poniedziałek, 27 kwietnia 2015

10. Każdy lubi jeść.

(...)
Raz się żyje .
- Ciebie.
Chłopak się uśmiechnął znacząco.
- Serio?- chłopak się zdziwił- Fajnie- uśmiechnął się głupio.
Kurwa.
Ja mu wyznaję, że chciałabym mieć z nim mój pierwszy raz, a on mówi "fajnie"???
- Lepiej już wejdę do domu zanim babcia się obudzi i zobaczy, że mnie nie ma.
- Nieźle- chłopak skrzyżował ręce- twoja babcia nie wie, że cie nie było- znowu się uśmiechnął- myślałem, że jesteś z tych dobrych dziewczynek, które nie okłamują babć.
- Zapomnij co myślałeś, bo dobre dziewczynki to złe dziewczynki, które nie zostały przyłapane.
- Hm- spojrzała na mnie dziwnie jakby chciał powiedzieć "o tak".
- Idę pa- odwróciłam się i weszłam do domu. Po ciuchu przeszłam po schodach. Delikatnie zamknęłam drzwi od mojego pokoju i odetchnęłam z ulgą, że babcia jeszcze nie wstała. Ściągnęłam buty i podłączyłam telefon do ładowarki. Teraz dopiero serce zaczęło mi walić jak sobie uświadomiłam fakt co ja powiedziałam. Powiedziałam Luke'owi, że chcę z nim uprawiać seks. Kurwa pewnie będzie się teraz ze mnie śmiał z innymi. Tylko podniosłam mu samoocenę i się zbłaźniłam. Może jak mu się skończy kac to zapomni. Ergg.
Poszłam do toalety zmyć makijaż. Jak ja wyglądam. Ze szminki już nic prawie nie zostało a cały tusz miałam rozmazany. Ugh. Wyczyściłam buzię i poszłam wziąć prysznic. Zmyłam z siebie cały aromat alkoholu, dymu i męskich perfum. Wyszłam z kabiny i podeszłam do umywalki. Umyłam zęby i jeszcze raz przemyłam twarz zimną wodą. Obwinęłam się ręcznikiem i wyszłam z łazienki. Podeszłam do szafki i wybrałam jakieś ciuchy. Dzisiaj będę miała leniwy dzień. Oczywiście, że poszłabym spać teraz, ale to było by podejrzane, że przespałabym cały dzień. Potrzebuję czegoś co mnie rozbudzi. Potrzebuję kawy. TAK.
Wybrałam ciuchy i odłączyłam mój telefon. Nie zdążył się zaraz naładować jakoś szczególnie, ale się nigdzie bez niego nie ruszam. I jak na zawołanie zaczął zdzwonić.
Ja: Hejo.
Tata: No i jak tam córuś?
J: Serio super.
T: No to fajnie, zostały ci jeszcze nie całe 2 miesiące, wiesz?
J: Wiem, wiem dokładniej to półtorej miesiąca - usiadłam na łóżku.
T: Jak tam twoi znajomi?- mówiłam mu o wszystkich tutaj jak zdzwonił za którymś tam razem.
J: Um dobrze, ostatnio zrobiliśmy sobie nocowanie- na którym się upiłam. Bądź ze mnie dumny tato, że udało mi się nie zrobić z ciebie dziadka!
T: Mam nadzieję, że się dobrze bawiłaś. A jak babcia?
J: Śpi, ale ogólnie to dobrze tak samo jak ciocia- usłyszałam w tym momencie jak ktoś mówi coś do mojego taty.
T: Vanka chcę z tobą rozmawiać.
J: Oki- usłyszałam jak coś jeszcze do siebie mówią.
V: Hej laska- na sam jej głos się uśmiechnęłam.
J: Tęsknię- powiedziałam kręcąc włosa.
V: Ja też, ale jak cie nie ma przynajmniej nikt się nie kłóci ani nic heh- no tak zawsze kłócę się z mamą.- Ogólnie to jak wrócisz jedziemy razem do Miami.
J: Skąd wiesz, że się tam dostanę i czy w ogóle tam dostanę?- Wstałam z łóżka i podeszłam do biurka bawiąc się jakimiś zeszytami.
V: Bo jesteś świetna i się tam dostaniesz- usłyszałam jak się zaśmiała.
J: Wszystko się okaże w następnym miesiącu.
V: No tak bo dostaniesz listy z college'y. Ej siostra to nie ważne, muszę spytać.
J: No?- wiedziałam o co spyta to było zbyt oczywiste.
V: Poczekaj wyjdę z pokoju- szepnęła do słuchawki. Mogłam usłyszeć jak zamyka drzwi i chyba usiadła na łóżku.- No więc- zaczęła a ja podeszłam do okna- są tam jacyś przystojni chłopacy?- to było zbyt oczywiste, że o to spyta.
J: Dla ciebie to chłopcy- zwróciłam uwagę na różnicę wiekową- um jacyś są- spojrzałam na okno Luke'a.
V: A jest jakiś szczególny?- nie widziałam jej, ale mogę jasno stwierdzić, że się właśnie uśmiechnęła.
J: Nie- odeszłam od okna i wróciłam na łóżko. Jak bym powiedziała, że jest na sto procent by pytała kto, a nie mam ochoty ciągnąć tej rozmowy.
V: Pewnie jest, ale nie chcesz powiedzieć- zaczyna się jezu.
J: Są wakacje daj mi żyć.
V: O mój boże ty się serio zakochałaś- prawie pisnęła. Nawet ja tego nie wiedziałam. Mam zaprzeczyć? I tak będzie gadać swoje. Jak potwierdzę będzie mnie wypytywać. Egh.
J: Muszę kończyć babcia mnie woła.
V: Co, ale- nie zdążyła dokończyć bo się rozłączyłam. Położyłam się z ulgą na łóżku. Głowa mnie wciąż boli, a ona mnie pyta o takie rzeczy. Ergg. Oczy mi się same zaczęły zamykać więc wstałam z łóżka i zeszłam na dół. W kuchni zrobiłam sobie kawę i wypiłam ją oglądając telewizor.
Można powiedzieć, że tak spędziłam cały dzień. Nic nie robiąc. Wieczorem jak ciocia wróciła zaczęłyśmy wszystkie grać w karty.
- Mamo zauważyłaś jaka Laura jest nieprzytomna- jezu ciocia znowu swoje.
- Może się zakochała- babcia wyłożyła kartę.
- Dajcie spokoju jestem zmęczona i tyle- powiedziałam zabierając kartę ze stołu.
- Czym?- ciocia się zdziwiła.
- Nie spałam całą noc, bo było tak gorąco, że nie mogłam wytrzymać- skłamałam.
- To idź może teraz spać skarbie, co?- babcia spojrzała troskliwie na mnie.
- Nie myślę, że jeszcze trochę posiedzę- uśmiechnęłam się delikatnie.
- Idę po coś do jedzenia- ciocia wstała z krzesła i poszła do kuchni.
- Lauruniu- babcia się pochyliła do mnie- nie zwracaj uwagi na ciocie, ona zawsze szuka sensacji gdzie jej nie ma- powiedziała przyciszonym głosem, Ciocia nie szuka sensacji, ona jest sensacją.
- Jestem- powiedziała Sally trzymając w ręku paczkę chipsów paprykowych.
- Fajnie- powiedziałam zniechęcona widząc paczkę.
Ciocia usiadła koło mnie z powrotem i położyła paczkę koło moich kart, które leżały na stole.
- Możemy wrócić do gry- ciocia wyciągnęła garść chipsów i zaczęła je spożywać. Babcia też raz po raz brała po jednym albo po dwóch. Jedynie ja oczywiście ich nie ruszyłam.
   Około 22 babcia już spała, a ja z ciocią siedziałyśmy w salonie i oglądałyśmy powtórkę jakiegoś kiepskiego serialu. Miałam już dość i poszłam na górę. Nawet się nie myłam, tylko od razu położyłam do łóżka.

Rano po przebudzeniu od razu sprawdziłam telefon. Miałam wiadomość od Brada czy idę z nimi do skate parku. Odpisałam, że mi pasuje i wstałam z łóżka przeciągając się. Poszłam do łazienki się wykąpać. Umyłam włosy i się porządnie przepłukałam. Wyszłam z kabiny i podeszłam do lustra. Przetrzepałam włosy ręcznikiem i umyłam zęby. Owinęłam się ręcznikiem i wyszłam z łazienki. Podeszłam do szafy i zaczęłam dumać co ubrać dzisiaj. Nie jest dzisiaj jakoś szczególnie ciepło, ale też nie jest zaraz jakoś chłodno. Wydumałam, że założę tank top i jeansy.

Wzięłam laptopa pod rękę i zeszłam na dół gdzie babcia czytała gazetę. Przywitałam się z nią i podeszłam do lodówki, wyciągnęłam z niej sok, który nalałam sobie do szklanki i wyszłam z nim na taras. Słońce dzisiaj fajnie świeciło, tylko ten wiatr trochę przeszkadzał. Położyłam laptopa na stoliku i go włączyłam. Napiłam się łyka soku i odłożyłam szklankę koło laptopa. Brad nie pisał o której dokładnie mamy iść do parku więc zgaduję, że jeszcze napisze.
Byłam w trakcie oglądania Teen Wolf, kiedy mój telefon zawibrował. Bard napisał, że  czekają pod sklepem. Wyłączyłam laptopa i zaniosłam go do salonu, zostawiając go tam, odłączając słuchawki od laptopa i chowając je do kieszeni.
- Idziesz gdzieś?- usłyszałam głos babci.
- Tak umówiłam się z innymi do skate parku- powiedziałam zakładając buty.
- Nic nie zjadałaś, chcesz iść z pustym żołądkiem?- babcia stanęła we framudze drzwi.
- Zjemy na mieście- uśmiechnęłam się, mając nadzieję, że jednak się tak nie stanie.
- Dobrze- babcia kiwnęła głową- uważaj na siebie dziecko.
- Pa- wyszłam z domu chowając telefon do kieszeni. Wzrokiem znalazłam deskę i ją podniosłam. Podłączyłam słuchawki do telefonu i schowałam go z powrotem do kieszeni. Weszłam na deskę i się odepchnęłam. Przejechałam koło domu Brooks'ów, domu Katy i Rosie. Przy domu blondynki skręciłam w stronę sklepu. Zjechałam z górki i na dole skręciłam w prawo. Czy tylko ja kocham zjeżdżać z górki słuchając muzyki...  Zobaczyłam grupkę osób i przewróciłam oczami na widok palącego Luke. Czy podobał mi się zapach?
Tak.
Fakt, że pali?
Nie.
Pieprzona logika.
Podjechałam do nich i nogą przyhamowałam.
- Laura- Katy krzyknęła i do mnie podeszła. Przytuliła mnie jakbyśmy się nie widziały bardzo długo. Uśmiechnęłam się bo to znaczy, że mnie serio musi lubić.
- Hej- powiedziała reszta radośnie. Luke rzucił papierosa na ziemię i zgniótł go stopą. Zobaczyłam, że Cody i Brad też kończyli palenie i powtórzyli czynność Luke'a.
Bo uzgodnieniu jakiś szczegółów jak: co robimy potem albo kto przez jaki czas pilnuje rzeczy, zaczęliśmy jechać.

Siedziałam z Brad'em na murku i nie miałam całkowitej ochoty na jazdę. Katy mi zniknęła gdzieś z oczu. Cody jeździł z jakimiś kolesiami, Dylan popisywał się przed jakimiś dziewczynami, a Luke i Lee są w kącie z kolegami i palą. Luke zauważył, że się na niego patrzyłam się szybko odwróciłam wzrok i spojrzałam na Brada.
- Jak tam twój chłopak?- spytałam, żeby odwrócić uwagę od Luke'a.
- Już nie jest moim chłopakiem- Brad wzruszył ramionami.
- Jak to?- zmarszczyłam brwi.
- Czy ja wiem, zerwałem z nim.
- Ale podobno wszystko między wami było dobrze
- Właśnie "podobno"
- Co się stało?
- Przyłapałem gnoja na zdradzie.
- Kutas- usłyszeliśmy czyjś głos. Popatrzyłam na górę żeby spojrzeć na Luke'a.
- Wiem, ciągle na takich trafiam- posmutniał.
- Znajdziesz jeszcze kiedyś takiego który będzie chciał być z tobą nie ważne od sytuacji- pocieszyłam go- najwyraźniej on nie był ci pisany.
- Na pewno skoro go zdradził- Luke prychnął.
- Hm? Jak ty możesz się wypowiadać w tej sparawie jak jedyny związek jaki miałeś to twój brat z Rosie z twoim pokoju- powiedział Brad i zaśmiałam się na to.
- No bo skoro jesteś w kim w związku to po co masz zdradzać tą osobę? To jest bez sensu- Luke wzruszył ramionami.
- Prawda- przyznałam mu racje. Spojrzał na mnie i od razu odwróciłam wzrok. Czułam się jeszcze gorzej w jego towarzystwie niż wtedy na imprezie jak tańczyliśmy. No bo teraz nie mam żadnej substancji która by dodała mi pewności siebie. A nawet nie wiem na jakim poziomie jesteśmy. No bo powiedział "pieprzyć przyjaźń" jak ja mam to rozumieć? Że teraz chce czegoś więcej? Czy zależy mu bardziej na moim ciele niż na mnie... Nie nie nie nie! Muszę przestać o tym myśleć bo to zmierza w złym kierunku.
- A ty Lau?- spojrzałam na nich. Zamyśliłam się kurwa.
- Um ja... co ja?- uśmiechnęłam się niezręcznie.
- Jesteś dziewczyną jak chłopacy powinni traktować dziewczyny według ciebie?- spytał Brad. On jest ostatnią osobą tu która powinna o to pytać.
- Czy ja wiem... Na pewno musi mieć jakieś hobby czy coś- nie wiedziałam co powiedzieć. Nie chcę, żeby Luke się wzorował na tym co powiem. Wiem jestem głupia, że tak pomyślałam, bo on pewnie nawet mnie nie lubi w żaden specjalny sposób.
- To tyle?- zdziwił się Luke.
- No?- spytałam retorycznie.
- Każda dziewczyna tutaj zawsze wymienia tysiąc rzeczy, a ty tylko tyle- podsumował Brad.
- Myślę, że to dlatego, że nie chcę, żeby chłopak się zmieniał specjalnie dla mnie- spojrzałam na Luke'a- musi być sobą i niczego nie udawać to wszystko.
- Myślę to samo o dziewczynach- przygryzłam wargę jak Luke to powiedział. Poczułam się źle, za tą imprezę. Ale nic na to nie poradzę, że on woli dziewczyny które są bardziej rozebrane i pewniejsze. Czyli wszystko co mnie nie dotyczy.
- A ja właśnie mam o chłopakach takie zdanie, że trafiam na coraz gorszych.
- Bo szukasz na siłę- powiedziałam.
- Co proszę?- Brad się zdziwił.
- Prawdziwa miłość jak przyjdzie to będziesz wiedział, że to prawdziwe uczucie nawet jeszcze przed związkiem z tym kimś.
- Ale nie umawiając się z nimi, nie wiem czy są stworzeni dla mnie.
- To właśnie Lau ci próbuje powiedzieć tumanie- powiedział Luke- nie musisz być z kimś żebyś wiedział, że to właściwa osoba.
- Coś w tym jest- Brad przyznał rację- na razie wpadł mi w oko tamten chłopak- spojrzałam przed siebie, żeby spojrzeć na jakiegoś blondyna- idę zagadać- Brad wstał.
- Pamiętaj nic na siłę- powtórzyłam. Chłopak kiwnął głową pokazał kciuki i odszedł. Luke usiadł na jego miejscu.
- Więc- Luke zaczął, ale się wycofał. Okey...
Po chwili siedzenia w niezręczniej chwili Katy do nas podeszła.
- Co wy tak siedzicie? Chodźcie- Katy podeszła do nas.
- Nie chce mi się- powiedział Luke.
- Już idę- wstałam, podniosłam moją deskę i poszłam z Katy w stronę ramp.
Lee podszedł do nas. Czułam od niego dym z papierosów.
- Yo laski- zauważyłam, że często używa to sformułwanie.
- Hejka- Katy się słodko uśmiechnęła.
- To ty Lau umiesz jeździć?- blondyn się zdziwił.
- Tak? Przecież już byliśmy tu razem.
- Ale wtedy chyba nie jeździłaś tak dużo więc może nie zwróciłem uwagi- wzruszył ramionami.
Kutas. 
Nie zwrócił uwagi jak jeżdżę? Ale jak dmuchał mi dymem do ust pewnie zauważył. To chłopak, ich logika działa inaczej. Spokojnie. Spojrzałam kontem oka na Luke'a. Pod nosem się uśmiechał kpiąco. Chyba jednak tylko logika Lee tak działa skoro nawet Luke się z niego podśmiewywuje.
- Dość sporo jeździłam- powiedziałam żeby mu dokuczyć. Popatrzyłam na Katy która nie rozumiała o co mi chodzi. No tak ona nie wie, że chłopak mnie całował. Ona nie wie, że jakikolwiek chłopak mnie tu całował.
- Idziemy jeździć na rampy?- Lee zmienił temat.
- Chodźmy coś zjeść- Luke wstał.
- Już?
- Jestem głodny- Luke założył swoje ray bany.
- No dobra- Katy wzruszyła ramionami. Czyli idziemy jeść. W głowie układałam plan, żeby z nimi nie iść. Bo nie byłam głodna. No może troszeczkę...
Stanęliśmy wszyscy na desce i zaczęliśmy jechać. Jechałam na samym końcu powoli. Luke jechał przede mną słuchając muzyki przez słuchawki i odpychał się od ziemi raz po raz. Katy prowadziła, a Lee jechał po między Katy a Luke'm. Był ciągle zapatrzony w ten swój telefon. Brad jechał praktycznie koło mnie. Wyprzedził mnie delikatnie, żebyśmy się zmieścili na chodniku i żadne się nie wywalało.
- Długo jeździsz?- spytał mnie Brad.
- Um jakoś od piątego roku życia- zastanowiłam się.
- Długo- skomentował Luke, który jechał przed nami.
- A ty ile?- spytałam Brada.
- Jakoś od pięciu może sześciu lat.
- Też długo- uśmiechnęłam się do niego.

Po kilku minutach jechania na desce, weszliśmy do tej samej kawiarni w której byliśmy za pierwszym razem po skate parku. Zajęliśmy miejsca i każdy myślał co zamówić. Wybrałam tylko kawę wanilinową, a cała reszta wzięła sobie jeszcze jakieś kanapki. Katy i Lee poszli zamówić. Kiedy wrócili z zamówionymi rzeczami usiedli i każdy wziął swoje zamówienie.
- A tak w ogóle Lau czemu nic nie wzięłaś?- spytał Luke z pełną buzią.
- Nie byłam głodna- wzruszyłam ramionami- to mi wystarczy.
- Pewnie nie chce się objadać, przed obiadem u babci- zaśmiał się Lee. Przewróciłam oczami.
Sraj się.
- Ale jesteś zabawny, aż nikt się nie śmieje- powiedziała Katy.
- Daj spokój- powiedział Brad do Katy- i tak będzie gadał swoje.
- Wy dajecie spokój- powiedział blondyn- nawet już przy was zażartować się nie da.
- Idzie ktoś jutro na imprezę do Amy?- spytał Luke zmieniając temat.
- Nie- powiedzieli wszyscy praktycznie jednym głosem.
- Kurwa.
- A co?- spytał Cody gryząc swoją kanapkę.
- No bo mnie zaprosiła i nie chcę iść sam- położył się na stole.
- Nie będziesz sam- powiedziała Katy- pewnie będzie Emma, o i przecież Amy ma chłopaka, więc pewnie on też tam będzie- Luke popatrzył na nią wzrokiem jakby sama nie słyszała co mówi.
- No tak...
- Ja mogę iść- powiedziałam niepewnie. Jeszcze czułam się głupio za fakt, że mu przyznałam wczoraj, że chcę mieć z nim mój pierwszy raz. Ale na razie nie zachowywał się tak, jakby to pamiętał.
Wszyscy spojrzeli na mnie.
- Serio?- zdziwił się.
- Tak, znaczy jeśli nie chcesz to- zaczęłam.
- Okey- powiedział.
- Um co?- powiedziałam zdezorientowana.
- Możesz ze mną iść jak chcesz- wzruszył ramionami. Człowieku daj z siebie jakieś emocje. Skąd mam wiedzieć czy podoba ci się ta propozycja czy nie. Uśmiechnij się, albo skrzyw. Cokolwiek.
- No to masz już z kim iść- powiedział Lee,
- A z jakiej okazji cie zaprosiła?- zdziwił się Brad.
- Impreza nad basenem.
- Czemu zaprosiła cie, a nie mnie?- zapytał mocno zdziwiony Cody.
- Bo u mnie jest na co popatrzeć- uśmiechnął się znacząco.
Uh teraz masz emocje nagle.
- To dobrze, że Laura też idzie- powiedziała Lee.
- Co masz na myśli?- spytał Brad.
- U Laury też jest na co popatrzeć- mrugnął do mnie. Jakoś już odechciało mi się dopijać tą kawę.
- Boże Lee- Katy zakryła twarz ręką- nie mów o tym.
- Czemu?
- Może nie chce o tym słuchać?- powiedział Luke jakby to było oczywiste.
- Ale kto ty czy ona?- Lee spytał zdezorientowany.
- Nikt nie chce słuchać jak gadasz o ciele dziewczyn- Brad prawie krzyknął.
- Ale widzieliście jakie ma ładne- zaczął blondyn.
- Zamknij się- powiedziałam kładąc się na stole.
- Usta- powiedział Lee- chciałem powiedzieć usta, bo to jedyna rzecz którą poznałem.
- Co?- powiedziała Katy.
- Czekaj co?- Cody się prawie zakrztusił.
- Noo- powiedział znacząco.
- Całowałaś Lee?- Cody prawie krzyknął.
- Um- nie byłam w stanie odpowiedzieć. Jestem zła i zażenowana. Po chuj on to mówił?
- Tak całowała mnie- Lee powiedział dumnie.
- Nie ja ciebie tylko ty mnie- przypomniałam mu.
- Wszystkie mnie chcę nie udawaj- przeczesał włosy ręką.
- Nie wszystkie- powiedziała Katy.
- To nie zmienia faktu, że całowałem Laurę- Lee się podparł.
- No i? Ona nie jest jakąś nagrodą żebyś mógł się tym chwalić- powiedział Cody.
- Jesteś zazdrosny i tyle- Lee założył ręce.
- Idę do kibla- Luke wstał od stołu i odszedł.
- Ja już wrócę do domu- też wstałam.
- Czemu? Nie przejmuj się tym ułomem- powiedział Brad.
- Ja tu jestem- Lee podniósł rękę.
- Wrócę z tobą- Katy wstała, pomijając uwagę Lee.
- Jak chcesz- wzruszyłam ramionami. Wzięłam moją deskę i wyszłam nie dopijając mojej kawy.

Przechodziłyśmy koło sklepu i weszłyśmy do niego, bo Katy chciała kupić coś do picia. Czekałam na nią pod sklepem, pilnując nasze deski. Usłyszałam jak za mną ktoś podjeżdża na desce i zatrzymuje się tuż przy mnie. Odwróciłam się w stronę tej osoby tylko po to, żeby sprawdzić kto to.
- Luke?- spytałam kiedy spojrzałam na chłopaka.
- Czekasz na Katy?- spytał odkładając deskę na ziemię.
- Um tak.
- Poczekam z tobą- włożył ręce do kieszeni.
- Okey- uśmiechnęłam się w środku, że tu jest. Chociaż nie wiem czemu.
- Czemu wyszłaś?- usłyszałam jego głos.
- Bo nie chciałam już tam siedzieć- wzruszyłam ramionami.
- A ty czemu poszedłeś?
- Nie chciałem już tam siedzieć- uśmiechnął się głupkowato. Wkurza mnie tym kiedy powtarza moje pytania lub zdania, albo odpowiada na moje pytania tak, że nie da się nic na to powiedzieć.
Przewróciłam oczami i popatrzyłam na idącą Katy w naszą stronę.
- Co tu robisz?- spytała Luke'a kiedy podeszła do nas.
- Stoję.
- Chodźmy już do domu- pośpieszyłam ich.
- Co ci się tak śpieszy?- zadziwiła się Katy podnosząc deskę.
- Po prostu chcę już być w domu, to tyle- wzruszyłam ramionami.
Stanęłam na mojej desce i zaczęłam jechać. Jestem zła. Nie, jestem zirytowana. Nie mam na nic siły. Lee mnie wkurza, Luke też.
Luke...
Po drodze Katy skręciła do swojego domu, a ja z Luke'm dojechaliśmy pod jego dom. Był bliżej niż mojej babci więc się tam zatrzymaliśmy. Podniosłam deskę.
- Zauważyłem, że mało jesz- chłopak też się zatrzymał.
- Co to za stwierdzenie?- spytałam kpiąco.
Kurwa.
- Trafne?- spytał.
- Może?- wzruszyłam ramionami.
- Dlaczego mało jesz?- kurwa czemu on mnie o to pyta. To chyba moja sprawa czy się głodzą czy nie.
- Bo nie lubię- stanęłam przed nim.
- Każdy lubi jeść.
- Jak widać nie każdy- uśmiechnęłam się i wzruszyłam ramionami.
- O co ci chodzi?
- Jestem gruba- spojrzałam na siebie.
- Z której strony?- popatrzyłam na chłopaka.
- Z każdej? Proszę nie rozmawiajmy o tym- zamknęła oczy.
- Ale nie chcę, żebyś robiła sobie takie rzeczy.
- Nie tnę się- pokazałam moja nadgarstki- to nic.
- Jak to nic? Co z tego, że się nie tniesz skoro i tak robisz sobie krzywdę?
- Ale przynajmniej będę chuda.
- I martwa- dodał.
- Przestań tak mówić ja się nie czepiam, że palisz.
- Ale to ty się głodzisz, a palenie to co innego.
- To, że mam zaburzenia odżywiania to tylko i wyłącznie moja sprawa, tak samo jak to, że palisz.
- Fakt- powiedział. Tak bardzo chciałam, żeby powiedział, że się o mnie martwi i nie chcę, żebym nie robiła sobie takie rzeczy, ale to nie jest jakieś pieprzone fanfiction czy książka, więc mogę tylko pomarzyć.
- Twoja sprawa to prawda- powiedział- ale ja chcę cię żywą- Luke rzucił swoją deskę na ziemię.
 Nie odpowiedziałam na to. Chociaż piszczałam w środku.
Chłopak wyciągnął telefon i sprawdził godzinę.
- Pójdę już- powiedziałam.
- No dobra- powiedział Luke.
Chłopak puścił mi oczko i odszedł.
Poszłam do domu. Rzuciłam deskę przed drzwiami i weszłam do środka. W domu ściągnęłam buty i przeszłam do pokoju. Babcia cię myła z tego co słyszałam.
Usiadłam na łóżku i miałam w głowie tylko jedno.
"ale ja chcę cię żywą"
Na samą myśl mój żołądek się wywraca. Nigdy bym nie pomyślała, że on mnie chce. Sądziłam, że Luke woli chude dziewczyny.
Około 21 przebrałam się w piżamę i umyłam zęby. Wychodząc z łazienki i rzucając przy okazji ciuchy na podłogę podeszłam do okna.
Przygryzłam wargę. kiedy zobaczyłam jak Luke ściąga koszulkę. Zaczęłam głębiej oddychać czy mi się wydaje?
Chcę go dotknąć.
Chłopak zrzucił koszulkę na ziemię i podszedł chyba do biurka po czym wyszedł z pokoju. To było zbyt krótkie.
Laura ogarnij się.
Położyłam się do łóżka i zaczęłam myśleć. Całuje mnie, potem mówi, że nie chce związku, potem mnie znowu całuje. Kurwa. On jest bardziej niezdecydowany niż kobieta na wyprzedaży. A pro po wyprzedaży muszę się wybrać do jakiś sklepów jak wrócę, albo zamówić coś przez internet. Może jutro czegoś poszukam. Chyba, że znowu coś wymyślą to będę musiała przełożyć szukanie odzieży. Pamiętam, że Rosie miała na pierwszej imprezie taki super cropp top. Katy też w nich często chodzi. Muszę je popytać gdzie kupują. Chociaż pewnie taki cropp top nie będzie ładnie wyglądał na wystającym brzuchu. Ogólnie jakiś mam, ale jest taki luźny. Może wybiorę się z Bradem kiedyś bo Katy chyba coś wspominała, że z nim jeździ na zakupy. Hmm ciekawe jak tam Barda życie miłosne. Miał się z nikim nie wiązać z tego co pamiętam, ciekawe jak sobie radzi. Przypomniało mi się jak na imprezie mu doradziłam, żeby nie zrywał ze swoim, wtedy, obecnym chłopakiem. To była impreza na plaży. Moja druga impreza tutaj. Wiem, że nie chciałam, żeby jego już były chłopak poczuł się wykorzystany.
O chuj.
Aż się podniosłam do pozycji siedzącej. Miałam w głowie tylko jedną rzecz. Dlaczego nie zwróciłam na to wcześniej uwagi.
"Bycie wykorzystanym jest do dupy"
Słowa Luke'a. On powiedział coś podobnego. Czyli... Wiem czemu nie chce się z nikim wiązać. Tylko... Co spowodowało, że akurat przez takie coś nie będzie chciał z nikim być. Ktoś go wykorzystał? Czy boi się tego sam z siebie?

***
Hejooo!
Dodałam w końcu.
Miałam go dodać później, ale pomyślałam sobie, że wole dokończyć posta niż uczyć się na matmę (walić matematykę).
Więęęęc....
Chciałbym ten rozdział zadedykować wszystkim osobą które czekały i które komentują każdy post, każdy rozdział.
♡Dziękuję Wam♡
A co to tych piosenek z tamtej notki, może dodam do palylisty :D Chciałam coś z tym zrobić (nie powiem co, bo coś podobnego będzie "gdzieś indziej" i nie chcę nic zdradzać) ale jak dodam do palylisty to się raczej nie zmarnują heh :)
Za błędy oczywiście przepraszam.
Zapraszam do komentowania.
I bla bla bla xD
♡TheStellaWish♡



sobota, 18 kwietnia 2015

:)

Hejo wam wszystkim.
Jest tu trochę nudno...
Ale mam fajny pomysł na coś... Tylko do tego potrzebni jesteście mi wy.
Piszcie jakieś fajne piosenki które pasują do tego bloga, a ja wybiorę jedną z nich i coś z nią zrobię 
:D
A co do rozdziału to wygląda to tak, że mam napisany początek potem jest przerwa, potem środek znowu przerwa i ostania scena... Więc wiecie xD

 ♡TheStellaWish♡

P.S. Zmieniłam nazwę na "_berryxx* ale wciąż będę się podpisywać *TheStellaWish*
P.S.#2 Zapraszam na twitter'a tego ff @lovedrunkff 

środa, 8 kwietnia 2015

:/

Hejo...
Niestety nie wiem kiedy dodam następny rozdział. Ew.
Myślałam, że przez święta uda mi się go dodać, ale jedyne co udało mi się zrobić to go rozplanować i zacząć pisać...
Ogólnie teraz czeka mnie ciężki tydzień... Miesiąc... Szkoda gadać. Eghh.
Będę się starała coś pisać przez ten czas, ale nie wiem na prawdę kiedy dodam :///
Żeby to napisać znalazłam czas dopiero teraz (23:28) Więc kiepskawo trochę...
Mogę zrobić coś zamiast tego jak chcecie, tak żeby nie było pusto przez ten czas :D Możecie pisać jakieś propozycje czegokolwiek lel xD
(Notka zniknie po dodaniu rozdziału, bo nie chcę zaśmiecać bloga)

Nie gif, ale pasuje do sytuacji tak mi się wydaje heh

*TheStellaWish*


niedziela, 29 marca 2015

:)

Hejo!
Chciałam tylko poinformować, że powstała playlista to tego opowiadania i jeżeli chcecie posłuchać to zapraszam. Znajduję się po lewej stronie :D
Zapraszam także w zakładkę strony internetowe gdzie możecie obserwować bohaterów i zadawać im pytania :3
Rozdział jest w trakcie pisania i nie mam pojęcia kiedy zostanie dodany heh.
Możecie także czytać i komentować poprzedni bo to motywuję (pewnie to wiecie xD).
(p.s. playlista pewnie będzie jeszcze aktualizowana)


*TheStelleWish*

piątek, 27 marca 2015

9. Pieprzyć przyjaźń.



Nie miałam zbytnio ochoty iść do nich. Bałam się zobaczyć Luke'a, może nie bałam, ale to było dziwne. No bo czy on był na mnie zły? Czy co? Sam mówił, że nie bawi się w związki. To czemu miał by być zły za to, że go nie chcę.
Chcę. 
Ja nie mówiłam, że chcę rozbić coś z Dylanem. Ew. Lubie go, no ale to Dylan... Nie chcę go. Dobra dlaczego się ty przejmuję? Luke sam powiedział, że nie bawi się w jebane związki. Ma kurde mać problem.
- Babciu idę jeszcze na chwilę do domu- powiedziałam i szybko wróciłam się do domu. Wbiegłam do pokoju i wzięłam czapkę Luke'a. Wróciłam z nią do babci która czekała na mnie już pod ich domem.
- Czyja to czapka?- babcia podniosła moją rękę w której ściskałam nakrycie głowy chłopaka.
- Um Luke'a.
- A skąd ty ją masz?
- Raziło mnie dzisiaj słońce i mi pożyczył- babcia spojrzała niedowierzanie i chciała coś powiedzieć, ale pani Brooks zdążyła już otworzyć drzwi.
- Dzień dobry- uśmiechnęła się radosna- oh Laura jak miło, że jesteś, wchodzicie zapraszam- wpuściła nas radosna do środka domu. Szłam pierwsza dlatego zwolniłam udając, że poprawiam coś przy bucie, żeby mnie wyprzedziły.
- Nie musisz ściągać butów- pani Brooks się do mnie uśmiechnęła i poklepała delikatnie po plecach. Minęła mnie i poszła za babcią. Weszłam do salonu gdzie był Cody i ich tato.
- Dzień dobry- lekko dygnęłam do taty chłopaków.
- Cześć- kiwnął mi głową.
- Siema- spojrzałam na Cody'go.
- Hej- uśmiechnęłam się i usiadłam koło niego na sofie.
 Babcia poszła do kuchni z mamą bliźniaków. Zostaliśmy sami. Nigdzie nie było Luke'a, ale nie spytam gdzie jest. Nie zależmy mi przecież.
- Laura tak?- usłyszałam męski głos i ścisnęłam mocniej czapkę. Lekko kiwnęłam głową- pamiętam jak byłaś taka mała i bawiłaś się z naszymi chłopcami.
- Naprawdę?- uśmiechnęłam się. Ja wciąż nic nie pamiętam. Jak wspominałam moja dzieciństwo tutaj to jedyne co pamiętałam to poobijane kolana i plaża. Nie pamiętam, żebym się bawiła z jakimiś dzieciakami. No może z Vannesą, ale ona to tylko czytać chciała, a jak już to głównie chłopacy.
- Tak zawsze biegaliście po drzewach i tańczyliście na ulicy- spojrzałam na Cody'go, który też wyglądał jakby nie wiele pamiętał.- Muszę ci powiedzieć, że wciąż masz ten słodki uśmieszek co jak byłaś mała.
- Dziękuję- uśmiechnęłam się i spojrzałam na babcie i panią Brooks które weszły do pokoju z ciastem. Huh. Położyły pokrojone ciasto na stole i usiadły. Babcia usiadła na fotelu, a pani Brooks koło męża.
- O, a Luke'a nie ma?- spytała kobieta.
- Powiedział, że idzie się położyć- Cody się wychylił i wziął kawałek ciasta- czyje to ciasto?- spytał nakładając.
- Moje- powiedziała jego mama i chłopak odłożył ciasto.
- Ew- powiedział i nalał sobie lemoniadę. Zaśmiałam się cicho.
- Jak to poszedł spać? Przecież nie ma nawet 20- pan Brooks wstał- co mu?
- Nie wiem- Cody wzruszył ramionami.
- Pójdę po niego- powiedział i wyszedł. Zaczęłam się nerwowo rozglądać po pokoju i ściskać czapkę.
- A jak Beau?- moja babcia spytała przerywając ciszę.
- Oh dobrze, uczy się dobrze, ma dużo znajomych. Znalazł sobie nawet dziewczynę i pracę- domyślam się, że mówi o starszym bracie chłopaków. Raz mi o nim wspominali.
- Znalazł pracę?- zdziwiła się pozytywnie babcia- no proszę.
- Tak na kasie- zaśmiał się Cody.
- W jakiś sposób musi zarabiać prawda?
- Każdy jakoś zaczyna- powiedziała babcia.
- A na jakim college'u studiuję?- spytałam ciekawa.
- W Nowym Jorku, coś z muzyką- kobieta machnęła ręką.
- Tak też tam chcę iść- powiedział Cody.
- A ty Laura?- spojrzeli na mnie. Cody i babcia już wiedzą bo rozmawialiśmy o tym.
- Albo NY albo Miami, ale myślę, że do Miami się nie dostanę tak łatwo, bo jest ogólnie dużo zgłoszeń do nich.
- Na pewno uda wam się dostać tam gdzie chcecie- pani Brooks uśmiechnęłam się do nas miło. Usłyszałam jak ktoś zaczął schodzić ze schodów i od razu się wyprostowałam. Chciałam teraz uciec. Pan Brooks wszedł do pokoju.
- Powiedział, że jest zmęczony- facet usiadł na kanapie z powrotem.
- No cóż- ich mama wzruszyła ramionami- Laura muszę ci przyznać, że strasznie wyładniałaś- napiła się kawę.
Bardziej przytyłam. 
- No niezła z niej- zaczął chłopak.
- Cody- powiedziała jego mama. Lekko się zarumieniłam bo to było miłe.
- Laska, chciałem powiedzieć laska. jezu mamo- zaśmiałam się. Spojrzałam na chłopaka i widziałam po jego minie, że nie o to mu chodziło.
- A jak rodzice?- spytał pan Brooks- pamiętam twoją mamę jak zawsze was do nas przyprowadzała- ciekawe czemu? Oh może bo zawsze miała dość zajmowania się nami? Bo nie potrafi być matką? Bo to była ucieczka od obowiązku?
- Dobrze, rozmawiałam z nimi kilka dni temu.
- A twoja siostra? Już bo college'u?- spytała pani Brooks.
- Oh nasza Vanka jeszcze się uczy. To już jej ostatni rok- odpowiedziała, za mnie babcia.
- Nawet dobrze jej idzie- przyznałam.
- Zjedź coś- mama bliźniaków podsunęła mi talerz z ciastem pod nos. Nie chciałam być niemiła i wzięłam kawałek.
- Ostatnio myśleliśmy nad tym, żeby wyremontować ten salon- powiedział tato chłopaków. Ugryzłam kawałem i zaczęłam się krztusić. Chcąc czy nie chcąc było złe... Bardzo złe...
- Co się dzieje- Cody lekko mnie poklepał.
- Nic, jest dobrze.
- Napij się- powiedziała pani Brooks- ale remont dopiero jak chłopacy wyjadą do Ameryki.
- Że niby jak tu jesteśmy się nie da?- spytał Cody.
- Oh słonko- jego mama machnęła rękę. Napiłam się soku który stała na stole. Oczywiści, że mają jeden z droższych ze sklepów.
- Nie moja wina, że Luke zawsze- zaczął chłopak.
- Dobra dobra skończ, nie marudź- uciszył go tato. Cody przewrócił oczami.
- Ohhh- powiedziała radosna kobieta- Laurusia a pamiętasz jak Cody dał ci kwiatka?- spojrzałam na nią.
- Um nie zbyt- uśmiechnęłam się niezręcznie.
- Powiedział wtedy, że jak będziecie duzi to weźmiecie ślub i będziecie mieli dużo dzieci- powiedziała radosna i jakby podekscytowana faktem, że przypomniała sobie coś takiego.
- Oh nie- Cody zakrył rękami twarz, a ja się zarumieniłam.
- A to nie mówił Luke?- powiedział tato chłopaków.
- Luke czy Cody byli mali, mogłam się pomylić, ale jeden z moich synów tak powiedział.
- Jak mam cię nazywać mamą po tym jak przyznałaś się do tego, że nie rozróżniasz własnych synów?- chłopak powiedział z wyrzutem, a ja się prawie udusiłam kiedy to powiedział.
- Cody jesteście tacy sami ja- zaczęła pani Brooks.
- Zamilcz kobieto- Cody wstał- od dzisiaj mieszkam w pokoju na górze- pokazał palcem na sufit.
- Ale ty tam mieszkasz- jego tato zakrył dłonią twarz- nie świruj, usiądź- facet pokazał dłonią, żeby usiadł.
- A co chcecie zmieniać?- spytała babcia i zaczęli o tym rozmawiać. Po pół godzinie babcia wyszła zapalić a Regina- mama chłopaków (w końcu udało mi się wyłapać w rozmowie jej imię)- podała mi album chłopaków gdzie na niektórych zdjęciach byłam z nimi albo Van, no albo obie. Po półtorej godzinie zaczęła dochodzić 20.
- No to my się będziemy zbierać- powiedziała babcia i wstała. Ja zrobiłam to samo.
- A ty Lauruś coś ciągle ściskasz w rączkach- powiedziała Regina.
- Um to? Oh no tak to czapka Luke'a- powiedziałam uświadamiając sobie, że znowu bym zapomniała ją oddać.
- To możesz mu ją zanieść- powiedział tato chłopaków.
- No poczekam w domu- babcia mnie pogładziła po ramieniu i pożegnała się ze wszystkimi po czym wyszła.
- Zaprowadzę cię do jego pokoju- powiedział Cody i zaczął iść. Wyminęłam ich rodziców głupio się uśmiechając. Weszliśmy po schodach i na ich górze chłopak się zatrzymał.- to jego pokój- pokazał na białe drzwi i zszedł z powrotem na dół. Wzięłam kilka głębszych wdechów i stanęłam przed drzwiami. Lekko w nie zapukałam. Nic nie usłyszałam więc po prostu weszłam. W pokoju było ciemno. Zamknęłam drzwi i weszłam głębiej, jego pokoju był większy niż wydawał się przez okno. Chłopak siedział na łóżku z laptopem. Podniósł głowę i spojrzał na mnie. Patrzył chwilę orientując się kto stoi w jego pokoju. Kiedy zorientował się, że to ja wstał z łóżka.
- Co tu robisz?- spytał podchodząc do mnie.
- P-przyniosłam ci twoją czapkę- powiedziałam wystawiając rękę.
- Dzięki- chłopak zabrał mi ją z ręki nie odrywając oczu z moich. Jego ręka dotknęła mojej i albo mi się wydawało albo przytrzymał swoją rękę przy mojej dłużej niż to było konieczne. Luke odłożył czapkę na krzesło przy biurku.
- Jesteś na mnie zły- kuźwa Laura. Naprawdę nie mogłam się powstrzymać.
- Nie- powiedział i znowu do mnie podszedł.
- To dobrze, bo już myślałam, że- zaczęłam mówić, ale przestałam kiedy w półmroku zobaczyłam jak chłopak przewraca oczami.- Czemu jesteś zły?
- Nie jestem- chłopak skrzyżował ręce.
- Skoro nie jesteś to mnie pocałuj- ja pierdole co ja gadam.
- Nie zrobię tego- rano sam mi wyznał, że chciałby to zrobić, a teraz, że niby nie.
- Bo?
- Niech Dylan cię całuje- zrobiłam wielkie oczy i uśmiechnęłam się niedowierzanie.
- Zachowujesz się jak dziecko wiesz? Jesteś na mnie zły bo co? Bo Amy powiedziała coś głośniej niż powinna co nie było prawdą? Ja musiałam tam z nimi siedzieć i słuchać czego te dziewczyny z tobą nie robił. Nie bawisz się w jebane związki a jesteś na mnie zły za takie coś? Ja się w nie bawię- tutaj zrobiłam cudzysłów w powietrzu- i wiesz co? Nie obchodzi mnie ilu dziewczynom zrobiłeś te pieprzone minetki. Wiesz czemu? Bo twoja jebana przeszłość z nimi mnie nie obchodzi- szkoda, że obchodzi... I nie mam ochoty tego słuchać, ale się nie przyznam, że jestem zazdrosna.
- To co innego- spojrzałam na niego oddychając głębiej. Ciężko mi było nie podnieść na niego głosu przez ten cały czas, żeby jego rodzice się nie zorientowali, że coś jest nie tak- one to przeszłość a u ciebie przyszłość. Mówimy o czyś co chcesz zrobić, a nie o czymś co ja zrobiłem.
- Jesteś niewiarygodny- pokręciłam głową. Odwróciłam się i podeszłam do drzwi.- Może powinnam pójść do Dylan'a? Hym- oczywiście, że mówiłam to, żeby go wkurzyć. Odwróciłam się i podeszłam do drzwi. Nie zdążyłam ich otworzyć, a chłopak mnie do siebie przyciągnął.
- Jesteśmy przyjaciółmi- powiedziałam zanim chłopak zdążył mnie pocałować.
- Pieprzyć przyjaźń- powiedział i mocno wbił się w moje usta. Brakowało mi tego. Od razu jak oddałam pocałunek zarzuciłam swoje ręce na jego kark. Chłopak złapał mnie za uda i podniósł. Pisnęłam mu w usta kiedy to zrobił i obwinęłam je w okół jego bioder. Chłopak przywarł mną do ściany i włożył jedną rękę pod moją koszulkę.
- Luke- powiedziałam cicho jego imię jak zaczął mnie całować po szyi.. Schodził coraz niżej, aż trafił na kołnierz mojej koszulki. Wrócił do moich ust, tylko teraz dodałam do tego język.
Jego ręka zjechała niżej na moje biodro i delikatnie weszłam pod spodenki. Jego ciało było tak blisko mojego, że czułam jak jego serce waliło.
Jego ręka zjechała na moje majtki i lekko pod nie weszła. Chłopak dotknął moją łechtaczkę, a ja wypuściłam powietrze w jego usta.
Usłyszeliśmy, że ktoś wchodzi po schodach i od razu odsunęliśmy się od siebie. Poprawiłam włosy, a chłopak lekko starł moją szminkę. To już się kiedyś zdarzyło. Za pierwszym razem jak mnie pocałował. Ten ktoś przeszedł koło drzwi i poszedł dalej. Spojrzałam na chłopaka nie wiedząc co teraz. Uświadomiłam sobie, że chłopak wytarł usta ręką którą miał w moich majtkach.
- Chyba już pójdę- powiedziałam.
Wyszłam z jego pokoju. Nie zatrzymał mnie tylko wyszedł tuż za mną. Zeszłam na dół nie oglądając się za nim.
- Dobranoc- powiedziałam państwu Brooks. Poszłam w stronę drzwi które otworzył mi chłopak.
- Czyli nie dokończymy tego?- spytał jak już stałam przed drzwiami. Wzruszyłam ramionami i odeszłam. Nie chciałam mówić "nie" bo przecież chciałam tego bardzo, ale nie powiem "dokończymy" bo to będzie, że jestem słaba. Nie chcę go zmuszać do związku ze mną, ale nie potrafię myśleć o tym, że jeszcze dzisiaj może być z inną dziewczyną.
Weszłam do domu i poszłam do kuchni. Babcia spytała czy jestem głodna i ostatecznie robiłam sobie płatki z mlekiem. Musiałam zatuszować ten niesmak który został mi po tym cieście. Są bogaci to czemu nie kupią dobrego ciasta?
Po zjedzeniu poszłam do pokoju i się wykąpałam. Przebrana w piżamę usiadłam na łóżku i zaczęłam oglądać jakieś filmiki na youtube. Lekko przysypiałam więc odłożyłam laptopa i zasnęłam.

Następnego dnia Katy napisała do mnie, że musi ze mną pogadać i czy pójdziemy przejść się na plażę o 15. Zgodziłam się, bo czemu by nie? Ubrana zeszłam na dół gdzie ciocia jadła śniadanie.
- Siemka Laura małra- ciocia machnęła ręką jak jakiś raper.
- Um cześć- podeszłam do szafki z której wyciągnęłam chleb- gdzie babcia?- spytałam wkładając dwie kromki do tostera.
- Poszła na zakupy czy coś- ciocia wzruszyła ramionami- a ty jakaś taka jesteś przymulona- spojrzałam na ciocie- nieodwzajemniona miłość?- ciocia poruszyła brwiami.
Kurwa co? Co jej odwaliło?
- Nie żadna miłość.
- Bo doszły mnie słuchy, że podobno ty i Dylan- ciocia zrobiła z jednej ręki kolo a palec wskazujący drugiej ręki włożyła w to koło. Wiedziałam co ma na myśli. Zaczęłam szybciej oddychać czy kuźwa znowu mi się wydaje?
- Kto ci tak powiedział?- starałam się grać fajną i że niby mnie to nie obchodzi.
- Ptaszki ćwierkają, ale- ciocia wstała i podeszła szybko do mnie- i jak było? To był twój pierwszy raz?
- Nie było żadnego pierwszego razu- pokręciłam głową.
- To do czego doszło?
- Do niczego- przewróciłam oczami.
- Ale miałaś malinkę- ona to widziała? Ona to pamięta? To było tak dawno. Jeżeli ona to widziała to po mnie.
- C-co?
- Czekaj czyli to nie on ci ją zrobił? To kto?- ciocia znowu poruszyła brwiami.
- Ja pierdole ciociu- kurde przeklnęłam przy niej. Świetnie. Uśmiechnęła się do mnie znacząco.
- Kto ci to zrobił? Brad? Lee? Cody? a może Luke?- kiedy wymieniła ostatnie imię moje serce stanęło. Podskoczyłam jak na dodatek moje tosty wyskoczyły.
-  Czy to ważne?- spytałam odwracając się i smarując kromki.
- Nie, ale chcę wiedzieć.
- Umówiłam się z Katy więc zjem w pokoju i zaraz wychodzę- normalnie bym nie jadała w pokoju, ale nie mogę tu siedzieć jak ciocia chce ciągnąć ten temat. Kto jej to powiedział?
Posmarowałam kromki i szybko poszłam na górę. Zamknęłam drzwi w pokoju i położyłam tosty na biurko. Już mi się jeść odechciało. Wzięłam jakieś ciuchy i się w nie przebrałam nie myśląc nawet o pójściu do łazienki.


Szłam z Katy w z dłuż plaży. Było dużo cieplej niż zakładałam, że będzie.
- Dawno się nie widziałyśmy- powiedziała jak usiadłyśmy na pisaku.
- Możliwe.
- Idziesz dzisiaj na imprezę?- spojrzała na mnie.
- Jaką imprezę?- spytałam mrużąc oczy bo słońce raziło.
- U Dylana nie mówił ci nic?
- Nie- założyłam kosmyk włosów za ucho.
- Dziwne podobno się widzieliście wczoraj- dziewczyna spojrzała przed siebie.
- Skąd wiesz?- zdziwiłam się.
- Sara i Rosie są dobrymi koleżankami- dziewczyna przeczesała włosy ręką.
- Ale ty i Rosie nie, więc nie mogła ci tego powiedzieć- lekko się pochyliłam żeby spojrzeć na jej twarz.
- Um tak, ale um jestem dobrą koleżanką z Luke'm- dziewczyna jakoś wybrnęła.
- Co on ci powiedział?- papla jedna.
- Że chcesz to zrobić z Dylan'em- Katy wzruszyła ramionami.
- Ale nie chcę więc- przeciągnęłam przed ostatnią literkę.
- Serio? Wyglądalibyście razem słodko. Podobno strasznie dobrze całuje.
- Wy to chyba już wszystko wiecie, kto w czym jest dobry- zaśmiałam się.
- Mogę ci powiedzieć jak chcesz- już miałam powiedzieć, ze nie trzeba, ale ona była szybsza- To Dylan świetnie całuje, pewnie dlatego, że ma duże i pełne usta. Brad pieprzy najmocniej pewnie możesz się domyślić czemu- Katy do mnie mrugnęła.
- Ale on woli chłopaków- powiedziałam.
- Nie zawsze się do tego przyznawał- dziewczyna się uśmiechnęła i wzruszyła ramionami- Lee jest delikatny we wszystkim co robi- pamiętam jak mnie całował, miał delikatne usta i składał delikatne, ale zdecydowane pocałunki.- Luke robi najlepsze minetki i palcówki- to już wiem ze wczoraj. Egh. Wciąż nie lubię tych dziewczyn- a Cody jest najlepszy we wszystkim co robi- dziewczyna na chwilę ucichła.
- Katy- powiedziałam znacząco.
- Rosie tak mówi. To wszystko wiem od różnych dziewczyn, nie z doświadczenia- zaczęła się bornić, ale mogłam się domyśleć, że chodzi o coś więcej.
- Możemy nie mówić o tych rzeczach, po wczoraj jakoś mi zbrzydło nawet gadanie o całowaniu.
- Wiem podobno byłaś tam z grzeszną trójcą.
- Było pięć dziewczyn- zaczęłam się zastanawiać o co jej chodzi.
- Tak, ale Sara, Caroline i Demi- baam poznałam w końcu imię tej trzeciej dziewczyny- to taka grupka dziewczyn które kochają o tym gadać. Powiedzmy mają świra na tym punkcie- zaśmiałyśmy się.- Mało osób je lubi ogólnie, ale chłopacy lubią pewne siebie i oczywiście chętne dziewczyny- Katy wzruszyła ramionami. Czyli, żeby podobać się chłopakom mam być dziwką? Co? To ich logika?
- Ale nie wszyscy patrzą na takie cechy- tak pomyślałam o kimś konkretny.
- Raczej tak, może oprócz Lee, bo jego każda dziewczyna chce i Luke'a tak oni dwaj to taka podstawa u nas. Kiedyś był jeszcze Cody, ale ma dziewczynę.
- A Dylan?
- Jest zbyt dziecinny jak na dojrzałe- tu zrobiła cudzysłów- dziewczyny w tym mieście, osobiście sama go bardzo lubię.- Jeżeli któryś z chłopaków stąd cie lubi powinnaś być dumna, bo oni rzadko kiedy lubią w jakiś szczególny sposób dziewczyny.
- Czyli jeżeli się nie upijam do nie przytomności nie sypiam z każdym chłopakiem po kolei i nie pożeram ich wzrokiem- ummm tsaaa- i oni mnie lubią to mam być dumna?
- Tak- dziewczyna wzruszyła ramionami.
- Mam być dumna, że lubią mnie za to jaka jestem na prawdę?
- No tak.
- O chuj- skoro Luke może mieć każdą, to czemu jeszcze nie doszło do "niczego", bo do czegoś i tak doszło. Ale nie doszło do czegoś innego. Ugh. Tak ciężko mi jest mi to wytłumaczyć samej sobie. Może tak... Czemu Luke nie spał jeszcze z żadną dziewczyną? Znaczy, może mieć każdą tak? To czemu tego nie wykorzystuje? No ja Lee też nie wykorzystałam jak mnie zaczął całować. Chwila... Luke, Lee i Dylan to jest ta trójka chłopaków przy której się w sumie najbardziej stresuje. Nie chcę dać Lee jakiś złych sygnałów, że zmieniłam zdanie czy coś. Dylan pewnie wciąż myśli, że chcę się z nim przespać a Luke... Nie wiem. Relacje z nim są na poziomie "co kurwa". No bo całujemy się, miał rękę w moich majtkach, a ej! Nie każdemu daje tam dostęp... Nikomu nie daje... A mu... Kuźwa. W sumie to nie mam pojęcia co to wszystko ma wspólnego ze słowami Katy.
- O czym tak myślisz?- spojrzałam na Katy.
- Co.
- Powiedziałaś "o chuj" i się zamyśliłaś- zrobiła zdziwioną minę.
- Zamyśliłam się- uśmiechnęłam się niewinnie.
- Um ok- powiedziała podejrzliwie.
Po 30 min wstałyśmy i zaczęłyśmy iść w stronę wyjścia plaży.
- No i wiesz byłam z Bradem na domówce i jakiś chłopak do nas poszedł- Katy opowiadała mi jakąś historyjkę kiedy szłyśmy w stronę domów- no i się pyta czy idę z nim na górę to niczego nieświadoma kiwam głową na tak,odkładam kubek i patrze na chłopaka- dziewczyna popatrzyła na mnie- a on się zaczął śmiać to pytam o co mu chodzi, no bo ej serio. Okazało się, że mówił to do Brada- zaśmiałam się.
- Często jest tak?
- O tak zawsze jak gdzieś chodzimy oceniamy chłopaków. To taka przyjaciółka, ale w lepszej wersji bo jest chłopakiem.
- Hah no tak- przeszłyśmy na drugą stronę gdzie jest dom Katy.
- Okey mam nadzieję, że przyjdziesz na imprezę- złapała mnie za ramiona.
- Napisz o której- pocałowała mnie w policzki i uśmiechnęła się.
- Pa i do zobaczenia w taki razie- pomachała mi.Odmachałam i uśmiechnęłam się do niej. Weszłam do domu i piersze co to babcia spytała czy jestem głodna. Odmówiłam wszelkiej próby nakarmienia mnie i poszłam na górę.
Minęły 3 godziny a ja siedziałam w pokoju i przeglądałam jakieś strony z ciuchami i dochodzę do wniosku, że muszę na zakupy. Miałam otwarte okno na oścież bo dzisiaj jest tak gorąco, że serio ledwo się oddycha w pokoju. Babcia się opala na dworze, a ja nie chciałam z nią tam być bo zaczęła palić. Usłyszałam jak ktoś czymś trzasnął i podeszłam do okna. Kto zgadnie gdzie popatrzyłam? Tak okno Luke'a. Był w swoim pokoju z jakąś dziewczyną. Chciałam tam iść i wydrapać jej oczy. Nie wiem kim ona jest, ale kojarzę jej twarz z jakiejś imprezy. Miała na sobie dużo więcej makijażu niż ja. O ciuchy się nie czepię bo w końcu jest lato i jest gorąco. Więc przynajmniej je ma. Nie robili nic szczególnego tylko gadali. Luke usiadł na łóżku a ona koło niego. Kiedy się przybliżyła i położyła swoją rękę na jego udzie odeszłam od okna.
Jestem zła. 
Nie nie jestem. 
Nie obchodzi mnie to. 
On nie należy do mnie.
I dostałam olśnienia. Już wiem czemu on nie chce się z nikim wiązać. Nie chce być niczyją własnością, ale czemu? Wiem, że będzie ogarniczony w większości rzeczach, ale co spowodowało, że on tak postanowił. Jego brat bliźniak ma dziewczyną od roku... Tak mi się wydaje. Podeszłam do łóżka i zamknęłam laptopa. Stanęłam przez lustrem i zaczęłam oglądać się z każdej strony. Rzuciłam sweter który miałam no sobie i poszłam do łazienki. Kiedy już się tam znalazłam wzięłam szminkę i nałożyłam jej tak dużo do puki kolor nie był mocny. Brałam już tusz do rzęs, ale mój telefon wydał z siebie dźwięk.
Katy: "Dzisiaj o 21?"
Ja: " Oki"
Odłożyłam telefon i sprawdziłam jeszcze godzinę, była prawie 19. Długo siedziałam przy laptopie. Babcia za godzinę powinna iść spać więc będę udawać, że się myje czy coś.
Nałożyłam jeszcze na oczy eyeliner i więcej tuszu. Wszyłam z łazienki i wybrałam z szafy mój czarny crop top a spodenek nie zmieniałam.

Podeszłam do okna i zobaczyłam jak Luke zaczesuje włosy dłonią i wychodzi z pokoju. Odeszłam od okna i wzięłam telefon. Przeglądałam na nim tumblr'a i odpowiedziałam na kilka pytań. Weszłam jeszcze na tumblr'a Luke'a bo chciałam wiedzieć co on odpisuje. Jego odpowiedzi były takie nie konkretne. Przejrzałam jego całego tumblr'a i weszłam na swojego instagram'a.

Przed 21 wyszłam z domu i spotkałam się z Katy która czekała na mnie przed domem.
- Fajne ciuchy- skomentowała Katy. Poszłyśmy do domu Dylana u którego impreza już dawno trwała. Muzykę słyszałam już w pokoju, mieszka blisko mnie więc nie ma się co dziwić. Moje postanowienie było łatwe. Mam nie być sobą. Znaczy w mniejszym stopniu niż zwykle. Muszę być jak typowe dziewczyny tutaj. Dlatego pierwsze jak weszłam wzięłam do ręki czerwony kubek i się z niego napiłam. Nienawidzę tego gorzkiego smaku alkoholu, ale cóż. Jacyś chłopacy nas minęli i się uśmiechnęli znacząco. Rozejrzałam się i od razu zobaczyłam Luke'a. Wróciłam wzrokiem na tych chłopaków i się uśmiechnęłam. Puścili oczko i zniknęli za rogiem.
- Dzisiaj potrzebuję kogoś na noc- spojrzałam na Katy.
- Ja też- napiłam się z kubka.

Minęło jakieś 30 minut od kiedy tu przyszłyśmy i zdążyłam zatańczyć z trzema chłopakami. Dostałam od jednego też pewną propozycję z której nie chciałam skorzystać. Byłam już po 2 kubkach i można powiedzieć, że się rozkręciłam. Poszłam wziąć jeszcze jeden, ale jakiś chłopak zatorował mi drogę.
- Hej- powiedziałam zła i popatrzyłam na niego. To był ten chłopak który mi puścił oczko.
- Zatańczymy?- spytał i kiedy kiwnęłam głową chłopak objął mnie w pasie i poszliśmy na parkiet. Tańczyliśmy jak na każdej imprezie. Po skończonej piosence chłopak spytał czy zatańczę z nim jeszcze jedną. Ja nie zatańczę? Ja? Zaczęła lecieć jakaś wolniejsza piosenka więc chłopak objął moje biodra i przysunął mnie do swojego ciała. Pod koniec piosenki zbliżył twarz do mojej. Lekko przymrużyłam oczy domyślając się co się zaraz stanie. Czy tego chciałam? Zapewne nie... Ale jestem po kilku piwach więc mam wyjebane na rzeczy które zrobiłabym kiedy jestem w pełni świadoma. Czułam już jego oddech na moich ustach.
- Odbijany- usłyszałam głos Luke który odepchnął chłopaka ode mnie. Chłopak nic nie powiedział tylko podniósł zrezygnowany ręce i odszedł.
- Co robisz? Tańczyłam- powiedziałam.
- Serio chcesz się całować z chłopakiem którego nawet imienia nie znasz?- chłopak przysunął mnie do siebie.
- Znam- powiedziałam.
- To jak się nazywa- kurwa przecież nie spytałam o jego imię. Szybko wymyśl coś.
- Joe- powiedziałam dumna.
- Blisko, nazywa się Josh- chłopak się ze mnie zaśmiał.
- Przestań nie chcę z tobą tańczyć- jedyne co czułam to alkohol. Jestem mało podatna na takie napoje.
- Jesteś pijana.
- Jestem pijana z miłości- skopiowałam to co powiedział mi chłopak kiedy sam przyszedł pijany do mnie.
- Co?
- Jajco- skończyłam z nim tańczyć i podeszłam do stołu z alkoholem. Chwyciłam kubek i się napiłam.
- Nie przesadzasz?- spojrzałam na Dylan'a.
- Czemu?
- Ciągle cię widzę z tymi kubkami, albo jak z kimś tańczysz.
- Bo mogę- niech nikt się nie spodziewa jakiejś mądrej odpowiedzi teraz ode mnie.
- Oczywiście, że możesz- chłopak się zaśmiał i też wziął kubek- ja też mogę- przybiliśmy kubki.
Po kolejnej godzinie chodziłam w kółko do toalety i z powrotem to tańczyć to do stolika i wypiłam już z pięć kubków. Nie mam pojęcia jak ja się trzymam. Kiedy po raz kolejny wróciłam z toalety. i zobaczyłam jak Luke tańczy z jakąś dziewczyną zaczęłam szukać Dylan'a. Od razu jak go znalazłam wyciągnęłam go na środek.
Byłam do niego wtulona bo leciała jakaś wolna piosenka i powoli poruszaliśmy się w jej rytm. Czemu akurat z nim? Hm. Próbowałam sobie ciągle wmówić, że nie dlatego, żeby wkurzyć Luke'a. Piosenka się skończyła i zaczęła grać kolejna. Znowu jakaś wolna.
- Odbijany- usłyszałam głos z za pleców. Dylan nic nie powiedział tylko się ode mnie odsunął. Przede mną stanął Luke. Przewróciłam oczami i zarzuciłam ręce w okół jego szyi. Chłopak objął mnie w tali i przysunął bliżej siebie.
- Już nie tańczysz ze swoją koleżanką- spytałam.
- Przestań- chłopak zjechał ręką niżej niż powinien- a ty nie tańczysz już ze swoim kolegą?
- Nie bo ktoś nam chamsko przerwał znowu.
- To nie było chamskie, tylko tak się robi ja się chcę zmienić partnera- lekko się odsunęłam, żeby popatrzeć na chłopaka- no co?- nic nie powiedziałam- masz na sobie tą samą koszulkę którą miałaś na pierwszej imprezie tutaj- miał na myśli wtedy kiedy znalazłam go pijanego. Wow, ale pamięta.
 Zostawiłam to jak było i się znowu do niego wtuliłam. Przez resztę piosenki nie rozmawialiśmy już ze sobą. Jakoś ten taniec nie był swobodny. Czułam się jak zakochana nastolatka która próbowała podczas wolnego nie zrobić nic głupiego. Bam zrymowałam. Ale co zrobię na to, że nie czułam się przy nim swobodnie jeżeli chodzi o ruchy. Próbuje być fajna od kiedy na plaży Katy mi powiedziała co wolą chłopacy. Muszę być bardziej chętna i muszę być bardziej pewna siebie. Tego się miałam trzymać. Okey.
- Idziemy na górę?- szepnęłam chłopakowi do ucha. Zdziwiony, ale się zgodził. Zanim wyszliśmy z pomieszczenia chwyciłam czerwony kubek i pijąc go weszłam na górę prowadząc chłopaka. To mój czwarty kubek jak dobrze liczę i już zaczynam czuć się pewniej. Weszliśmy do pokoju i zamknęłam drzwi. Chłopak się do mnie odwrócił a ja do niego podeszłam. Lekko go popchnęłam na łóżko. Usiadłam na nim okratkiem i zaczęłam go całować. Chwyciłam rękami spód mojej koszulki i pociągnęłam ją lekko do góry. Poczułam ręce chłopaka na moich.
- Co robisz?- spytałam wydychając powietrze w jego usta kiedy opuścił moje ręce.
- Chcesz to zrobić?- odsunęłam się od niego.
- A ty nie?- zdziwiłam się.
- Chcę to zrobić z tobą, a nie z jakąś gorszą wersją- odsunęłam się od niego całkowicie.
- Co masz na myśli?
- Masz tak dużo makijażu na sobie że już sam nie wiem gdzie mogę cię dotknąć żeby się nie usyfić, pijesz dużo alkoholu, nie czepiasz się nikogo kiedy idzie zapalić, pożerasz wzrokiem chłopaków - zaczął wymieniać- i jeszcze sama z siebie proponujesz coś takiego- dodał na koniec.
- Skoro tego chcesz to w czym problem?
- W tym co ze sobą dzisiaj zrobiłaś.
- Innym chłopakom się podobam taka- zaczesałam jedną stronę włosów do tyłu. Oj czułam ten alkohol w organiźmie.
- Mi nie.
- Wiem, że kłamiesz- to była ostania rzecz jaką pamiętam. Potem widziałam już tylko czerń.

Rano obudziłam się w nieswoim pokoju i złapałam się za głowę bo mnie zabolała. Mam kaca. Wstałam powoli z łóżka i chwiejnym krokiem wyszłam w pokoju. Rozejrzałam się jeszcze po nim żeby się upewnić czy nikogo w nim nie ma. Był pusty. Schodząc po schodach Prawie się potknęłam o jakąś osobę która na nich leżała.
Kurwa co za debil zasypia na schodach. 
Zeszłam na dół i weszłam do kuchni gdzie był Luke i Lee. Supi. Podeszłam do nich i się przywitałam. Oczywiście idąc do kuchni minęłam pełno śpiących osób.
- Ale wczoraj szalałaś mała- powiedział Lee. Spojrzałam na niego i oparłam się o blat stołu.
- Mogę jakąś wodę czy coś?- zignorowałam to co powiedział.
- Jasne- chłopak nalał mi cole i podał niechętnie ją wzięłam. Cola miała w sobie dużo kalorii. Napiłam się łyka i odstawiłam szklankę na stół.
- Nie wiedziałem, że ktoś takiego wzrostu może mieć tyle energii w sobie- co on pieprzy? Co mu nagle nie pasuje w moim wzroście. Wiem, że jestem niska, ale co mu się stało.
- Co ty pierdolisz?- spytał Luke.
- No co?- Lee wzruszył ramionami. Spojrzałam na Luke'a. Wow on mnie broni czy co?
- Co się wczoraj działo?- spytałam i złapałam się za głowę.
- Nic- powiedział Luke.
- Laska nie pamiętasz jak wywijałaś na parkiecie?- powiedzcie, że on kłamie.
- Wywi... Jak? Co?
- No tańczyłaś z praktycznie wszystkimi chłopakami i myślałem, że zgwałcisz ich wzrokiem- Lee się zaśmiał. Spuściłam wzrok bo poczułam jak moje poliki się rumienią. Jaki wstyd ja pierdole.
- A co się stało potem?- bałam się odpowiedzi.
- Nic- spojrzałam na Luke'a- kompletnie nic- czy to ma jakieś drugie dno?
- To dobrze, tak mi się wydaje.
- Lepiej idź do domu leczyć pozostałości ze wczoraj- kac po prostu kac.
- Dzięki- lekko się uśmiechnęłam- to ja wracam do domu- odeszłam od stołu.
- Poczekaj też wrócę z tobą- Luke odstwił kubek który trzymał w ręku.
- A ty Lee nie wracasz z nami do domu?- spytałam.
- Ktoś musi pomóc Dylanowi- napił się ze szklanki.
- No tak- podeszłam do niego- to pa- przytuliłam go- powodzenia- poszliśmy z Luke'm do wyjścia. Chłopak otworzył drzwi i mnie wypuścił. Wychodząc sprawdziłam czy mam na pewno telefon.  Wyciągnęłam go i sprawdziłam godzinę. 6:38.
- Twoja babcia pewnie jeszcze śpi- spojrzałam na niego. Przeszliśmy na drugą stronę, na całe szczęście nasze domy nie były daleko. Przeszliśmy jakiś kawałek i już byliśmy pod domem babci.
- Lau- usłyszałam głos Luke'a jak byliśmy pod moimi drzwiami.
- Tak?- spytałam kiedy stanęłam przed nim.
- Szczerze- spojrzał w moje oczy-wtedy na boisku kogo chciałaś powiedzieć?
Kurwa. 
- Um- zastanowiłam się.
- Nie powiem- podniósł dłoń- na mały paluszek- uśmiechnął się do mnie. Podniosłam moją dłoń i złapałam jego mały palec moim.
Raz się żyje .
- Ciebie.

***
Hejo!
Dodaję rozdział, ale już mówię, że nie czytałam go drugi raz bo nie miałam siły... Nawet nie wiedziałam czy uda mi się go dokończyć w tym tygodniu. Dlaczego? To co się stało 25.03... Zayn... To serio trudne nie mogłam się na niczym skupić. Mam nadzieję, że wszystko się jakoś ułoży i wszystko skończy się dobrze dla fanów i chłopaków.



Btw będziecie oglądać jutro KCA? Mam nadzieję, że Laura wygra huhu. Nie zapominajcie o głosowaniu! I głosujcie na 1D bo to jest ich ostatnia wspólna (5/5) nominacja :( zasługują na zwycięstwo po raz ostatni :C


*TheStellaWish*

niedziela, 15 marca 2015

8. Laura chce się pieprzyć z Dylanem?

Luke's POV
   Otworzyłem oczy powoli bo moja głowa mnie tak napierdalała, że ledwo się podniosłem. Rozejrzałem się po pokoju który nie był mój.
Gdzie ja do kurwy jestem?
Przetarłem ręką oko i wstałem z łóżka. Prawię się potknąłem o Laurę która spała na ziemi.
Co się wczoraj działo?
Złapałem się za głowę i uchyliłem lekko drzwi. Było cicho. Zszedłem na dół upewniając się, że nikogo niema i poszedłem do kuchni. Zakaszlałem i nalałem sobie sok. Boże moja głowa. Zobaczyłem karteczkę na stolę i ją przeczytałem.
"Laura pojechałam z ciocią do znajomej, nie chciałam cię budzić bo wiem, że wczoraj się zasiedziałaś. ~Babcia
Odłożyłem karteczkę i kubek po czym poszedłem do łazienki. Kiedy miałem z niej wychodzić spojrzałem jeszcze w lustro. Przystojny jak zawsze. Przepłukałem usta wodą i ją wyplułem. Wróciłem do kuchni i zrobiłem sobie kanapkę. To wcale nie jest dziwne, że zachowuję się jak u siebie. 
Laury pościel będzie pachnąć mną. Zapach alkoholu, papierosów i moich perfum razem nie jest zły, ale dodać jeszcze do tego pot... Nie wiąż zapach jest spoko.
Zdążyłem już zjeść śniadanie, a dziewczyna jeszcze nie wstała. Ile można spać? Zrobiłem jej kanapki z serem i postawiłem na stole. To jedno z moich popisowych dań. Nie umiem gotować. 
Usłyszałem jak ktoś odkręca wodę na górze w łazience i po chwili ją zakręca. Dziewczyna zaczęła schodzić ze schodów w koszuli która sięgała jej do połowy jej chudych ud i krótkich spodenkach które lekko wystawały z pod koszulki. Ziewnęła i złapała się poręczy jak schodziła. Cały czas na nią patrzyłem. Co ona ma takiego w sobie, że chcę na nią ciągle patrzeć. Weszła do kuchni i się lekko do mnie uśmiechnęła. Miała jeszcze lekko zaspane oczy i poczochrane włosy.


- Jak się spało?- spytała mnie jak podeszła do szafki.
- Masz wygodne łóżko więc dobrze- powiedziałem i popatrzyłem na nią od góry do dołu.
- Miło wiedzieć- powiedziała i znowu ziewnęła.
- Twoja babcia zostawiła karteczkę.
- Oh- dziewczyna ją przeczytała położyła z powrotem i na blacie od szafki.
- Zrobiłem ci kanapki- podsunąłem jej talerz- bo tak robią przyjaciele- uśmiechnąłem się szeroko.
- Kochany- zaśmiała się i zaczęła jeść.
- Więc- zacząłem- dlaczego u ciebie spałem?
- Bo byłeś pijany, a ja nie zostawiam pijanych ludzi w potrzebie- mrugnęła i ugryzła kanapkę.
- Tak jak wtedy kiedy się poznaliśmy?- spytałem i się lekko uśmiechnąłem na to wspomnienie.
- Tak, plus bo tak robią przyjaciele- uśmiechnęła się słodko i aż mi się niedobrze zrobiło.
P r z y j a c i e l e.
Wstała od stołu i włożyła jedną kanapkę którą wstawiła do lodówki. Znowu zmierzyłem wzrokiem jej nogi jak była odwrócona i daję słowo, że w pierwszym tygodniu kiedy tu przyjechała, były troszeczkę grubsze. Czy mi się wydaje?
- Powinnaś zjeść do końca, napracowałem się nad tym- dziewczyna się zaśmiała i zamknęła lodówkę. AHA. Nie żeby mnie to obchodziło.
- Obejrzymy coś?- dziewczyna przeszła koło mnie i poszła do salonu.
- Okey- odpowiedziałem sam sobie i wstałem za nią. Wszedłem do salonu i podszedłem do dziewczyny która właśnie wybierała płytę.
- Pamiętnik, Romeo i Julia, Titanic- dziewczyna zaczęła przeglądać płyty.
- Ok skończ bo głowa mnie już zaczyna boleć- przeczesałem dłonią włosy.
- No to co?- opuściła zrezygnowana ręce. Nic nie odpowiedziałem- co?
- Ty też słyszysz tą muzykę?- spytałem jak wsłuchałem się w "All Around the World".
- Kurwa- dziewczyna powiedziała cicho i pobiegła na górę. Usiadłem na sofie i wyciągnąłem telefon. Miałem wiadomość od Dylana czy idę dzisiaj z nimi na boisko. Odpisałem spoko i schowałem telefon z powrotem do kieszeni. Zobaczyłem jak dziewczyna schodzi ze schodów.
- Tak- wciąż rozmawiała przez telefon- nie musisz mi nic kupować do jedzenia- zeszła ze schodów- tak wszystko jest okey- podeszła do sofy- dobrze pa- rozłączyła się i usiadła koło mnie.
- Babcia?
- Babcia.-uśmiechnęła się do mnie lekko.
- Chyba będę się zbierał- wstałem.
- Już?- oh mam fangirl bo on chce żebym został. Czujecie ten sarkazm?
- No- odpowiedziałem krótko. Poszliśmy do wyjścia i stanąłem już w otwartych drzwiach.- Zobaczymy się później?- spytałem.
- Um- widać było jak bardzo jest zdezorientowana.
- Będę na boisku z chłopakami- mrugnąłem do niej i się odwróciłem. Przyszedłem do domu i poszedłem się umyć na górę. Dzisiaj dzień zaczął się z Laurą, jakie są szanse, że znowu się z nią skończy?

Laura's POV
   Zamknęłam drzwi za chłopakiem i chciałam piszczeć. On wczoraj do mnie przyszedł. Rano myślałam, że go nie będzie, a gdy zeszłam był w kuchni. Zaproponował mi przyjście na boisko. Wczoraj dzień skończył się z nim, chociaż nie tak jak bym chciała, może dzisiaj...
Laura kurwa mać co ty pieprzysz!
Przyjaciele to nie takie trudne pojęcie. Ugh. Poszłam ogarnąć po nim pokój. Weszłam do niego i zaczęłam od ułożenia pościeli. Już jak przekładałam rozwalone poduszki czułam zapach po nim. Chyba zabronię ją prać do puki tu jestem. Schyliłam się żeby podnieść jedną z poduszek która spadła i zobaczyłam coś białego. Podniosłam jego czapkę w której wczoraj przyszedł i odłożyłam na biurko. Oddam mu ją jak będą grać. Ciekawe kto jeszcze przyjdzie. Dlaczego ja nigdy nie dopytuję o szczegóły. Egh.
Jest prawie 13 babcia ma być za około godzinę, a Luke do mnie napisał, że na boisku o  15. Nie mając co robić poszłam z laptopem na taras i włączyłam sobie jeden z nowszych odcinków Teen Wolf. Oglądałam do puki babcia nie wróciła i nie poszłam jej pomagać wypakowywać zakupy które zrobiła przy okazji.
Przed 15 poszłam się przeprać i wyszłam z domu mówiąc babci, że umówiłam się ze znajomymi. Wiedziała, że na pewno chodzi o bliźniaków, Rosie i Katy. Chociaż jak co do ostatnich nie miałam pojęcia. Wiedziałam, że chłopacy na pewno będą, ale dziewczyny... Się okaże.


Poszłam w stronę boiska. Kiedy tam doszłam już z daleka widziałam znajome twarze. Poznałam to Emma i Amy. Były jeszcze trzy inne dziewczyny, ale ich kompletnie nie kojarzyłam. Podeszłam do nich i się przywitałam. Dziewczyny trochę się zdziwiły jak mnie zobaczył, ale się ucieszyły. Usiadłam na murku koło nich i zobaczyłam kto gra. Byli tam bliźniacy i Brad z Dylan'em. Brad mi pomachał jak mnie zobaczył, Cody i Dylan się do mnie uśmiechnęli. Luke po prostu się na mnie popatrzył, lekko się uśmiechnął i zaczął biec dalej jak chłopacy zaczęli na niego krzyczeć bo stanął. Na co jedna z dziewczyn się zaśmiała i szepnęła.
- Ej wiecie co Luke mi ostatnio zrobił- powiedziała pewnym głosem jedna z brunetek.
Nie lubię jej już.
- Co?- powiedziała blondynka której imienia nie znam i Amy w tym samym czasie.  
- Minetkę- odpowiedziała dumna, a ja prawie zwróciła śniadanie.
- W końcu- powiedziała blondynka- pamiętam jak rok temu zrobił mi pierwszy raz, nadal ma takie dobre place i język?- oczywiście nawet nie pomyślały o mówieniu ciszej bo chłopcy w sumie nic nie mogli usłyszeć. Ale wciąż...
- Jesteście dziecinne zachwycać się czymś takim?- prychnęła Amy.
- No nie każdy może się pochwalić tym z iloma chłopkami sypia- Emma przewróciła oczami.
- Ja już też miałam kilka stosunków- powiedziała druga brunetka. I nagle wszystkie kątem oka spojrzały na mnie.
- A ty?- powiedziała blondynka.
- Sara milej- powiedziała Amy, w końcu znam imię jednej z nich.
- Ja um- spanikowałam- co ja?- no właśnie, że ja nic. Jedyne do czego udało mi się dojść z chłopakiem to całowanie z językiem.
- Jaki był twój pierwszy raz- powiedziała Sara. Znowu ta rozmowa...
- Ja nie um- spojrzałam na moje buty.
- Serio? Nie masz się czego wstydzić, ja, Cornelia i Em też nie- więc poznałam imię drugiej brunetki, jeszcze tylko jednej. Czuję się jak detektyw. Jestem jak w pierwszy dzień tutaj.
- A z kim byś chciała mieć?- nie powiem wam przecież pf.
- Ja na przykład z Cody'm- powiedziała Cornelia.
- On ma dziewczyną- przypomniała jej Emma.
- Chyba dwie- zaśmiała się Amy i przybiła piątkę z Sarą. O co chodzi?
- Ja bym chciała z Lee- mogłam zobaczyć jak Em się rumieni.
- Nie tylko ty- powiedziała dziewczyna której imienia w ciąż nie znam- chociaż jeżeli bym miała wybierać po między Luke'ami to bym wybrała tego.
Spadnij z tego murka i rozwal sobie głowę. Ups.
- Tak jego palce- rozmarzyła się Sara- a ty- spojrzała znowu na mnie.
- Nie wiem, nigdy nie myślałam o tym- wzruszyłam ramionami i zaczęłam żałować, że do nich podeszłam.
- Jak to? Każdy o tym myślał- Amy machnęła ręką.
- Może ona chce to zrobić dopiero po ślubie- Sara zrobił wielkie oczy jak to mówiła.
- Właściwie to nie- spuściłam wzrok- tylko po prostu o tym nie myślę- podniosłam na nie oczy i wzruszyłam ramionami.
- Ale gdybyś miała wybierać któregoś z chłopaków to który by to był?- Sara ciągnęła dalej pytanie.
- Czy ja wiem- spojrzałam na biegających chłopaków. Stanęli coś sobie powiedzieli i ściągnęli koszulki. Rzucili je w naszą stronę i wrócili do gry.
- Um-zaczęła Sara- to mówiłaś, że ten, co, kto?- prawie zaczęła się ślinić. Ew. Ale co prawda to prawda, miałyśmy na co popatrzeć.
- No dawaj- pośpieszyła mnie Cornelia- to nie jest takie trudne, chłopacy ci to teraz nawet ułatwili.
- Ale nie powiecie im?- dopytałam.
- No nie- zapewniła mnie Amy.
- Nie zrobimy ci tego- Sara się do mnie uśmiechnęła.
- Chyba z...- jeszcze raz na nich spojrzałam- myślę, że...
- Uwaga- któryś z nich krzyknął do nas i zanim spojrzałam piłka walnęła mnie w głowę.
- Dylan- krzyknęłam na chłopaka łapiąc się za głowę. Chłopak podbiegł i wziął piłkę ze sobą uśmiechając sie do mnie głupio.
- No decyzja nie była taka trudna nie?- Cornelia poruszyła brwiami.
- Serio z Dylanem?- Emma na mnie spojrzała.
- Nie to tylko...
- Nie widziałaś kto rzucił piłką, co oznacza tylko jedno- zaczęła Cornelia- chciałaś powiedzieć jego imię- skrzyżowała dumnie ręce.
- Laura chce się pieprzyć z Dylanem?- krzyknęła zdziwiona Amy. A moja twarz od razu stała się czerwona. Spojrzałam na chłopaków. Luke właśnie miał, rzucać piłką do kosza, ale ją upuścił i ich wzroki skupił się na mnie. Brad zakaszlał i podniósł piłkę.
- Sorry- szepnęła Amy.

Po pół godzinie wróciliśmy domów. Nie odzywałam się przez całą drogę. Luke tak samo, a Dylan co chwilę do mnie mówił, jak bardzo ładne mam włosy, czasami, że podoba mu się moja koszulka i doszeptywał, że chciałby zobaczyć mnie bez niej. Egh.
Weszłam do domu i pobiegłam od razu na górę, nie chciałam już z nikim gadać.
Usiadałam na łóżku i włączyłam laptopa. Pierwsze co zrobiłam to weszłam na tumblr'a i odpowiedziałam na kilka pytań. Zorientowałam się, że zapomniałam oddać chłopakowi czapkę. Kurwa. Poprzeglądałam nowe posty co trochę mi zajęło i po tym poszłam do łazienki. Wychodząc z niej wzięłam telefon i poszłam na dół. Babcia właśnie zakładała płaszcz.
- Gdzie idziesz?- stanęłam na schodach i złapałam się poręczy.
- Tutaj do sąsiadów- babcia się zapięła- ubierz się to pójdziesz ze mną.
- Um okey- wzruszyłam ramionami i wbiegłam na górę. Szybko przebrałam ciuchy i zeszłam na dół. Założyłam moje vansy i byłam gotowa. Wyszłyśmy z domu i babcia zamknęła drzwi na klucz.
- To do których sąsiadów idziemy?- spytałam jak babcia ostatni raz sprawdziła czy aby na pewno zamknęła je na klucz.
- Tutaj do Brooks'ów.
Zajebiście. 

***
Hejo przepraszam, że tak późno i taki krótki, ale w przez te kilka tygodni trochę się działo...
Po za tym jak pisze to wtedy kiedy mam ochotę, żeby nie wyszło byle co. Ogólnie mam strasznie dużo pomysłów, że nigdy nie wiem, który dać pierwszy. Mam już praktycznie wszystko rozplanowane i nawet mam już napisane niektóre ostatnie rozdziały... xD
Btw James był w Polsce! Ktoś z was był? Ja mieszkam za daleko i niestety nie :(
Miejmy nadzieję, że przyjadą wszyscy. Bo wczoraj na twittcam'ie mówili o nas dużo :D
Zapraszam na zakładkę "Strony internetowe" bo założyłam instagram'a dwóm bohaterom :)
Oooo i wybiło mi ponad 1000 wejść na blogu! Dziękuję! :3



*TheStellaWish*

piątek, 27 lutego 2015

7. Przyszedłem do ciebie.

   Wróciliśmy do domu około 15. Rano wyjechaliśmy dość wcześnie. W domu dałam moje ciuchy do prania i powiedziałam, że idę się jeszcze na trochę położyć. Weszłam na górę ze szklanką wody i postawiłam ją na biurku koło laptopa. Podeszłam przy okazji do okna żeby je otworzyć. Usiadłam na łóżku i zaczęłam przeglądać telefon. Oczy mi się same zaczęły zamykać więc odłożyłam telefon i się położyłam.
Wstałam po 18. Zasnęłam na około 2 godziny. Przetarłam oczy i podeszłam do biurka. Wzięłam laptopa na ręce i napiłam się wody. Kiedy ją odstawiałam poczułam tylko coś zimnego przy stopie. Popatrzyłam na ziemie i odstawiłam laptopa na biurko. Szybko pobiegłam po jakąś ścierkę. Jak to się stało, że nie trafiłam ze szklanką na biurko. Jak? Wróciłam do pokoju i podniosłam jeszcze mokrą szklankę na biurko i wytarłam wodę z wykładziny. Zaniosłam z powrotem ścierkę do łazienki i włożyłam do umywalki. Weszłam z powrotem do pokoju i miałam zawał jak zobaczyłam na czym postawiłam szklankę. No to po laptopie. Wytarłam go rękawem i zeszłam z nim na dół. Babcia siedziała przy stole i czytała gazetę popijając herbatą. Usiadłam na krześle na przeciwko niej i położyłam laptopa przede mną.
- Chyba mamy problem- powiedziała.
- Chyba popsułam sobie laptopa.
- A sprawdzałaś?
- Zazwyczaj świeci się tu światełko- pokazałam jej miejsce które powinno świecić.
- Zadzwonić po kogoś?- spytała.
- Nie chcę cię naciągać na koszty- zaczęłam.
- Kochanie gdybyś nie chciała żebym po kogoś zadzwoniła nie przynosiłabyś go tutaj a po za tym to będzie darmowe- powiedziała i dopiła herbatę- poczekaj gdzieś tu mam telefon.
- Nie musisz dzwonić teraz.
- Zadzwonię z rana- położyła rękę na mojej głowie- chcesz coś jeść?- spytała i podeszła do lodówki.
- Nie dziękuję- babcia wróciła na miejsce.
- To opowiedz jak było na wycieczce?- opowiedziałam jej pomijając niektóre momenty...
- Plus miał z nami jechać Lee, ale nie mógł- wzruszyłam ramionami zrezygnowana.
- Oh tak widziałam go tu z Emmą i Brad'em- powiedziała babcia. Posiedziałyśmy jeszcze przy telewizorze i tam też przy okazji porozmawiałyśmy. Potem babcia powiedziała, że musi zapalić i wyszła na taras za domem. Wyszłam z nią bo lubiłam tam siedzieć zwłaszcza, że teraz dochodzi 20 i słońce już powoli zachodzi. Ale fakt, że pali trochę to niszczył. Usiadłam na krześle koło babci i popatrzyłam na jej ogródek.
- Umówiłaś się gdzieś jutro?- spytała babcia.
- Nie- pokręciłam głową.
- A co powiesz, żebyśmy jutro upiększyły mój ogródek?- powiedziała babcia tuż po wypuszczeniu dymu. Nie wiem może o to pytałam, ale czy ja jestem jedyną nie palącą osobą tutaj?
- Super pomysł.
- To rano jak wstaniesz zadzwonię do sąsiada, żeby przyszedł obejrzeć twojego laptopa i przez ten czas jak tu będzie pójdę kupić jakieś nasiona i kwiatki w doniczkach.
- Podoba mi się ten pomysł- powiedziałam z uśmiechem. Fajnie, że będę mogła spędzić ten dzień z babcią. Kiedy skończyła palić wstałyśmy i zaczęłyśmy planować gdzie co zasadzić i jak co ma wyglądać.
- A tu może damy róże- pokazała babcia- oh a tam możemy zasadzić jabłonkę- wskazała na miejsce przy płocie. Kiedy popatrzyłam ciutkę wyżej zobaczyłam kobietę która podlewała kwiaty. Spojrzała na nas i nam pomachała na co babcia odmachała i podeszła do niej dając mi znak, żebym też podeszła. Stanęłam przy płocie i się przywitałam.
- I jak minęła podróż?- spytała miło babcia.
- Oh kochana to ci opowiem jak usiądziemy przy herbacie może jutro?- spytała kobieta.
- No nie wiem jutro mi kiepsko pasuję. Dzisiaj może jeszcze do was zajrzę bo akurat mam sprawę do twojego syna- jaką babcia może mieć sprawę?- oh a poznałaś Laurę?- babcia spojrzała na mnie.
- To Laurunia tak wyrosła?- ok ona mnie zna? Ja jej nie. Mam się bać?- pamiętam jak byłaś taka mała i bawiłaś się z moimi chłopcami w piaskownicy. Oh ale to było dawno, a teraz spójrz na siebie jak ty wyrosłaś- mówiąc o metrze pięćdziesiąt ponad nie ma co mówić o wyrośnięciu- pewnie masz samych kawalerów którzy na ciebie czekają w LA- nawet moja matka na mnie nie czeka nie mówiąc o jakiś chłopakach. Zaczynam ją po woli kojarzyć.
- Nie za bardzo, ale dziękuję- powiedziała uśmiechając się delikatnie.
- Musisz nas odwiedzić z babcią dzisiaj i poopowiadać- zachęcała mnie kobieta.
- Myślę, że przyjdę sama, bo Laura wróciła dzisiaj z wycieczki i jest trochę zmęczona- babcia założyła jedno pasmo moich włosów za ucho.
- Moi chłopcy tak samo, wrócili, zjedli i poszli spać- ciemno włosa machnęła ręką.
- Tak byłam z nimi- odezwałam się.
- Jak miło, że się znowu kolegujecie w takim razie na pewno musisz do nas zawitać kiedyś- uśmiechnęłam się do kobiety i kiwnęłam głową.
- To za jakieś pół godziny wpadnę do was- powiedziała babcia i odeszłyśmy. Kiedy wchodziłyśmy do domu zobaczyła jak Luke odchodzi od okna. Ciekawe jak długo się tam patrzył.
- Idę się wykąpać- pocałowałam babcię w policzek- masz wrócić przed 23 i jak poczuje od ciebie alkohol- pokiwałam palcem. Babcia się zaśmiała i poklepała mnie po głowie.
Weszłam na górę i nalałam sobie wody do wanny. Ściągnęłam ciuchy i weszłam do ciepłej wody. Położyłam się w niej i zaczęłam rozmyślać. Tylko nie wiem czemu zaczęłam myśleć o Luke'u. Miałam jego twarz przed oczami. To jak się uśmiecha i mruga tuż po powiedzeniu jakiegoś głupiego tekstu. Albo ten jego wzrok tuż przed tym jak mnie całuje. Wyszłam z wanny i uczesałam włosy. Zawinęłam się w ręcznik i poszłam wyciągnąć z szafy coś w czym będę spać. Tak właściwie to czemu on mnie całuje? Kurdę pytałam go o to, ale nie odpowiedział. No dobra odpowiedział, ale co to za odpowiedz "czemu oddałaś pocałunek?" no kurwa. Ups znowu złapałam się na myśleniu o nim. Ostatnio to jest coraz częstsze u mnie. Założyłam dresy i jakiś podkoszulek. Weszłam pod kołdrę i posiedziałam chwilę na tumblerze. Zaśmiałam się jak zobaczyłam co Katy i Cody do siebie napisali. Mimo, że wcześniej pospałam trochę to w ciąż byłam śpiąca. Odłożyłam telefon i położyłam się spać.
   Rano obudziłam się o 9. Poszłam do łazienki umyć zęby. Kiedy chciałam założyć soczewki zorientowałam się, że wczoraj przed wyjazdem zużyłam ostatnie. Czyli byłam skazana na okulary. Świetnie. Ubrałam czerwoną koszulkę i czarne krótkie spodenki. Nie zamierzałam dzisiaj wychodzić z domu bo przecież miałam z babcią ogródek "upiększać".


Zeszłam na dół i zrobiłam sobie płatki. Jadłam je i czytałam jakieś czasopismo. Babcia zeszła na dół akurat jak myłam miskę. Weszła do kuchni w szlafroku i nalała sobie kawy do kubka.
- Dzisiaj przyjdzie około 12 ci naprawić- powiedziała babcia.
- A kto to będzie?
- Sąsiad- ale dużo mi powiedziała. Jest kilka minut przed 10 więc pójdę ogarnę pokój przed przyjściem jej sąsiada.
- Laura- babcia mnie zatrzymała jak wychodziłam z kuchni- ładnie ci w okularach- powiedziała wskazując kubkiem w moją stronę. Idą na górę minęłam się z ciocią na schodach.
- Wow laska ty masz okulary- widać po jej oczach, że wczoraj była nie tylko w pracy. Weszłam do pokoju i wszystkie ciuchy dałam do kosza na pranie, ułożyłam ładnie pościel i otworzyłam okno. Było strasznie gorąco. Otwierając okno nie mogłam nie spojrzeć. Luke leżał na łóżku z laptopem i coś oglądał jedząc żelki. Wspaniałe śniadanie. Odeszłam od okna i spojrzałam w lustro. Zeszłam na dół i napisałam babci na kartce jakie ma mi kupić soczewki. Pożegnałam się z nią i poszłam do salonu. Myślałam, że tu będzie ciocia. Wyszłam na taras. Siedziała na leżaku w ogródku i się opalała. Bardziej trzeźwiała, ale pomińmy to. Wróciłam do salonu i włączyłam telewizje. Za godzinę ma przyjść ten gościu. Pewnie będzie miał opuszczone spodnie do połowy tyłka, będzie śmierdział golonką i będzie miał taki nie fajny zarost jak każdy facet po czterdziestce. Ugh. Niby jakimś dziewczyną się to podoba? Skupiłam się na telewizji. Po godzinie zadzwonił dzwonek. Usłyszałam ciche "nie ma mnie". Ile ciocia wypiła? Przewróciłam oczami i z głupim uśmiechem podeszłam do drzwi.
- Dzień do- powiedziałam otwierając drzwi- Luke?- zdziwiłam się. Czy to nie dziwne, że tym sąsiadem jest akurat on?
- Mi ciebie taż miło widzieć- przewrócił oczami i wszedł do domu.
- Laptop jest na górze- powiedziałam i poszliśmy do mojego pokoju. Weszliśmy do niego ja usiadłam na moim łóżku kiedy chłopak podszedł do biurka sprawdzić laptopa. Zaczął go oglądać i usiadł na krześle.
- Przyniesiesz coś do picia? Czy będziesz tak siedzieć i podziwiać jak seksowny jestem?- popatrzył na mnie. Uśmiechnął się i puścił mi oczko.
- Um tak- wstałam- zaraz wracam- poszłam do kuchni i nalałam mu orenżady a sobie wodę. Wróciła do pokoju i zobaczyła, że na podłodze leżą moje zeszyty. Odłożyłam szklanki i pomogłam chłopakowi podnosić.
- Sorka- powiedział jak podniósł jeden z nich.
- Spoko- wzięłam kilka i położyłam na biurku- przynajmniej nie tylko mi wszystko upada w tym pokoju.
- A to co- powiedział i zanim zdążyłam popatrzeć o co mu chodzi zaczął czytać- Don’t even have to say a word, no. Don’t even wanna hear a word
- Nie czytaj o boże- zakryłam twarz rękami- to upokarzające- powiedziałam trzymając ręce na twarzy.
- Czemu? Ta piosenka jest serio dobra- powiedział i zaczął przeglądać.
- Okey wystarczy oddaj mi to- próbowałam mu to zabrać.
- Piszesz serio dobre piosenki- powiedział jak udało mi się wyrwać zeszyt.
- To jakieś bazgroły- powiedziałam i rzuciła zeszyt na łóżko.
- Skoro tak nazywasz swoją twórczość- wzruszył ramionami i się napił.
- Co z laptopem?- spytałam żeby zmienić temat.
- Albo kupisz nowy, albo przesiedzisz całe wakacje na telefonie.
- Nie da się go naprawić?
- Zalałaś go, gdyby był wtedy zamknięty nic by się nie stało, ale był otwarty. Zalałaś wszystko- zaśmiał się i odłożył szklankę. Załamałam ręce i usiadłam na łóżku.- Nie załamuj się zawsze mogło być gorzej- uśmiechnął się na pocieszenie.
- Dzięki, że w ogóle sprawdziłeś- uśmiechnęłam się do niego delikatnie. Chłopak też się uśmiechnął i spojrzał w stronę okna. Zmarszczył brwi i podszedł do niego.- Co się stało?- spytałam zdziwiona.
- Masz idealny widok na moje okno wiesz o tym?- pokazał palcem w tym kierunku.
- Co? Serio?- udawałam, że to jest nowość.
- Możesz na mnie patrzeć nawet jak się przebieram- poruszył brwiami. Lekko się zrumieniłam i poprawiłam okulary.
- To skoro nie możesz nic poradzić na laptopa to...
- Chcesz, żebym poszedł- spytał i podszedł do mnie. Wstałam i skrzyżowałam ręce na piersi.
- Co nie, ale, ten no wiesz- kurwa. Podszedł jeszcze bliżej mnie i położył swoje ręce na moich łokciach. Spojrzałam na jego twarz i obróciła głowę w storę drzwi.
- Co?- spytał.
- Nic- wzruszyłam ramionami na co chłopak puścił moje łokcie- po prostu nie możesz mnie całować kiedy tylko chcesz.
- Oh no błagam- zaśmiał się- tylko o to ci chodzi?- wzruszyłam ramionami.
- Nie jesteś moim chłopakiem- powiedziałam.
- A może chcę nim być- moje serce zabiło mocniej- żartuje nie bawię się w związki- machnął ręką i się zaśmiał.
- Śmieszne- żeby to powiedzieć musiałam się bardzo wysilić żeby nie było słychać żadnych emocji.
- Oj no weź, nie lubisz jak cie całuję?- chciałabym powiedzieć "nie".
- A może ja się bawię w związki i nie chcę, żebyś mnie całował jeżeli nie jesteś moim pieprzonym chłopakiem- co ja gadam? Luke nie słuchaj mojego pieprzenia!
- No dobra.
- Okey.
- Tak po za tym wyglądasz pięknie w okularach i nieułożonych włosach- powiedział przy moim uchu. Poczułam jak moje policzki płoną i staram powstrzymać uśmiech- to ja się będę zbierał. Narka- puścił mi oczko i wszedł z pokoju. Szybko, bardzo szybko przeanalizowałam co się właśnie stało i czy to znaczy, że on mnie już nigdy więcej nie pocałuje? Co ja się przejmuję? No , ale... Nie Laura! Zeszłam szybko za nim. Chłopak podchodził już do drzwi i je otworzył. Podeszłam do niego i złapałam drzwi.
- To cześć- odwrócił się do mnie jak był już na zewnątrz.
- Pa- powiedziałam szybko i zamknęłam za nim drzwi. Babcia wróciła do domu pół godziny później. Założyłam soczewki i pomogłam jej wynosić wszystkie kwiatki. Ciocia przez ten czas zdążyła wyjechać do pracy, powiedźmy, że w lepszym stanie niż była... Około 15 (bo babcia musiała jeszcze zjeść obiad) wyszłyśmy na ogródek. Ściągnęłam bluzę którą wcześniej miałam bo jest gorąco i rzuciłam ją na krzesło. Babcia przyniosła rękawice i łopaty. Zaczęłyśmy od wyrywania chwastów i strych kwiatów. To nam zajęło koło półtorej godziny. Huh dużo tego było.
- Może przyniosę coś do picia?- spytałam wycierając ręką pot z czoła. Dzisiaj jest strasznie gorąco.
- Tak możesz przynieść- powiedziała babcia opierając się o rączkę od łopaty. Rzuciłam łopatę na ziemię i jak wchodziłam do domu ściągnęłam rękawice i rzuciłam je na stolik przy szklanych drzwiach. W kuchni do dwóch szklanek dałam kilka kostek lodu i zalałam to wodą dodając soku z cytryny. No i mamy lemoniadę. Wzięłam jeszcze mój telefon i wyszłam na zewnątrz. Babcia do mnie podeszła i napiła się ze szklani.
- Oh jakie dobre- powiedziała i wzięła kolejnego łyka. A ja się tylko do niej uśmiechnęłam- to tak jak planowałyśmy tu damy jabłonkę- wskazała na to samo miejsce co wczoraj, róże miałyśmy dać tam, ale myślę, że lepszy pomysł to dać je tam- pokazała dłonią na drugą stronę ogródka. Kiwnęłam głową i odstawiłam szklankę- to idź zacznij kopać a ja idę jeszcze do toalety- babcia odstawiła szklankę i weszła do domu. Podeszłam do płotu gdzie ma być jabłoń i założyłam rękawiczki. Zaczęłam kopać co nie było takie łatwe, żeby wbić łopatę w twardą ziemię.
- Potrzebujesz pomocy- usłyszałam głos za sobą moje serce prawie stanęło.
- Wystraszyłeś mnie- powiedziałam do chłopaka który się zaśmiał.
- Co tu będzie- spytał wychylając się bardziej.
- Um drzewo- serio Laura? Serio?
- Przestań być taka dokładna- zaśmiał się. Usłyszałam jak ktoś odsuwa drzwi. Po chwili podeszła babcia.
- Cody słonko może chcesz pomóc- spytała babcia uśmiechnięta.
- Nie widzę, że Laura sobie dobrze radzi- puścił mi oczko. Co do licha oni mają z tym puszczaniem oczek?
- Nie bądź taki, pomóż nam- zachęciłam go..
- Widzisz jednak tak dobrze sobie nie radzi- spojrzałam na babcię z miną "serio".
- No okey- powiedział i wszedł do domu. Babcia mi pomogła i po chwili miałyśmy odpowiednią dziurę na drzewko. Cody akurat stanął na naszym tarasie więc babcia powiedziała, żeby je przyniósł i włożył w to co wykopałyśmy. Babcia go poklepała i poszła po rękawice dla niego.
- Podobno popsułaś laptopa- powiedział Cody.
- Serio? Czy już wszyscy o tym wiedzą?- spytałam i skrzyżowałam ręce na piersi.
- Nie. Chyba. Ty też jakaś taka niemiła dzisiaj- powiedział i zrobił zdziwioną minę.
- Co? Nie, tak jakoś, nieważne- wzruszyłam ramionami- a czemu ja też?
- Luke tak samo jak od ciebie wrócił był jakiś taki bardziej zamyślony i jak się go o coś pytałem tylko szybko odpowiadał- był zły? Na mnie? Bo nie pozwoliłam mu się całować? No dobra pewnie nie dlatego, bo pewnie mu było z tym wszystko jedno.
- Nie mam pojęcia czemu taki był- powiedziałam prawdę, no co?- fajnie, że pomagasz- zmieniłam temat.
- No zawsze pomagam twojej babci- uśmiechnął się dumny.
- Hahah, to kochane- zaśmiałam się.
- Proszę Cody do dla ciebie- babcia dała mu łopatę i rękawiczki- teraz będziemy kopać miejsce na róże i inne nasionka.
- Twoja babcia chyba się napaliła na te róże najbardziej- szepnął mi Cody. Uśmiechnęłam się lekko, bo miał racje. Zaczęliśmy kopać każdy w innym miejscu. Każdy skończył kopać więc powiedziałam, że pójdę po nasiona. Weszłam do domu i wzięłam nasiona. Jak już miałam wychodzić pomyślałam, że naleje jeszcze Cody'emu coś do picia. W kuchni wzięłam jedną szklankę do której mu nalałam picie i sprawdziłam telefon. Brad napisała czy idę z nimi na imprezę. Odpisałam, że nie mam siły, bo pewnie jak skończymy nie będę jej miała, więc... Wróciłam do ogródka z nasionkami i piciem dla chłopaka. Cody mi podziękował i się napił, babcia mi prawie wyrwała z ręki nasiona i poszła sypać w wykopaną dziurę dla róż.
Po skończonej pracy wytrzepałam koszulkę z nadmiaru ziemi.
- Chodźmy na ciasto- babcia pisnęła jak dziecko i wbiegła do domu.
- I co zrobisz z laptopem?- spytał chłopak.
- Chyba kupie nowy- wzruszyłam ramionami.
- Lau, ale twoja babcia nic nie wie o Lissy?
- Nie- spojrzałam na niego- a czemu wam tak zależy, żeby się nie dowiedziała?- spytałam jak weszliśmy do domu.
- Bo wygada Rosie mamie- chłopak mnie wyprzedził i wszedł do kuchni. Usiedliśmy do stołu i babcia nam podała na talerzy po kawałku ciasta.
- Skąd masz tak w ogóle ciasto?- spytałam- nie piekłaś nic.
- Mama Brada nam przyniosła jak was nie było- babcia nałożyła sobie kawałek i usiadła do nas- i tak czekało w lodówce aż ktoś je zje- babcia się uśmiechnęła i wzięła kawałek do budzi.
- Ona robi strasznie dobre ciasta- powiedział Cody- jak będę brać ślub to właśnie ona zrobi mi tort weselny- powiedział już z pełną buzią ciasta. Ja też wzięłam do budzi i był strasznie dobre. Zjadłam połowę i odstawiłam resztę. Pogadaliśmy trochę o jakiś mało znaczących tematach. Głównie o tym co chcemy robić po skończeniu szkoły.
- Chcę być tancerzem, albo cokolwiek związane z muzyką i występami na scenie- powiedział dając ręce na swój brzuch- dlatego chcę iść do NY tam jest świetny college jeżeli chodzi o takie rzeczy.
- To tam chcesz mieć stypendium z tego konkursu z koncertu?- spytałam
- Tak dokładnie. A ty jakieś plany?
- Nie wiem, złożyłam stypendia do różnych szkół, ale gdzie się dostane tego nie wiem- wzruszyłam ramionami.
- Moja mama mówiła, że śpiewasz- powiedział i podparł się łokciami o stół.
- Tak Laura ma piękny głos- babcia pokiwała głową.
- Czy ja wiem?
- Ale my wiemy- babcia się zaśmiała,
- Złożyłam do jedengo college'u muzyczno-artystycznego, do NY i do Miami,chociaż tam jakoś najmniej chcę iść- uśmiechnęłam się lekko.
- Obydwoje chcemy robić coś z muzyką- chłopak wystawił rękę i przybiłam mu piątkę.
- No dobra dzieci zostawiam was samych muszę zapalić- powiedziała. Przewróciłam oczami- widziałam Laura- babcia mi pokiwała palcem na co Cody prychnął.
- Palenia zabija- powiedziałam i się do niej odwróciłam.
- Oh Laura- babcia wyszła na taras i zasunęła lekko za sobą drzwi.
- Też się będę powoli zbierać- Cody wstał od stołu.
- Okey- też wstałam. Podeszłyśmy do drzwi- dzięki za pomoc- uśmiechnęłam się.
- Spoko, fajnie było- puścił oczko- cześć.
- Pa- zamknęłam drzwi i wróciłam do kuchni. Włożyłam naczynia do zmywarki, bo dzisiaj nie chciało mi się ich myć. Ten kawałek co mi został włożyłam z powrotem do lodówki. Byłam jeszcze w sumie głodna, ale najedzona. Więc tylko napiłam się szklanki mleka i poszłam się wykąpać. Potem wróciła do salonu w samej koszuli nocnej bo jest w kij gorąco i oglądałam z babcią telewizję.
Około 23 babcia poszła już spać a pół godziny potem przyszła ciocia z pracy.
- Hej nie śpisz?- położyła torebkę koło mnie na fotelu.
- Hej, nie jeszcze nie- podkuliłam nogi.
- Znaczy wiedziałam, że nie śpisz, ale myślałam, że jesteś z innymi dzieciakami na imprezie- ciocia poszła do kuchni i wróciła z kawałkiem ciasta i obiadem z dzisiaj.
- I jak było w pracy- spytałam kiedy przyciszyłam telewizje.
- Zajebiście, nie musiałam dzisiaj wyjątkowo czytać, ani podpisywać, żadnych posranych papierów, tylko mieliśmy szkolenie- powiedziała z pełną buzią.
- Fajnie ja z babcią zrobiłyśmy trochę zmianę w ogródku- uśmiechnęłam się lekko.
- Zarąbiście- ciocia się wychyliła, żeby zobaczyć- wygląda inaczej, jakoś tak świeżej o i jest takie malutkie słodkie drzewko.
- Hah tak.
Ciocia skończyła to wszystko jeść i poszła dać to do zmywarki.
- Dobra mała idę spać bo jestem zmęczona całym dniem- powiedziała jak wróciła.
Chyba zmęczona tym, że cały dzień była na kacu.
- Oki, dobranoc- uśmiechnęłam się.
- Dobranoc- ciocia poszła do pokoju i zostałam sama. Wczoraj cały dzień spałam, że dzisiaj już nie jestem aż tak zmęczona, no może trochę, ale nie aż tak bardzo.
Dochodziła pierwsza w nocy wyłączyłam telewizor i poszłam do kuchni jeszcze się napić. Nalałam sobie wody do szklanki i oparłam się o ladę. Napiłam się i prawie miałam zawał jak ktoś uderzył w drzwi. Moje serce zaczęło szybciej bić i szybko podeszłam do drzwi. Oczywiście zapominając o jakimkolwiek narzędziu obrony, czy czymkolwiek. Spojrzałam przez dziurkę w drzwiach i wypuściłam powietrze jak zobaczyła po drugiej stronie Luke'a która powtarzał "puk puk". Miał na sobie inną koszulkę niż jak był wcześniej. I jego czapka była odwrócona plus postawił sobie włosy.
- Co ty tu robisz- spytałam jak otworzyłam drzwi.
- Przyszedłem do ciebie- powiedział uwodzicielsko, ale bądźmy szczerzy, był pijany więc nijak mu to wyszło.
- Teraz? O pierwszej w nocy?- krzyknęłam ściszonym głosem.
- Tak- powiedział i chciał mi puścić oczko, ale mu coś nie wyszło.
- Wejdź, ale cicho- złapałam go za ramie- twoi rodzice nie mogą cię zobaczyć w takim stanie- wciągnęłam go do środka. Zaprowadziłam go do pokoju, ale jak na złość musiał na schodach zacząć śpiewać. Kurwa. Doprowadziłam go do pokoju i posadziłam na łóżku po czym zapaliłam lampkę.
- I co ja mam z tobą zrobić?- dałam rękę na biodro.
- Ja wiem co możemy razem zrobić- poruszył brwiami i przymrużył oczy- ty nie masz spodni- powiedział i zakrył ręką twarz jak się zaśmiał. To było urocze. O kurwa faktycznie nie mam spodni. Dobra walić to jest pijany jutro zapomni, że tu był. A właśnie.
- Czemu tu przyszedłeś?
- Do ciebie- powiedział położył się na plecach- przyszedłem bo- i znowu się podniósł- gdzie ja jestem?- o boże jak można się tak schlać?- chodź do mnie- powiedział i znowu się położył po czym znowu normalnie usiadł. Jezus. Za dużo się nie dowiem najwyraźniej. Chłopak wyciągnął telefon i zaczął coś w nim stukać.
- Dzwonię do mamy- powiedział i dał na głośnik.
- Ale jest pierwsza w nocy- krzyknęłam szeptem- twoja mama śpi.
- Brrrrr brrrr- chłopak zaczął naśladować dźwięk telefonu- odbierz- powiedział głośno.
- Luke nie krzycz pobudzisz wszystkich- podeszłam do niego.
- Brrr brrr mamo- włączyła się sekretarka- kurwa brrr brrr- chłopak rzucił telefon na łóżko.
- Ciszej Luke- zakryłam mu budzie ręką.- Dzisiaj śpisz u mnie- powiedziałam i szybko zabrałam rękę z jego ust jak mnie w nią polizał.
- Yay- szepnął chłopak. Położył się na moim łóżku i zamknął oczy. To było szybkie. Ściągnęłam mu powoli buty. Wzięłam jedną poduszkę na ziemię i jakiś koc i się położyłam wcześniej gasząc zaświeconą lampkę. Nawet nie chce myśleć co będzie jak babcia rano przyjdzie do pokoju. Wiem, że spaliśmy już w jednym pokoju razem. Nawet w jednym łóżku, ale teraz jest jakoś inaczej, może przez to, że jest pijany. Albo dlatego, że wtedy była jeszcze z nami Katy. Nie wiem, teraz jest jakoś inaczej.
- Laura śpisz?- usłyszałam jego ciche bełkotanie.
- Nie- odszepnęłam.
- Ja też nie to jest przeznaczenie.
- Jesteś pijany idź spać- przykryłam się kocem pod szyję. 
- Jestem trochę pijany z miłości.

***
Hejo!
Dzisiaj jest szybciej niż poprzedni :D
Pisząc ten czułam się dużo lepiej.
Hej dzisiaj urodziny James'a! Złożyliście mu życzenia na twitterza? Albo gdziekolwiek... xD

W ciąż nie wieże, że ma 19 lat :'(

Btw zapraszam na zakładkę "Strony Internetowe" gdzie możecie zaobserwować i zadać pytanie głównym bohaterom :)
Teraz zostawiam wam do oceny rozdział i do następnego :*


*TheStellaWish*