chodzić po jego pokoju w rytm muzyki. Kiedy zaczął się refren zakręcił mną dwa razy i przyciągnął z powrotem do siebie. Tym razem wtuliłam się w niego bardziej. Pachniał tak pięknie. Czułam jak jego serce szybko biło. Luke położył głowę na mojej i wypuścił powietrze. Zabrałam moją dłoń z jego i objęłam jego szyje. Stałam na placach i delikatnie stawiałam kroki za każdym razem jak się przechylaliśmy w prawo, albo w lewo. Przy końcu piosenki zaczęliśmy się delikatnie całować. Stawialiśmy powoli kroki do tyłu do puki nie trafiłam tyłem kolan na róg jego łóżka i jakoś znalazłam się na jego środku, leżąc na poduszkach. Moje serce biło jak szalone, kiedy Luke całował moją szyję, a następnie obojczyki. Przytrzymywał się nade mną na jednej ze swoich rąk, a drugą próbował rozpiąć i odsunąć zamek moich jeansów. Ściągnął je w dół, po czym jego usta powróciły do mojego ucha.
- Tak dobrze pachniesz... - wyszeptał, wypychając i przyciskając swoje krocze do mojego.
Jęknęłam z powody tarcia, a Luke wypuścił oddech. Moje ręce znalazły się na jego biodrach. Chłopak powtórzył swój ruch, a ja zamknęłam oczy, dając mu lepszy dostęp do szyi. Moje nogi wygięły się na łóżku, tak że kolanami ściskałam go po obu bokach.
- Cholera - wyszeptał Luke i przygryzł moją wargę.
Jego mięśnie rozciągnęły się nad moją głową, kiedy ponownie pchnął swoimi biodrami. Mój żołądek zacisnął się, a ja pewnie już byłam szkarłatnoczerwona, chociaż moje policzki mnie nie paliły. Jedna z jego rąk powędrowała do mojej skóry, która została przyciśnięta przez jego palce. Jego usta ponownie połączyły się z moimi, po czym Luke otworzył moje wargi swoim ciepłym językiem. Odchylił głowę w jedną stronę i przycisnął swój języku do mojego języka. Ponownie zajęczałam, a on jęknął. Poczułam ucisk w brzuchu, a jego ręka znalazła się pomiędzy moimi nogami. Wydałam z siebie pisk, kiedy Luke przycisnął do mnie swoją dłoń, przyprawiając mnie o deszcze. Pod jego dotykiem wygięłam swoje plecy w łuk, kiedy chłopak zaczął poruszać ręką, pocierając moją łechtaczkę.
- Jesteś blisko kochanie? - wyszeptał gorąco do mojego ucha, a ja przygryzłam wargę i skinęłam głową, zaciskając powieki.
Jego usta ponownie musnęły moje wargi, kiedy Luke jeszcze raz się do mnie przycisnął i znowu mnie pocałował. Złapał między zęby moją wargę i pociągnął za nią, uśmiechając się. Poczułam jak coś we mnie narasta.
- Luke - wyszeptałam, a on złożył pocałunek w kąciku moich ust.
- Dalej.
Jego słowa sprawiły, że eksplodowałam w środku i poczułam wilgoć między nogami.
Chłopak zsunął się ze mnie, a ja natychmiast się zarumieniłam. Luke wstał z łóżka i włożył do spodni rękę.
- Zaraz wracam- kiedy odchodził spojrzałam na jego kroczę. Chłopak wyszedł z pokoju. Wstałam z łóżka i weszłam do jego prywatnej łazienki. Na całe szczęście poszedł do ogólnej i mogłam skorzystać z jego. Wytarłam się ręcznikiem i włożyłam go do kosza na pranie. Poprawiłam majtki i podciągnęłam spodnie po czym wróciłam do pokoju. Przeszłam się po pokoju Luke'a. Spojrzałam na jego gitarę. Naprawdę chcę usłyszeć jak gra na niej. Odwróciłam się jak usłyszałam, że drzwi się otwierają. 
- Wszytko okey?- spytałam zwracają uwagę na jego kroczę. Chłopak tylko kiwnął głową. 
- Na co patrzysz?- podszedł do mnie.
- Na- prawda czy kłamstwo?- nic- kłamstwo.
Luke do mnie podszedł oddychając w moje czoło.
- Miałaś mnie nie okłamywać- powiedział.
- Skoro wiesz na co patrzę to po jaki chuj pytasz?
- Bo mogę- uśmiechnął się głupio. Bo ten tekst jest głupi.
- Zagrasz na niej coś?- spytałam podnosząc gitarę.
- Jak ty coś zaśpiewasz.
- Wiesz, że nie umiem śpiewać.
- A ja grać- chłopak wzruszyła ramionami.
- To po co by ci była gitara?
- To po co byś miała składać papiery do szkół muzycznych?- skrzyżował ręce. Znowu to robi.
- Nigdy ci nie mówiłam do jakiej szkoły idę- zauważyłam.
- Mam brata któremu to mówiłaś i jak tu byłaś na kolacji z babcią, a moja mama lubi wracać do niektórych rozmów.
- Um- przygryzłam wargę. Moje ręce się jeszcze trochę trzęsły po tym co się stało- dobra zaśpiewam, jak ty coś zagrasz.
- Dobra zagram jak coś zaśpiewasz.
- Nie, ja to powiedziałam pierwsza, nie ma ty pierwszy grasz- chłopa zaczął się śmiać jak to powiedziałam.
- Mówisz jak jakieś dziecko. Zaśpiewaj no dawaj- zrobił słodkie oczy.
- Ok co mam zaśpiewać?
- Coś swojego- powiedział jakby to była najoczywistsza rzecz na świecie.
- Ale.
- Śpiewaj coś swojego i nie marudź- powiedział po czym usiadł na łóżku. Zastanowiłam się na piosenką. Wyprostowałam się i spojrzałam na chłopaka.
Zaśpiewałam mu piosenkę której już kiedyś czytaj słowa "Words". Napisałam ją jak byłam bardzo mała... Nie aż tak, bo miałam 12 lat, a piosenkę napisałam o chłopaku, który mi się podobał, ale miał dziewczynę.
- Kimkolwiek był ten koleś, był dupkiem skoro napisałaś i nim piosenkę.
- Nie był dupkiem.
- Chciałbym żebyś napisała kiedyś o mnie piosenkę- pogładził mój policzek.
- Co?
- Nic- zabrał rękę- masz ładny głos.
- Dzięki, teraz ty coś zagraj na gitarze.
- Ale ze śpiewaniem czy bez?
- Jak chcesz, chociaż wolę z- przyznałam. Chłopak się zastanowił i nastroił gitarę.

You're like perfection, some kinda of holiday
You got me thinking that we could run away
You want I'll take you there,
You tell me when and where
Oh oh oh oh
But then I asked for your number,
Said you don't have a phone
It's getting late now,
I gotta let you know
That everybody wants to take you home tonight
But I'm gonna find a way to make you mine

Don't stop doin' what you're doin'
Every time you move to the beat
It gets harder for me
And you know it, know it, know it
Don't stop cause you know that I like it
Every time you walk in the room
You got all eyes on you
And you know it, know it, know it

You're coming close now, swear I can taste it
You got me tongue tied, I can't escape it
I'm loving what you got,
But then you push me off
Oh oh oh oh
And everybody wants to take you home tonight
But I'm gonna find a way to make you mine

Don't stop doin' what you're doin'
Every time you move to the beat
It gets harder for me
And you know it, know it, know it
Don't stop cause you know that I like it
Every time you walk in the room
You got all eyes on you
And you know it, know it, know it

Every day it's the same, all the games that you play
Back and forth, round and round, kinda like it this way

Don't stop doin' what you're doin'
Cause every time you move to the beat
It gets harder for me
And you know it, know it, know it

Don't stop cause you know that I like it
Every time you walk in the room
You got all eyes on you
And you know it, know it, know it, know it

Don't stop doin' what you're doin'
Every time you move to the beat
It gets harder for me
And you know it, know it, know it
Don't stop, cause you know that I like it
Every time you walk in the room
You got all eyes on you
And you know it, know it, know it

- Nie znam tej piosenki. Czyja?
- Moja- mruknął odstawiając gitarę.
- Piszesz?
- Czasami jak mam o czym- wzruszył ramionami.
- A teraz masz?
- Tak- spojrzał mi w oczy i od razu się zarumieniłam. Wiem pewnie miał na myśli kogoś szczególnego i tym kimś nie jestem ja. Ale poczułam się jakby mówił o mnie. Wiem żałosne, bo pewnie nie lubi mnie w żaden specjalny sposób, a na pewno nie w taki, żeby zaraz pisać o mnie piosenki.
- Jestem zmęczona- powiedziałam ziewając.
- Chodźmy spać- zeszłam z łóżka żeby ściągnąć spodnie. Chłopak został w samych bokserkach. Poczułam ucisk w brzuchu.
Weszliśmy pod kołdrę i od razu wystawiłam jedną nogę na kołdrę bo wiem, że będzie mi gorąco. Chłopak położył się na plecach, wkładając jedną z jego rąk pod szyję. Moje serce biło szybciej, ale się przysunęłam. Delikatnie się do niego wtuliłam. Spojrzałam na twarz chłopaka do góry i nie mogłam się napatrzeć na ten widok. Kocham go bardzo mocno. Nie chce wyjeżdzać i znowu być sama. Najbardziej mi będzie brakowało właśnie tych nocy gdzie zasypiałam wtulona do niego.

***
Mamy grudzień i nowy rozdział! Yaay. Jest późno dlatego, że przez ostatnie kilka tygodni mamy w każdym tygodniu po 4 sprawdziany, plus kartkówki no i nas pytają ew... 2 klasa to najgorsza klasa. Nawet kilka nauczycieli mówiło, że pierwszy raz widzi, żeby było aż tyle sprawdzianów i że jesteśmy jedyną klasą w której muszą "rezerwować" sobie terminy. OK NIE WAŻNE!
Mam nadzieje, że podobał wam się rozdział.
Pochwalcie się co dostaliście na mikołajki! Hihi

♡TheStellaWish♡

piątek, 20 listopada 2015

20. On nie jest tego wart.

Weszłam do domu i zamknęłam cicho drzwi. Ściągnęłam buty i cała jeszcze szoku poszłam się umyć. Zmyłam z siebie cały stres i bardziej spokojnia wróciłam do pokoju. Ubrałam piżamę i weszłam pod kołdrę z telefonem. Kliknęłam na iconkę Tumblr i zaczęłam przewijać kciukiem po wyświetlaczu do puki nie dostałam sms'a.
Rosie: "Nie powiem nikomu, ale ty mi musisz o tym opowiedzieć *mrugająca emoji*"
Lau: "Huh, ok"
Rosie: "Luke nic nie mówił i ja też nie pytałam"
Lau: "Dzięki :)"
Rosie: "Cody wraca, dobranoc"
Lau: "Dobranoc"

Nie wyszłam z domu w poniedziałek, ani we wtorek, bo nie byłam w nastroju widzieć się z ludźmi. Napisałam do Luke'a, że źle się czuję i nie mam ochoty iść do kina.
Chociaż w poniedziałek zrobiłam coś czego naprawdę dawno nie robiłam... Napisałam piosenkę, znaczy nie zupełnie bo tylko kilka linijek.

It's the way you walk,
The way you talk,
The way you make me feel inside,
It's in your smile,
It's in your eyes,
I don't wanna wait for tonight.

Czy ta piosenka była o kimś konkretnym? Oczywiście, że nie. Pf. Tak o Luke'u 
Zazwyczaj jeżeli dochodzi do czegoś między nami to zazwyczaj nocą lub wieczorem. Nie mogę w to uwierzyć, że jakaś osoba sprawiła, że napisałam o niej piosenkę. Nie mogę uwierzyć, że tą osobą jest Luke Brooks. Gdyby tylko wiedział.
Była środa (jeszcze ponad trzy tygodnie i wracam) wieczór tuż po 19, kiedy rozległ się mój dzwonek świadczący o tym, że zdzwoni Katy. Właśnie przewijałam niektóre pytania na Tumblrze
Katy: Jest impreza dzisiaj wieczorem na plaży. Co ty na to?
Lau: Uh...
Impreza o której mówił Dylan.
Lau: Nie wiem.
Katy: Aw, daj spokój. Lee naprawdę chce, żebyś przyszła.
Moje oczy powędrowały na monitor przede mną, podczas gdy ja rozmyślałam.
Anonim zapytał: Zrób coś, żeby Luke był zazdrosny, pokaż mu czego nie docenia!
Przygryzłam dolną wargę i przytaknęłam.
Lau: Dobra.
Katy: Dobrze. Bądź gotowa za pół godziny.
Katy się rozłączyła, a ja od razu zadzwoniłam do Rosie.
Lau: Hej.
Rosie: Hejka.
Lau: Idziesz dzisiaj na imprezę?
Rosie: Oczywiście?
Lau: Mogłabym...
Oh, Jezu, no dalej.
Lau: Mogę pożyczyć sukienkę?
Rosie: Sukienkę?
Rosie była zdecydowanie w szoku, a ja przytaknęłam tylko.
Rosie: O MÓJ BOŻE TAK! Nie mogę w to uwierzyć, chcesz sukienkę?
Lau: Tak, to jest to co właśnie powiedziałam.
Rosie: Cholera tak, dam ci sukienkę! To jest takie niesamowite, nie mogę się doczekać, aż zobaczę cię w sukience. Potrzebujesz obcasów? Lakierów do paznokci?
Lau: Nie, tylko sukienkę.
Rosie: Dobrze. Przyjść do ciebie z jakimiś sukienkami?
Lau: Jasne.
Po piętnastu minutach (myślałam, że zajmie jej to dłużej) Rosie siedziała w moim pokoju z kilkoma sukienkami które położyła naprzeciw mnie na łóżku, wraz z kilkoma pasującymi dodatkami. Spojrzałam na wszystkie. Jedna była różowa i bardzo dziewczęca, więc od razu odrzuciłam ją z listy. Druga sukienka była ze skóry, więc też ją wyrzuciłam. Byłam rozdarta między jeansową sukienką bez ramiączek, a obcisłą białą sukienką.
- Myślę, że wybiorę tę - powiedziałam i wskazałam na ostatnią. Nawet jeśli pokazuje trochę za dużo to jest ładna.
- Oooh, a ten pasek będzie do tego idealny i mam doskonały biustonosz push-up, który sprawi, że Luke'owi od razu stanie!
Ew, nie zamierzam nosić twojego stanika.
- Wezmę tylko strój i dodatki, dzięki.
- Jesteś pewna? Luke z pewnością polubi mój dekolt.
Szturchnęłam językiem wnętrze policzka i skinęłam głową. Pamiętam, że miałam z nią pogadać o tym co jest między nami, ale jakoś nie dopytuje więc nie będę nic mówić.
- Właściwie, wezmę też biustonosz.
Rosie uśmiechnęła się i zaklaskała w dłonie, po czym wyciągnęła z torby biustonosz.
Nie jestem typem dziewczyny, która chce sprawiać, aby ktoś był zazdrosny, ale zrobię to..
Rosie dała mi swój push-up, a ja po upewnieniu się, że jest świeżo wyprany, poszłam do łazienki, żeby przebrać się. Wyprostowałam włosy i wyszczotkowałam zęby, po czym zrobiłam siusiu i ubrałam się. Nie założyłam bikini, ponieważ nie planowałam wchodzić do wody, ale mimo to i tak ogoliłam się.
Po nałożeniu makijażu wróciłam do pokoju, żeby założyć naszyjnik z kokardką i czarne koturny.
- Wyglądasz fantastycznie- Rosie zaklaskała.
- Dziękuje. Myślę, że powinnyśmy się zbierać.
- Tak. Ale myślę, że się nie obrażą jak się trochę spóźnimy- zatrzymała mnie dłonią.
- Hm.
- Domyślam się, że stroisz się dla Luke'a, ale słonko nie zmieniaj się dla niego. On nie jest tego wart.
- Co nie-to nie, chce ładnie wyglądać na imprezie.
- Powiesz mi o co z wami chodzi?
- Jak ty mi powiesz o co chodzi z Katy.
Tak wciąż o tym pamiętam.
- Pogadamy o tym kiedy indziej.
Zeszłyśmy na dół, żebym mogła założyć buty. Chwyciłam jeszcze bluzę gdyby wieczorem zrobiło się zimno i schowałam klucz do kieszeni.
- Nie boisz się, że ci wypadnie?
- Nie bardzo.
Dotarłyśmy pod dom Brooks'ów, a następnie zajęłyśmy nasze zwyczajne miejsca.
- Masz sukienkę? - zapytał zalotnie Lee i położył rękę na moim kolanie, przesuwając ją w kierunku mojego krocza.
Przygryzłam lekko wargę i skrzyżowałam nogi, ale nie odepchnęłam jego dłoni, ponieważ Lee nie położył jej dalej niż na kolanie. Spojrzałam na Luke;a, który właśnie bębnił palcami w rytm grającego utworu.
Dlaczego Luke ma na sobie okulary przeciwsłoneczne skoro na dworze jest ciemno?


Dotarliśmy na miejsce półtorej godziny później, kiedy dochodziła prawie 21. Impreza była większa niż się spodziewałam i było tam również ognisko.
Wysiedliśmy z samochodu, a ja zauważyłam, że nie ma z nami Dylan'a. Rosie zasugerowała, że 'my dziewczyny' powinnyśmy zdjąć buty, ponieważ trudno nam będzie chodzić po piasku.
Cóż, trzeba było o tym pomyśleć, zanim tutaj przyszłaś, geniuszu.
Byłam jedyną dziewczyną, która zostawiła założone buty, ponieważ nie jest tak trudno chodzić po piasku w trampkach.
- Gdzie jest Dylan? - zapytałam Katy.
- Co? Nie wystarczam ci? - zażartował Lee i oplótł wokół mnie ramię, gdy przechodziliśmy przez ulicę.
- Nie, po prostu chciałam wiedzieć.
Weszliśmy na piasek, a Katy natychmiast znalazła nam cztery siedzenia przy ognisku. Zdjęłam bluzę i położyłam ją na jednym z krzeseł.
- Cholera, wyglądasz niesamowicie - powiedziała Amy, gdy skanowała wzrokiem moje ciało.
- Chce ktoś z was coś do picia? - zapytał Cody, a ja skinęłam głową, bo do diabła, jest impreza, a jeśli chcę mieć odwagę, aby sprawić żeby Luke był zazdrosny, potrzebuję alkoholu. Albo czegoś, co doda mi pewności siebie.
- Tak, pójdę z tobą.
Poszłam za nią do baru, gdzie Brad już zamawiał dla każdego drinki.
- Wygląda na to, że Luke już zdążył znaleźć sobie ptaszka - powiedział za mną Brad, a ja podążyłam wzrokiem za jego spojrzeniem, aby zobaczyć, stojącego w świetle ogniska Luke'a i rozmawiającą z nim niską blondynka w obcisłej sukience. Niech się utopi w tym morzu.
- Czy on z nią będzie uprawiał seks? - zapytałam bez zastanowienia, a Brad prychnął.
- Oczywiście, co to za pytanie?
Chłopak podał mi czerwony kubek i zaczął iść w kierunku ogniska. Szłam obok niego, paląc się, aby zadać mu pytanie lub bardziej udowodnić sobie błąd.
- Powiedział mi kiedyś, że nie uprawiał nigdy seksu, czy to prawda? - zapytałam zdezorientowana. Brad odwrócił głowę i spojrzał na mnie, po czym zaczął się śmiać.
- Skłamał. Osobiście widziałem go jak robił to osiem razy. Nie, nie żartuję. Luke pieprzył więcej dziewczyn niż Lee i Dylan razem wzięci.
Nagle zrobiłam się zła. Dlaczego Luke skłamał? To znaczy, to nie jest moja sprawa, ale i tak jestem wkurzona, że bez powodu mnie okłamał.
- Hej, wszystko w porządku? - zapytał Lee kiedy doszliśmy do niech.
- Taa. Nie. Właściwie, chodźmy zatańczyć - powiedziałam, kiwając głową w stronę masy ludzi, którzy tańczyli obok ogniska do muzyki, która dosłownie wybuchała przez głośniki.
Lee był zdziwiony na moją propozycje, ale położył kubek na stoliku przy naszych leżakach i uśmiechnął się. Obserwowałam jego ruchy, po czym poszliśmy na 'parkiet', a ja wpadłam w panikę, bo nie wiem jak się tańczy.
Cóż, cholera.
Starałam się iść za nim przez tłum - wygląda na to, że Lee chce być w środku. Stanęłam przed nim i zanim spostrzegłam co się dzieje, Lee pochylał się w dół, przyciskając swoje wargi do moich. Byłam w lekkim szoku. Ogromnym szoku. Smakował jak dym i coś słodkiego, więc odpowiedziałam na jego pocałunek mało pewnie. Chłopak zaplótł prawą rękę wokół moich ramion i przyciągnął mnie bliżej, podczas gdy jego lewa dłoń spoczęła na mojej talii. Usta Seana znalazły się przy mojej szyi, a on ruszał się w rytm piosenki, sprawiając, że się o siebie ocieraliśmy. Nie będę kłamać, podobało mi się. I o dziwo, byłam bardzo dobra w tym tańcu, a przynajmniej tak uważam i taką mam nadzieję.
Moje ręce spoczęły na jego pasie, a Sean odsunął się, liżąc moją dolną wargę.
- Jesteś tak kurewsko gorąca.
Uśmiechnęłam się do niego, ale nie zarumieniłam się - co było naprawdę dziwne.
Pamiętam jak mnie już kiedyś pocałował i wtedy mu powiedziałam, że nie lubię go w żaden sposób, a teraz oddałam pocałunek w pełni świadoma wszystkiego co robię.
- Chodź za mną - tchnął, a ja nagle stałam się zdenerwowana, zastanawiając się, gdzie Lee mnie zabierze.
Wziął mnie za rękę i splótł nasze palce, po czym wyciągnął mnie z tłumu i poszliśmy do naszych leżaków, gdzie Amy całowała się z jakimś chłopakiem, którego nigdy wcześniej nie widziałam. Lee usiadł na wolnym siedzeniu i wciągnął mnie na swoje kolana, po czym pochylił się i mnie pocałował. Okej, więc będziemy się całować, ze mną siedzącą na nim okrakiem. Jego ręce były na moim tyłku, a ja przechyliłam głowę w prawo i owinęłam ręce wokół jego szyi.
Kiedy się odsunęłam, Lee uśmiechnął się i powiedział, że niesamowicie całuję. Zamarłam, gdy złapałam kontakt wzrokowy z Luke'm, który stał kilka metrów dalej, wciąż rozmawiając z tą samą dziewczyną. Jednak tym razem jego ręka była na jej talii. Zeszłam z Lee i pociągnęłam sukienkę w dół, po czym Katy pojawiła się, aby poinformować nas, że znalazła kogoś, kto ma "rzeczy".
Lee wyglądał jakby wiedział co to oznacza, ale ja byłam lekko zmieszana.
- Co ma na myśli mówiąc 'rzeczy'?
Chłopak spojrzał na mnie i położył rękę na mojej talii, prowadząc mnie w kierunku Katy. Dziewczyna skinęła na Luke'a, żeby przyszedł, a on powiedział coś do ucha dziewczyny, po czym opuścił ją i podszedł do nas.
Poszliśmy za Katy za skały, gdzie Brad, Emma i Amy siedzieli już, opierając się o głazy. Nigdzie nie było widać Rosie i Cody'ego.
Lee usiadł obok Brad'a i wskazał mi, żebym usiadła między jego nogami. Odwróciłam się i zrobiłam to, po czym Lee przyciągnął mnie do swojego torsu. Skrzyżowałam nogi, upewniając się, że nic nikomu nie pokazuję.
- Ten facet, którego znam, był tu wcześniej i dał mi to - powiedziała Katy, wstając i wręczając Luke'owi małe pudełko. Chłopak otworzył je, po czym uniósł kąciki ust.
- Czy to zioło? - zapytał Lee ponad moim ramieniem, oplatając ręce wokół mojej talii. Oparłam głowę na jego ramieniu.
Luke skinął głową, chociaż strzelił Lee zabójcze spojrzenie.
- Są trzy skręty.
- Możemy się podzielić - zasugerowała Emma.
- Tak, podzielę się z Brad'em i Luke'm, ty możesz podzielić się z Amy, a Lau może podzielić się z Lee.
Co? Nie chcę brać narkotyków.
- Nie bój się, to jest niesamowite - powiedział Lee, zapewne czując, że jestem spięta.
Luke skręcił trzy jointy i podał dwa z nich Amy i Lee, patrząc mi w oczy.
- Jeśli się martwisz, że będziemy na haju, to do tego potrzeba więcej niż jednego jointa - zapewnił mnie Brad, mrugając.
Skinęłam głową i spojrzałam na Luke'a, który zapalił papierosa i zaciągnął się. Lee zrobił to samo, a ja odwróciłam głowę, żeby na niego popatrzeć. Mrugnął, po czym wypuścił dym.
- Pamietasz jak dzielić się dymem? - zapytał.
Moje myśli wróciły do czasu, kiedy próbowałam tego z Luke'm na plaży. I innym razem z Lee w skate parku.
- Trochę
- Uchyl usta.
Zrobiłam tak jak mnie poprosił, po czym Lee uśmiechnął się i wziął kolejny wdech. Chłopak pochylił się, przytrzymując moją brodę wolną ręką i wypuszczając dym pomiędzy moje wargi. Tym razem nie zakrztusiłam się. Po prostu po kilku sekundach wypuściłam dym.
- Widzisz? To nie jest takie trudne - powiedział, ale nie podobał mi się sposób, w jaki poczułam dym w ustach i jestem pewna, że będę 'na haju', jeśli wezmę jeszcze jeden taki wdech.
- Patrzcie co maaam! - zaśpiewała Rosie, wychodząc zza skał z Cody'm.
Trzymała w dłoniach talerz z ciasteczkami i wysłała mi zdezorientowane spojrzenie jak na mnie spojrzała.
- Ciasteczka!- Katy ucieszyła się, a Rosie usiadła na kolanach Cody'ego, po mojej drugiej stronie.
- Kto chce jedno?
- Mamy się dobrze - powiedział Luke, wskazując na jointa pomiędzy swoimi palcami.
Zignorowałam fakt, że Emma była pochylona na jego ramieniu, i zignorowałam również fakt, że oni też właśnie wymieniali między sobą dym. Heh nie obchodzi mnie to.
- Właściwie to ja wezmę jedno.
Rosie była zaskoczona, ale uśmiechnęła się i podała mi talerz, żebym wzięła sobie smakołyk.
Po tym okropnym dymie chyba mogę zjeść ciasteczka. Wszyscy na mnie patrzyli, gdy wzięłam jedno, następnie jeszcze jedno, a później jeszcze jedno.
- Okej, zwolnij - powiedział Luke i pochylił się, żeby zabrać moją rękę z dala od talerza, bo chciałam wziąć kolejne ciastko. Smakowały tak dobrze.
Czy Luke powiedział mi, żebym zwolniła, bo będę gruba?
Odsunęłam tę myśl z mojej głowy i oblizałam wargi, zbierając pozostałe okruchy.
Kilka sekund później, poczułam jak kręci mi się w głowie.
- Wszystko w porządku? - zapytał uśmiechnięty Cody, rzucając końcówkę jointa na piasek i zakopując go.
Skinęłam głową.
- Trochę boli mnie głowa.
- To normalne za pierwszym razem- uśmiechnął się Lee.
- Pierwszym razem?
- Zjadłaś specjalne ciasteczka- powiedziała mi Amy prawie się dławiąc śmiechem.
- Co?
- Te ciasteczka mają w sobie narkotyki - wyjaśniła Katy.
- Co? - ponownie zapytałam.
- Dajcie jej butelkę wody czy coś - wymamrotał Luke.
- Twoje włosy wyglądają dziwnie. Dlaczego one są zielone? Czy ty jesteś... zaraz.
Katy pokręciła z uśmiechem głową.
- Która jest godzina? - zapytał Cody.
- W pół do 24- odpowiedziała Emma.
- Powinniśmy wracać do domu? - zasugerowała Rosie, kiedy Brad ziewnął.
- Nie, chcę iść się kąpać nago - powiedziałam, próbując wstać, ale spadłam z powrotem na tyłek.
- Ow.
- Tak, powinniśmy - zgodził się ze śmiechem Lee.
Wszyscy wstali, a Luke przewrócił oczami, po czym wyrzucił skręta na piasek.
- Zaraz wrócę, ukradnę butelkę wody - powiedziała Amy, a Katy kiwnęła głową, po czym wszyscy ruszyliśmy w stronę samochodu. Usiadłam koło Lee i oparłam głowę na jego ramieniu, czując się komfortowo.
- Myślisz, że jej przejdzie, kiedy zawieziemy ją do domu?- Lee zapytał Luke'a.
Chłopak tylko wzruszył ramionami, po czym uruchomił samochód, gdy Amy weszła i zamknęła drzwi.
- Masz - powiedziała i podała Lee butelkę wody i paczkę herbatników.
Chłopak podał mi kilka ciastek, po czym poradził mi, żebym wypiła wodę.
- Dalej kochanie, wytrzeźwiejesz.
- Ale ja nie jestem pijana- spojrzałam na górę na jego twarz.
- Nie, jesteś na haju.
- Nie - powiedziałam, ale i tak wypiłam wodę, ponieważ dzięki temu mniej bolała mnie głowa.
- To jest straszne. Nigdy więcej nie zjem ciastek - powiedziałam i roześmiałam się.
Lee poklepał mnie po głowie, a Luke włączył jakąś muzykę, po czym ja zamknęłam oczy.
Luke wysadził każdego przed ich domami, po czym zawrócił i zatrzymał samochód na swoim podjeździe.
- Mogę spędzić z tobą noc?- zapytała Rosie i wysiadła z auta.
Cody się oczywiście zgodził.
- A co z Lau?- zapytał.
Ciągle miałam zamknięte oczy i wciąż opierałam się o okno.
- Nie wiem, wkradnie się do domu?- zapytała Rosie.
- Zajmę się nią- powiedział Luke..
- W porządku. Branoc. Upewnij się, że Laura dostanie się bezpiecznie do łóżka, bez przyłapania przez babcie. W jej kieszeni powinny być klucze.
Rozległy się jakieś dźwięki, po czym Rosie zamknęła drzwi samochodu i usłyszałam jej oddalające się kroki.
Cholera, zostałam sama z Luke'm, a do tego teraz nagle wytrzeźwiałam, cholera.
Usłyszałam jego westchnięcie, a następnie Luke wyszedł z samochodu. Otworzyłam jedno oko i zobaczyłam jak chłopak przechodzi na moją stronę i ostrożnie otwiera drzwi tak, żebym nie wypadła twarzą w dół. Poczułam jak dźgnął mnie w policzek.
- Nie śpisz? - zapytał, a ja udałam, że właśnie się obudziłam.
- Mhm, tak.
- Dobra, chodź, musisz iść spać - powiedział nagle zimno.
Jaki jest twój problem?
Wysiadłam z samochodu i prawie potknęłam się o własne buty. Luke złapał moje ramię i przytrzymał mnie, ale nie podziękowałam mu. Wyrwałam rękę z jego uścisku i poprosił go o klucze, jednak Luke powiedział, że musi się upewnić, że zamknę drzwi.
- Nie potrzebuje twojej pomocy - powiedziałam, krzyżując ręce na piersi i czekając, aż da mi klucze.
Jego wzrok powędrował w dół do mojego dekoltu, a ja przypomniałam sobie, że ubrałam push-up. Przewróciłam oczami i odwróciłam się, idąc do drzwi. Spojrzałam w okno sypialni babci, aby upewnić się, że wszystkie światła zostały faktycznie wyłączone.
Świetnie.
Umieściłam klucze w zamku, czując za sobą obecność Luke'a, po czym weszłam do domu.
- Jestem w środku, możesz już iść. Do widzenia - szepnęłam, aby upewnić się, że nikogo nie obudzę.
- Zamknij się - powiedział i zamknął za sobą drzwi, blokując je.
- C-co?
Luke przycisnął palec do moich ust, a moje oczy rozszerzyły się.
Co się kurwa dzieje?
Chłopak zdjął palec, a jego wzrok przejechał przez chwilkę po moim ciele. Następnie połączył swoje usta z moimi. Byłam zaskoczona, czemu mnie całuje! Właśnie przed chwilą całowałam innego chłopaka na jego oczach, ale kontynuowałam pocałunek. Chłopak położył ręce na tyle moich ud, podnosząc mnie, dzięki czemu owinęłam nogi wokół jego pasa.
To wydaje się być znacznie trudniejsze, gdy nie jesteśmy w wodzie.
Luke ruszył po schodach i dotarło do mnie, że idzie do mojego pokoju. Gdzie jest łóżko.
Cholera, nie ponownie.
Otworzył drzwi do mojej sypialni i zamknął je za sobą, nie puszczając mnie. Chwyciłam jego ramiona, gdy posadził mnie na łóżku.
- Połóż się dla mnie, kochanie - szepnął mi do ucha, a mój żołądek zacisnął się na jego słowa.
On jest bipolarny.
Położyłam się na plecach i zaczerwieniłam się, ponieważ Luke stanął na końcu łóżka. Uniósł moją prawą nogę i zdjął jeden z butów, po czym udał się do drugiej kończyny. Jego wzrok powędrował w dół między moje nogi, a ja zdałam sobie sprawę z faktu, że mógł wyraźnie zobaczyć moją bieliznę. Spróbowałam obciągnąć sukienkę w dół, żeby ją zakryć, ale Luke pokręcił głową.
- Ten palant nie może cię mieć
Chłopak zdjął mojego drugiego buta, po czym wspiął się na łóżko.
- Usiądź.
Zrobiłam jak poprosił i lekko zakręciło mi się w głowie.
- W tej sukience wyglądałaś tak cholernie dobrze tej nocy... - urwał i zaczął składać pocałunki na tyle mojej szyi, dzięki czemu moje włoski stanęły. - Szkoda, że pozwoliłaś się dotykać temu idiocie, a nie mi.
Przygryzłam wargę, gdy jego usta dotarły do mojego ramienia. Chłopak podoli rozpiął moją sukienkę, ale jej nie ściągnął..
- Nie ubieraj nigdy więcej push-up'a - dodał, ssąc mój tył szyi.
- Cz-czemu?
- Nie potrzebujesz go... i prawie rozbiłem samochód.
Odwróciłam twarz w jego stronę, aby go pocałować, ale skończyłam lądując głową na poduszce.
- Wciąż wisisz mi kino- to była ostatnia, rzecz jaką pamiętam.
Zasnęłam od razu.

Kiedy obudziłam się w czwartkowy poranek, na zewnątrz było piękne słońce. Od razu wiedziałam, że to będzie ten dzień gdzie każdy będzie chciał gdzieś iść.
Gdy zdałam sobie sprawę, że dosłownie ślinię się na piersi Luke'a, usiadłam, wycierając kciukiem kącik ust oraz jego klatkę piersiową.
- Mmm kochanie, jeśli chcesz mnie pocierać to rób to gdzieś indziej - powiedział i otworzył oczy, przecierając je.
Wyglądał jak mały dzieciak, który właśnie obudził się z koszmaru i potrzebna mu była jego mama.
- Sh...
- Lauruś? Laura jesteś tam? - usłyszałam głos mojej babci z zewnątrz pokoju.
Moje oczy rozszerzyły się, a Luke przygryzł wargę, uśmiechając się.
- Pod łóżko - szepnęłam, a Luke spojrzał na mnie ze zdezorientowaniem, ale zepchnęłam go dokładnie, gdy otworzyły się drzwi, a babcia weszła do pokoju.
Widziałam jak włosy Luke'a znikają pod łóżkiem, a ja spojrzałam na babcię, uśmiechając się.
- Hej. Co tam?- zapytałam, widząc ją ubraną w elegancki strój.- Wybierasz się gdzieś?
- Oh idę na herbatkę do Brooks'ów, i chciałam powiedzieć, że również zostałaś zaproszona.
- Naprawdę?- zdziwiłam się- z jakiej okazji?
- Rosie tato wraca i chce nam przekazać coś ważnego, więc zanim wybierzemy się do Callder'ów mama Cody'ego i Luke'a chciała żebyśmy wpadły.
- Dobrze, ubrać się jakoś ładnie?- spytałam.
- Możesz iść nawet w tej sukience, bardzo ładna- babcia mi puściła uśmiech- schodź zaraz na śniadanie.
- Muszę się jeszcze umyć.
Przygryzłam wargę kiedy babcia wyszła bo miałam wciąż te same ciuchy co wczoraj. Zapomniałam je ściągnąć. Ugh. Nawet nie chce wiedzieć, co sobie pomyślała.
Luke wyczołgał się z pod łóżka i stanął przede mną. 
- Chyba musisz już iść- powiedziałam poprawiając rozpiętą sukienkę.
- Chyba tak- powiedział bez emocji.
Stanął przy moim oknie, ale zanim wyszedł wymsknęło mi się:
- Byłeś wczoraj zazdrosny?- moje policzki zaczęły się właśnie palić. 
Usłyszałam jak prychnął przy oknie.
- Nie byłem zazdrosny.
- No tak przecież miałeś towarzystwo.
Przypomniała mi się Emma i jeszcze jedna dziewczyna z plaży.
- Więc ty byłaś?- uniósł tylko jedną brew.
Westchnęłam nie odpowiadając. Mam nadzieje, że wziął to za "oczywiście, że nie".
- Do później księżniczko- wyskoczył z okna lądując na garażu od babci domu.
Nie lubiłam jak ktoś mówił do mnie księżniczko tylko dlatego, że moja mama mnie tak nazywała jak była na mnie zła, albo żeby mnie wkurzyć. Ale kiedy on to powiedział poczułam się wyjątkowa. 

***
Rozdział miałam dodać w środę, ale nie miałam czasu na tumblr bohaterów :( Ale ważne, że już jest! Następny mam już zaczęty i wgl więc zobaczymy jak z nim będzie.
Mam też smutną wiadomość... Laurze zostały ponad trzy tygodnie, wiecie co to oznacza? Zbliżamy się powoli do końca... :(
Im więcej komentarzy tym szybciej rozdział!

♡TheStellaWish♡